Ο Γιάννης Πανούσης είναι Ομότιμος Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών.
Διαβάστε όλα τα άρθρα του Γιάννη Πανούση ΕΔΩ
Μόνη μου ελπίδα η προοπτική
Σήμερα τη σχεδίασα
Άννα Μαυροειδή, Λιτές γραμμές
Δεν σκοπεύω στο άρθρο αυτό να αναλύσω τα ζητήματα της τρομοκρατίας και της ‘βαφτισμένης’ πολιτικής βίας[;] στη Μεταπολιτευτική Ελλάδα
Απλώς θ’αναρωτηθώ:
1.ο βίαιος λόγος [των πολιτικών], οι βίαιοι άνθρωποι[στο δρόμο],οι περί βίας αντιλήψεις[των νέων κι όχι μόνον] ή οι οργανώσεις βίας [δήθεν αντισυστημικές] έχουν [αυτο]νομιμοποιήσει τις πρακτικές των πολλών τελευταίων ετών στη χώρα;
2.αν η βία είναι τυφλή ,τότε η δικαιοσύνη[που κρίνει] είναι αόμματη και η πολιτική [που χαρακτηρίζει, υποστηρίζει ή σιωπά] έχει μυωπία ή αχρωματοψία;
3.τώρα που τα [διάφορα εγκληματικά] άκρα βγήκαν σεργιάνι και παγανιά εξακολουθούν κάποιοι να πιστεύουν ότι η Πολιτική πρέπει ν’ ασκείται δια των ‘όπλων;
4.όσοι καταδικάζουν την εγκληματική ενέργεια στη Θεσσαλονίκη καταδικάζουν ταυτόχρονα και την ύπαρξη και την ιδεολογική άποψη των οργανώσεων όπου εκκολάπτονται;
5.πόσο έτοιμη είναι η ελληνική κοινωνία να απορρίψει την κουλτούρα της [κάθε ]βίας και να υιοθετήσει την κουλτούρα της ευθύνης, της ενοχής ,ίσως και της ντροπής;
Επειδή όσοι υποστηρίζουν πως ‘δεν είμαστε όλοι ίδιοι’ οφείλουν, για να γίνουν πιστευτοί, να έχουν κάνει προηγουμένως την αυτοκριτική τους, ας μην αναρωτιόμαστε ‘τί έχει πάει λάθος;’
Εμείς είμαστε το ΛΑΘΟΣ…
Ζούμε σε ΛΑΘΟΣ ιστορικοπολιτισμική εποχή, με ΛΑΘΟΣ στερεότυπα και ΛΑΘΟΣ προσέγγιση της πραγματικότητας, του κράτους δικαίου κι εντέλει της Ηθικής