Βιβλίο

Χαρούκι Μουρακάμι: «Γιά τί πρᾶγμα μιλάω, ὅταν μιλάω γιά τό τρέξιμο», του Τάσου Γέροντα

Spread the love

 

 

Τάσος Γέροντας  

 

 

Χαρούκι Μουρακάμι «Γιά τί πρᾶγμα μιλάω ὅταν μιλάω γιά τό τρέξιμο». Ὠκεανίδα 2010. Μετάφραση ἀπό τά ἀγγλικά ὁ Βασίλης Κιμούλης.

 

Πρῶτα νά δηλώσω κάτι: ὅταν διαβάζω βιβλία ἐπιστήμης ἤ δοκίμια, πάντα ἔχω δίπλα μου ἕνα μολύβι γιά ὑπογραμμίσεις. Πολύ σπάνια θά τό χρησιμοποιήσω γιά λογοτεχνικό βιβλίο. Ἐξ ὅσων θυμᾶμαι, τό ἐν λόγῳ βιβλίο εἶναι τό δεύτερο πού θέλησα νά ὑπογραμμίσω. Βέβαια δέν θά τό ἔλεγα ἀμιγῶς λογοτεχνικό.

 

Περισσότερο πλησιάζει μέ μερική αὐτοβιογραφία. Εἶναι ὅμως τέτοιο τό ὕφος τοῦ Μουρακάμι πού τό ἀνυψώνει σέ λογοτέχνημα.

 

Ἄς σᾶς πῶ λίγα λόγια γιά τόν συγγραφέα. Γεννήθηκε τό 1949 στό Κιότο. Τό 1974 εἶχε ἤδη τελειώσει τίς σπουδές, εἶχε παντρευτεῖ καί ἄνοιξε ἕνα τζάζ μπάρ στό Τόκυο. Τό 1981 πούλησε τό μπάρ, παρότι πήγαινε καλά καί ἀποφάσισε νά ἀφοσιωθεῖ στό γράψιμο. Τότε ἦταν πού ἄρχισε νά τρέχει. Τό γιατί τό ἐξηγεῖ στό βιβλίο. Ἀντίθετα μέ τήν ἐντύπωση πού ἔχουν οἱ περισσότεροι γιά τόν βίο τῶν συγγραφέων, ὁ Μουρακάμι ἄλλαξε τόν τρόπο ζωῆς ὅταν ἄρχισε νά γράφει: ἔκοψε τό κάπνισμα, κοιμόταν νωρίς καί ἔτρεχε τοὐλάχιστον μία ὥρα κάθε μέρα. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ! Κι αὐτό ἐπειδή θεωρεῖ τό γράψιμο σωματικά κουραστική ὑπόθεση.

 

Στό βιβλίο αὐτό ὁ συγγραφέας περιγράφει τά μέρη πού ἔζησε (Ἰαπωνία, Μασαχουσέτη, Χαβάη) καί τίς προπονήσεις του σ’ αὐτά, καθώς καί τά μέρη πού ἐπισκέφθηκε γιά ἀγῶνες (π.χ. Ἀθήνα τό 1983). Μᾶς διηγεῖται τήν ἐξέλιξή του τόσο ὡς συγγραφέας, ὅσο, κυρίως, ὡς δρομέας. Μεγαλώνουμε μαζί του, βιώνουμε τήν κούρασή του, τήν ὁποία πολύ εὔστοχα ἀποκαλεῖ «τό μπλούζ τοῦ δρομέα», ἀλλά καί τήν ἐπανάκαμψή του στούς δρόμους. Μαζί μέ τά χιλιόμετρα διατρέχουμε τίς σκέψεις του τήν ὥρα τῆς προπόνησης ἤ τοῦ ἀγώνα (ἤ, ἐνίοτε, καί τήν ἀπουσία τους), τούς τρόπους πού ἐπινόησε γιά νά αὐξήσει τήν ἀντοχή του (συνοψίζονται στή φράση «τό νά πονᾶς δέν σημαίνει πώς ἀπαραίτητα θά ὑποφέρεις»). Καί βέβαια, ὅπως σέ ὅλα τά βιβλία τοῦ Μουρακάμι, ἔτσι κι ἐδῶ μᾶς δείχνει κάποιες ἀπό τίς μουσικές του προτιμήσεις. Ἔχουν ἐνδιαφέρον τά μουσικά του γοῦστα, ἴσως ἀξίζουν ξεχωριστή ἀναφορά.

 

Ξαφνιάζει τό πόσο διαποτισμένα εἶναι τά κείμενά του ἀπό τήν ὄχι καί τόσο σπουδαία εἰκόνα πού ἔχει ὁ συγγραφέας γιά τόν ἑαυτό του! Καί μήν φανταστεῖτε κάποια ἐπιδεικτική δῆθεν ταπεινοφροσύνη. Ξαφνιάζεται καί ἀπορεῖ πού ἔχει φανατικούς ἀναγνῶστες (ἀκοῦς Εὔη Κ.;). Ὁμολογεῖ πώς εἶναι μᾶλλον ἀκοινώνητος, πώς ἔχει ταλέντο στό νά ἀναβάλλει πράγματα.

 

Τό βιβλίο γράφτηκε τό 2007. Θά ἔχει ἐνδιαφέρον μιά νεότερη ἐκδοχή του. Σήμερα πού ὁ Μουρακάμι εἶναι 66 ἐτῶν, τί σχέση διατηρεῖ μέ τό τρέξιμο; Πῶς ἔχει διαμορφώσει τό καθημερινό του πρόγραμμα;

 

Σταχυολογῶ κάποιες ἀπό τίς ὑπογραμμίσεις μου:

 

Τό πιό σημαντικό πρᾶγμα πού μαθαίνουμε ποτέ στό σχολεῖο εἶναι ὅτι τά πιό σημαντικά πράγματα δέν γίνεται νά τά μαθαίνουμε στό σχολεῖο.

 

Καθώς μεγαλώνεις μαθαίνεις ἀκόμη καί νά εἶσαι εὐτυχής μέ ὅ,τι ἔχεις. Αὐτό εἶναι ἕνα ἀπό τά λίγα καλά πράγματα ὅταν γερνᾶς.

 

Ἕνα ἀπό τά προνόμια πού δόθηκαν σέ ὅσους κατάφεραν νά μήν πεθάνουν νέοι εἶναι τό εὐλογημένο δικαίωμα νά γεράσουν. Ἡ τιμή τῆς σωματικῆς παρακμῆς μᾶς περιμένει καί θά πρέπει νά συνηθίζουμε στήν ἰδέα.

 

Λίγα λόγια γιά τήν ἔκδοση. Ὄχι στά καλύτερα τῆς Ὠκεανίδας. Προσεγμένη βιβλιοδεσία, καλά τυπογραφικά στοιχεῖα, μέτριας ποιότητας χαρτί (καμμία σχέση μέ τήν παλιά ἀσημένια σειρά!). Ἡ μετάφραση εἶναι ἀπό τά ἀγγλικά καί ὄχι τά γιαπωνέζικα καί τήν βρῆκα καλή. Ἁπλῶς καλή. Στό τελευταῖο ἀπόσπασμα πού παρέθεσα νομίζω πώς καλύτερα ἀποδίδει τό νόημα ἡ χρήση τῆς λέξης «τίμημα» ἀντί γιά «τιμή».

 

 

.jpg

 

 

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Μίνως Εὐσταθιάδης “Ὁ δύτης”, τοῦ Τάσου Γέροντα
“Το δακτυλίδι της Θεάς». Κεφάλαιο 13o: Μαρτυρίες και στοιχεία, του Νίκου Βσιλειάδη
photo.jpg
«Έλα τώρα τέλειωνε!» [Κέδρος]: Κριτική βιβλίου, του Μάνου Κοντολέων

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.