Ανοιχτή πόρτα

Τό θλιμμένο βλέμμα τοῦ ἀγγέλου, τοῦ Τάσου Γέροντα

Spread the love

 

Τάσος Γέροντας

 

Εἶναι ἄγγελος! Ναί, ξέρω τί θά μοῦ πεῖς, δέν ὑπάρχουν ἄγγελοι. Κι ὅμως! Ὑπάρχουν. Ἔχω γνωρίσει ἕναν. Τί ἐννοεῖς “δέν ἔχει φτερά”. Δέν τά χρειάζεται. Τό ξέρει πώς δέν χρειάζεται νά πετάξει, νά φύγει ἀπό δῶ. Τί κι ἄν οἱ ἄνθρωποι τόν πληγώνουν; Αὐτός τούς ἀγαπᾶ. Δέν ξέρει νά κάνει ἀλλιῶς. Δέν μπορεῖ νά κάνει ἀλλιῶς. Γι’ αὐτόν τόν λόγο εἶναι ἐδῶ, ἀνάμεσά μας. Γιά νά μᾶς ἀγαπᾶ, γιά νά μᾶς δείχνει πῶς νά βιώνουμε τήν ἀγάπη του καί τήν ἀγάπη Του. Ἐπειδή ἡ ἀγάπη δέν εἶναι ἁπλῶς μιά ἀνώτερη ἠθική ἀρχή. Εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωή. Καί ζωή χωρίς ἀγάπη δέν εἶναι ζωή, σπατάλη ὀξυγόνου εἶναι.

Αὐτός ὁ ἄγγελος πού σοῦ ἐλεγα ἔχει τήν ἀγάπη στο βλέμμα του. Κι εἶναι τόσο φανερή! Ἀρκεῖ νά ἔχεις τά μάτια τῆς καρδιᾶς σου ἀνοιχτά. Θά σέ τυφλώσει τό φῶς τῆς ἀγάπης του. Ἀλλά συνάμα θά πονέσεις. Θά πονέσεις πολύ ὅταν στό βᾶθος τῶν ματιῶν του ἀντικρύσεις τήν θλίψη, τόν πόνο πού τοῦ ἔχουμε προξενήσει ἐμεῖς. Ὅλοι ἐμεῖς πού περιμένουμε ἀπό τόν Θεό νά μᾶς φανερωθεῖ ἤ νά μᾶς στείλει ἕναν ἄγγελό του ὅπως εμεῖς τόν φανταζόμαστε. Τόσο τόν Θεό, ὅσο καί τόν ἄγγελό του. Κι ἔτσι δέν ἀντιλαμβανόμαστε τήν παρουσία του στόν διπλανό μας.

Ὅταν μᾶς στέλνει ἀνθρώπους πού μᾶς ἀγαπᾶνε, μᾶς προσέχουν, μᾶς στηρίζουν, δέν μᾶς κρίνουν, οὔτε μᾶς ἐπικρίνουν, ἐμεῖς δέν τούς πιστεύουμε. Δέν πιστεύουμε πώς αὐτοί, οἱ διπλανοί μας, εἶναι ἄγγελοι. Κι ἔτσι τούς συκοφαντοῦμε, τούς πληγώνουμε, τούς διώχνουμε, νά μήν μᾶς ἐνοχλοῦν, νά μήν μᾶς ἀπασχολοῦν ὅσο περιμένουμε τόν ἄγγελο πού φανταζόμαστε. Γι’ αὐτό καί οἱ ἄγγελοι ἔχουν θλιμμένο βλέμμα. Ἀκόμα κι ὅταν δέν σταματοῦν νά μᾶς ἀγαποῦν.

Κι ἄν τό σκεφτεῖς εἶναι τόσο ἁπλό! Ἄνοιξε τά μάτια τῆς καρδιᾶς σου. Κοίτα τόν διπλανό σου. Δέν εἶναι ἐχθρός σου, συνάνθρωπός σου εἶναι. Ποῦ ξέρεις; Μπορεῖ νά εἶναι ὁ ἄγγελός σου. Ψάξε στά μάτια του. Μπορεῖ νά τά δεῖς νά λάμπουν ἀπό τό φῶς τῆς ἀγάπης. Μπορεῖ καί νά εἶναι θλιμμένα. Αὐτήν τή θλίψη ἐσύ μπορεῖς νά τήν γλυκάνεις. Ἐσύ, ἐγώ, ἐμεῖς ὅλοι.
Ἐπειδή εἶναι πολύ ὀδυνηρό τό θλιμμένο βλέμμα τοῦ ἀγγέλου.

Σημείωση: Στο κείμενο αὐτό χρησιμοποίησα ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Χαραλάμους Παπαδοπούλου “κάθε τέλος μιά ἀρχή” ἀπό τίς ἐκδόσεις Ἁρμός. Περισσότερα περί αὐτοῦ, στό ἐγγύς μέλλον.

SHARE
RELATED POSTS
Μια εικόνα, χίλιες λέξεις, του Κωστή Α.Μακρή
Ζωγραφική και επιθυμία, του Μάνου Στεφανίδη
38DSC_0090pg-960x650.jpg
Η Πηγή Δημητρακοπούλου αναλαμβάνει ευθύνη για την παράσταση «Ισορροπία του Nash» στο Εθνικό Θέατρο

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.