Ανοιχτή πόρτα

Το Όχι, της Τζούλυς Γιαννοπούλου

july.jpg
Spread the love

july.jpg

 

Τζούλυ Γιαννοπούλου

 

 

 

 

54-basiki--3-thumb-large.jpg

 

 

Οι στρατιώτες στέκονται πάντα προσοχή. Κοιτούν μπροστά απ’τους υπόλοιπους, συνήθως προς τα πάνω. Στέκονται ευθυτενείς μπροστά σε όποια δυσκολία και μόνο σε μια μάχη μπορούν να τραυματιστούν ή να πεθάνουν. Οι στρατιώτες δεν ονειρεύονται. Γι’αυτούς υπάρχει μόνο ο σκοπός. Ζουν για να υπηρετούν. ‘Ετσι τους έμαθαν. ‘Ετσι τους ζήτησαν. Κι αυτοί δεν ήξεραν. Ακολούθησαν. Την εντολή. Κι όλα καλά καμωμένα.


‘Οσο ο στρατιώτης στέκεται όρθιος, τα πάντα βαίνουν καλώς. Και οι στρατιώτες δύσκολα πέφτουν. Εκπαιδευμένοι να στέκονται. ‘Ισως γονατίσουν για λίγο, αλλά μόνο για λίγο.

Γιατί ο κανόνας έτσι είναι, ο στρατιώτης δε λυγίζει. Κι αν του έρθει, να του φύγει. Δεν επιτρέπεται.

Κι ας πονούν τα πόδια του να κρατάει στους ώμους το βάρος του όπλου. Κι ας πονά ο ώμος, κι ας μαίνεται η μάχη. Η μάχη που ποτέ δε σταματά. Κι ο στρατιώτης, εκεί. ‘Ορθιος.

Και κάτι σχοινιά που ξεπροβάλλουν και τον κρατούν δεμένο στο όπλο, στη μάχη, στην ορθοστασία, μη δίνεις σημασία. Είναι για το καλό του. Για την ασφάλεια του.

‘Ορθιος στρατιώτη! Μη κλείνεις τα μάτια! Δες το κόσμο μπροστά σου. Ρίξου στη μάχη!

Και να τα μάτια να βουρκώνουν απ’τους καπνούς. Και να τα χείλη να ξεραίνονται. Και να το κεφάλι να σπάει σε κομμάτια.

Όμως ο στρατιώτης το ήξερε εξ’αρχής. Το πόνο της ευθύνης. Αλλά σαν στρατιώτης που είναι, δε λιγοψύχησε.

Δεν έκανε πίσω. Κι αν τον ρωτούσες, πάλι εκεί θα έμενε. Κι ας ήθελε να τρέξει μακριά. ‘Ετσι του έμαθαν. ‘Ετσι του ζήτησαν.

Και δεθήκαμε με σχοινιά και σταθήκαμε και όρθιοι, και μπροστά κοιτούσαμε, με το όπλο παρατεταμένο.

Αλλά η σφαίρα ήταν πιο γρήγορη.

Τερμάτισε τη ζωή στα μάτια μας. Αυτή που δεν ακολούθησε τον κανόνα.

 

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Σε Λεωφόρος Ευελπίδων από σήμερα ονομάστηκε η Λεωφόρος Βάρης-Κορωπίου παρόντος του ΠτΔ κου Παυλόπουλου
Γιώργος Αρκουλής
Παγωνιά είναι, θα περάσει…, του Γιώργου Αρκουλή
Winter Sleep, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.