Ανοιχτή πόρτα

Το γιατρικό, της Τζούλυς Γιαννοπούλου

july.jpg
Spread the love

july.jpg

 

 

 

 

 

 

   

 

Τζούλυ Γιαννοπούλου

 

 

8285431843_0fd81559fa_c.jpg

 

Βρέχει. Πάλι. Κι έχει φτάσει Μάρτιος αλλά η άνοιξη στολίζεται ακόμα σαν άλλη ντίβα, να κάνει περιχαρής την εμφάνιση της, αφού μας βρει βρεγμένους ως το κόκαλο.

Αν κάπνιζα, θα άναβα τσιγάρο. Αντ’αυτού, πίνω ένα τσίπουρο και φτιάχνω ανθολόγιο σκέψεων για τη ζωή μας σήμερα. Μέσα στις τόσες πολλές συνάφειες κι ομιλίες, ο κόσμος προσπαθεί να κρατηθεί από τα μικρά και τα μεγάλα του. Το ακούς, το βλέπεις, ενίοτε το συζητάς. Κι αν ανατρέξεις στο παρελθόν, τουλάχιστον των σημερινών 40-50ηδων, θα διαπιστώσεις πως πολύ το αναλύουμε πια. Εκείνα τα χρόνια, γελούσαμε περισσότερο, ελπίζαμε, κάναμε πράγματα, πηγαίναμε επισκέψεις με κουτιά γλυκά, οι γάμοι ήταν γιορτή.

Είχαμε φίλους με τους οποίους τρώγαμε μαζί. Τώρα είναι ζήτημα αν συντονιζόμαστε να φάμε με τους δικούς μας. Κι αμα βρέχει, οι σκέψεις βαραίνουν περισσότερο. Λες και η βροχή κουβαλά μαζί της το βάρος των διαφορών των εποχών που μας προσπέρασαν.

Αλλά… Γιατί πάντα υπάρχει κι αυτό. Ξεπροβάλλει ξαφνικά και χαρίζει αναρωτήσεις.

Υπάρχουν παιδιά που επιβιώνουν από πολέμους. Και σήμερα είπαν κάπου πως ανακάλυψαν ένα νέο πλανήτη. Κάτσε, αυτό έχει ενδιαφέρον.

‘Ενας 12χρονος έχει απίστευτο μαθηματικό μυαλό κι έχει πάρει τις ολυμπιάδες σβάρνα.

‘Το Πάρτυ’ με τον Πίτερ Σέλερς είναι ακόμα διαθέσιμο στις βιντεοθήκες.

Εκείνο το λουλούδι που μαράθηκε, άνθισε ξανα μέσα στον κατακλυσμό.

Κι ο Μακριδάκης έβγαλε καινούργιο βιβλίο. Η Λένα ενθουσιάστηκε, λέει.

‘Εμαθα να φτιάχνω pancakes. Το κουνέλι κι η γάτα έγιναν φίλοι και παίζουν παρέα κάθε πρωί.

Στο σινεμά έχει απευθείας σύνδεση με την όπερα της Νέας Υόρκης.

Τι σου λέω τώρα. Να μωρέ, γίνονται και μαγικά. Αυτό λέω. Αν γυρίσεις να κοιτάξεις, κάπου θα τα δεις. Στα βλέμματα, στα χάδια, στα λόγια και τις σιωπές. Αρκεί να θέλεις να κοιτάς και να είσαι ανοιχτός να νιώσεις. Κι ας βρέχει. Ε, και; Πάντα βρέχει. Και βάρος σηκώνουν οι ώμοι. Αλλά δεν είναι βάρος αυτό που μας εξουθενώνει. Λάθος εστίαση είναι. Χάσαμε τα σωσίβια και πιανόμαστε απ’τα κύματα.

Σκεφτόμουν να κάνω μια λίστα. Με τα ωραία και τα σπουδαία της ζωής μου. Όχι, όχι. Μη φανταστείς τα τετριμμένα και τέτοια. Υγεία και παγκόσμια ειρήνη, ας πούμε. Με τα ιδιαίτερα λέω. Τα πολυτελή, που τόσο αμελώ να χαμογελάσω για πάρτη τους.

Ξεκινώ από το πιο σημαντικό των σπουδαίων. Σου γράφω.

Αυτό είναι το γιατρικό μου.

Βρες το δικό σου. Και ρούφα το ως το μεδούλι.

 

Υ.Γ. Η συνταγή για pancakes είναι πανεύκολη. Αλλά παχαίνει.

Ε, και; Καβάλα το κύμα ρε!

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author.

iPorta.gr

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Πώς χωρίζουν οι Έλληνες, του Σταύρου Μαλιχούδη
Kostis A. Makris
Δάχτυλα πάνω στο σώμα της από τον Μάνο Κοντολέων, του Κωστή Α. Μακρή
11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg
Η Χιονάτη και οι εφτά άνδρες εναλλακτικού αναστήματος, του Χρήστου Χωμενίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.