Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Τα δυο ταξίδια, της Έφης Γεωργάκη

.jpg
Spread the love

 

 

Αγαπημένη μου φίλη,

 

Μου ανακοίνωσες πως φεύγεις. Και εγώ που τόσα χρόνια γράφω για αυτό που έρχεται, σήμερα νιώθω την ακατανίκητη ανάγκη να γράψω σε σένα που φεύγεις.

Θυμάσαι που μου έλεγες για το λιμάνι σου; Αυτό στο οποίο τώρα επιστρέφεις; Θα σου πω και εγώ κάτι που δεν στο είπα ποτέ. Εγώ μεγάλωσα στην Αθήνα και λιμάνι δεν είχα, όμως λιμάνια μου ήταν και είναι οι άνθρωποι, οι φίλοι μου. Και εσύ ήσουνα και είσαι ένα λιμάνι μου, που πρέπει να αποχωριστώ και δεν ξέρω πώς να είμαι καράβι που απομακρύνεται από το λιμάνι του, δεν ξέρω πώς να είμαι χωρίς εσένα. Πολύ μελό;

 

Τα βάζω κάτω και σκέφτομαι πόσο καλύτερη θα είναι εκεί η ζωή σου, για σένα και την οικογένεια σου, και όλο λογικά προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να χαρεί. Όμως ο εγωισμός μου, όλο φωνάζει πως θα μου λείψεις. Όταν θα έρθω στο λιμάνι σου, θα χτυπήσω με βία τους δυο μόλους που σε πήραν μακριά μου.

Και ξέρω θα έρθουν στιγμές που θα ανοίγεις τον υπολογιστή σου, θα μπαίνεις στην Πόρτα και θα με διαβάζεις και θα λες…. Α, ρε Εφάκι….

Και εγώ θα γράφω για μένα και για σένα που θα ‘ σαι μακριά, και για όλους εκείνους που κουβαλούν μνήμες στα κύτταρα τους και ονειρεύονται ουτοπίες.
Έτσι ξεκινώ το ταξίδι μου της συγγραφής με εσένα λίγα σπίτια παραπέρα να ετοιμάζεις το ταξίδι για την καινούρια σου ζωή.

Ας είμαστε ταξιδιάρες και καλοτάξιδες, και ας δώσει ο Θεός να είμαστε πάντα μαζί όσο μακριά κι αν είμαστε!

Σε φιλώ.

 

.jpg

 

Έφη Γεωργάκη

 

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Η νοοτροπία της ξιπασιάς, της Τζίνας Δαβιλά
Ο Άι Βασίλης, του Κώστα Σκανδαλίδη
Στη Δραπετσώνα «έχουμε» ζωή!, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.