Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Σιωπή και φεύγεις…, της Δέσποινας Κοντάκη

Spread the love
  • 64
    Shares

222827_1689218872778_3158471_n.jpg

* Η Δέσποινα Κοντάκη είναι ποιήτρια. 

Φωτογραφία: Δέσποινα Πιλάτη

Ακόνιζα τα νύχια μου και σκότωνα φίδια.
Τυλίγονταν στους αστραγάλους ανέβαιναν στις γάμπες μου και προχωρούσαν.

Ακόνιζα τα νύχια μου κι έγραφα. Οι λέξεις έβαζαν φωτιά στο χαρτί.
-Όλα τα μήλα είναι πράσινα- Λόλα Λολίτα να ένα πράσινο μήλο.

Τί θέλετε γυναίκες με τα μακρυά μαλλιά;
Τί θέλετε γυναίκες με τις σκοτεινές νύχτες στα χέρια και στα μάτια;
Το τελευταίο κόκκινο το κάναμε κομπόστα στο γηροκομείο.

(Πώς αλλιώς; Δεν χωρούν εκπλήξεις. Η έκπληξη δεν είναι μέρος του συνειδητού)

Ακόνιζα τα νύχια μου κι έγδερνα καρχαρίες σαν ξυράφι.
Για να θυμάμαι ότι πήγα καβάλα πάνω σ ένα κύμα.Και δεν ήταν κανείς . Δεν υπήρξε κανείς.

Μασούν αργά τις τελευταίες μπουκιές της κομπόστας. Στο τεράστιο γηροκομείο του κόσμου.

Κι έτσι ήσυχα Σιωπή.
Σιωπή και Φεύγεις.

  • 64
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Μια βόλτα με φεγγάρι, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ
Μέσα τα κεφάλια λόγω… ευθύνης!, του Γιώργου Αρκουλή
Τυφλόμυγα, της Δέσποινας Κοντάκη
2 Σχόλια
  • Δέσποινα Κοντάκη
    7 Μαΐου 2018 at 15:32

    Πέρασαν ήδη 31 μήνες εδώ…

  • Δημήτρης
    15 Οκτωβρίου 2015 at 21:56

    Όλα τα μπράβο μου Δέσποινα-αντί ανθοδέσμης που δεν προφθάσαμε για να σου φτιάξουμε όλοι μας εδώ στην Πόρτα-για το υπέροχο ποίημα σου,το τέταρτο κατα σειρα δημοσιευσης,αλλά και τα πρωτότυπα σε γραφή κείμενά σου.Είναι τιμή μου/μας

    Δημήτρης Κατσούλας

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.