Ανοιχτή πόρτα

Παρακαταθήκη, της Δέσποινας Κοντάκη

Φωτογραφία: Δέσποινα Πιλάτη

Είναι γιατί η νύχτα απλώνει τα πέπλα της.
Κι έρχονται μούσες από άλλους καιρούς
και με παίρνουν μαζί τους
σ’ έναν μυστήριο αρχέγονο χορό.
Κι είναι… γιατί οι άγγελοι της μοναξιάς
με αγαπούν τόσο και με γνωρίζουν στη θλίψη τους.

Μου μαρτυρούν σιωπηλά
πως μέσα στα νερά του κόσμου
θ΄ αντανακλάται πάντα η Ζωή
και μέσα στα χώματα ο Θάνατος.
Μέσα σε πνιχτές ανάσες απόγνωσης ο Έρωτας.

Θα περάσει ακόμα καιρός.
Θα καταγράφει η ψυχή απουσίες.

Τα χέρια μας θα κρατήσουν άλλα χέρια,
τα σώματα θα ξενιτευτούν σε άλλες πατρίδες,
και τα βλέμματα θα κουραστούν
από εικόνες δίχως νόημα.
Λέξεις πικρές θα με εμπνέουν να νιώθω.
Πράξεις ανύπαρκτες θα με τιμωρούν.

Γι αυτό σ’ αγαπώ σήμερα.
Για ν’ αντέξω όλα αυτά κάποτε.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Άρεσε ο Ινδιάνος!, του Γιώργου Αρκουλή
Σκίτσα εξ Αμερικής 12ο, του Γιώργου Σαράφογλου
«Υπεύθυνη Διαβεβαίωση»! – “A Responsible Assurance”!, του Γιώργου Σαράφογλου – by George Sarafoglou

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.