Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία

Ο κουβάς κι ο Γκάντι, της Χριστίνας Μπουγά

Spread the love

 

Ένας άστεγος εκπλήσσεται όταν ένας νεαρός περαστικός του ζητά να δανειστεί τον πλαστικό κουβά που έχει στα λιγοστά πράγματα του. «Τον κουβά μου; » τον ρωτά απορημένος. Ο νεαρός, Γερμανός φοιτητής, απαντά ότι τον θέλει να παίξει μουσική. Ο άστεγος του δίνει τον κουβά διστακτικά. Ο νεαρός κάθεται δίπλα του στο πεζοδρόμιο κι αρχίζει να παίζει ένα ρυθμό στον κουβά. «Καθόλου άσχημα» του λέει ο άστεγος κύριος, οπότε ο νεαρός δοκιμάζει κάτι άλλο. Έρχεται κι ένας ακόμα νεαρός φοιτητής με μία κιθάρα και κάθεται μαζί τους. Αρχίζει να παίζει και να τραγουδά και την παρέα συμπληρώνει μία νεαρή φοιτήτρια που τραγουδά. Κάποιοι περαστικοί σταματούν να ακούσουν και μερικά νομίσματα ρίχνονται στο καπέλο του νεαρού που έχει τοποθετηθεί στη μέση, μπροστά από τον άστεγο κύριο. Όταν το όμορφο τραγούδι τελειώνει, ο νεαρός φοιτητής επιστρέφει τον κουβά στον κύριο, του δίνει το καπέλο του με τα νομίσματα, του σφίγγει το χέρι και η παρέα φεύγει αφήνοντας έναν απορημένο άνθρωπο με ένα καπέλο στο χέρι να αναρωτιέται τι έγινε.

Τι έγινε ; Οι νότες και οι φωνές τριών φοιτητών έδωσαν υπόσταση σε έναν αόρατο άστεγο για όσο διαρκεί ένα τραγούδι. Κάθισαν δίπλα του εκεί στο πεζοδρόμιο. Παραμέρισαν την όποια αμηχανία, αδιαφορία, άγνοια, αφηρημάδα, φόβο μπορεί να είχαν και του χάρισαν ευγένεια και σεβασμό. Οι περαστικοί που ήταν εκεί έχουν μία ωραία ιστορία να θυμούνται. Τα παιδιά που βρέθηκαν εκεί μπορεί να κάνουν τον κόσμο λίγο πιο όμορφο μεγαλώνοντας. Αυτό έγινε. Κι αυτό, εύκολο δεν είναι. Ειδικά για τους ανθρώπους που «κόβονται» από το ορατό μας φάσμα πριν καν εμφανιστούν μπροστά μας. Όχι από κακία και εγωισμό απαραίτητα. Από αμηχανία, από καχυποψία, από φόβο, από αφηρημάδα, από άγνοια.

Οι άστεγοι πιο πολύ από όλα έχουν ανάγκη από την ανθρώπινη επικοινωνία, όπως έμαθα από μία καλή μου φίλη. Κάποιον να σταθεί δίπλα τους και να τους μιλήσει. Όπως θα μιλούσε σε ένα στεγασμένο. Λογικό. Με τους ρυθμούς και τα προβλήματα που έχει η ζωή μας σήμερα μετά βίας βρίσκουμε χρόνο για τους δικούς μας ανθρώπους, πόσο μάλλον για άγνωστους άστεγους.

Υπάρχει κι ο φόβος. Έχουμε ακούσει τόσα. Στην εποχή μας η ανθρώπινη υπόσταση υπόκειται σε συγκεκριμένους κανόνες «κανονικότητας» κι αλίμονο σ’ όποιον δεν τους πληροί. Είναι πολλοί εκεί έξω που έχουν ψυχικά νοσήματα, που είναι χρήστες ουσιών ή που επιβιώνουν παρασιτικά προκαλώντας οίκτο. Είναι και άλλοι. Αυτοί που βρέθηκαν στο δρόμο γιατί κάτι στη ζωή τους πήγε στραβά ή γιατί έκαναν λάθη. Κι αυτοί οι άλλοι θα μπορούσαν να είναι εγώ κι εσείς, κι όλοι όσοι γνωρίζουμε. Παρόλα αυτά δεν τους «βλέπουμε» όλους, αδιακρίτως. Σε ένα πείραμα που έγινε στη Γαλλία, με το όνομα «The importance of appearances experiment» ένας άνδρας ντυμένος άστεγος έπεσε στο δρόμο και ζητούσε βοήθεια. Κανείς από τους περαστικούς δεν του έδωσε σημασία. Όταν έκανε το ίδιο καλοντυμένος, όλοι έτρεξαν αμέσως να τον βοηθήσουν. Σχεδόν χωρίς να προλάβει να το ζητήσει. Δεν ξέρω τι θα έκανα στην πρώτη περίπτωση. Πραγματικά δεν ξέρω αν θα σταματούσα να τον βοηθήσω. Θέλω να πιστεύω, για την ψυχική μου ηρεμία, ότι ακόμα κι αν δεν σταματούσα, τουλάχιστον θα καλούσα κάποιον να βοηθήσει, τη γραμμή για αστέγους, τις πρώτες βοήθειες, κάποιον. Βαθιά μέσα μου, ελπίζω να μην χρειαστεί να μάθω.
Κι όμως, κάτι αλλάζει. Η ιστορία με τους τρεις Γερμανούς φοιτητές δεν είναι τόσο σπάνια πια. Στο internet βρήκα πολλές παρόμοιες ιστορίες. Άνθρωποι που μοίραζαν φαγητό, ρούχα, παπούτσια, νερό, αγκαλιές, φάρμακα, ιατρική φροντίδα, με ευγένεια και σεβασμό σε άστεγους ανθρώπους. Από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Κι είναι κι άλλοι πολλοί που νοιάζονται αθόρυβα. Στη χώρα μας σήμερα, υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που βγαίνουν στον δρόμο για να μαγειρέψουν, να βοηθήσουν, να δώσουν, να επικοινωνήσουν. Προσπάθειες που γίνονται όλο και περισσότερο, όλο και καλύτερα, όλο και ουσιαστικότερα. Προσπάθειες που θα γίνουν αρκετές μόνο όταν δεν θα υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος άστεγος.

Δικαιολογημένη κι η παρουσία αμφιβολιών. Πώς να ξεχωρίσεις αυτούς που εκμεταλλεύονται τον κόσμο παριστάνοντας τους άστεγους και τους αναξιοπαθούντες ; Κάποιοι φαίνονται εύκολα. Κάποιοι όχι. Σε κάθε περίπτωση, ένα μπουκάλι νερό, κάτι φαγώσιμο, ένα χαμόγελο ή μια κουβέντα σε έναν άνθρωπο που φαίνεται να ζει στο δρόμο, αν δεν έχει πραγματική ανάγκη δεν θα κάνει μεγάλη διαφορά. Ούτε για εμένα, ούτε για αυτόν. Αν όμως έχει ανάγκη, μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Θετική σκέψη. Η δύναμη για να αλλάξουμε τον κόσμο βρίσκεται στη δύναμη να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Ίσως το πιο σημαντικό μήνυμα του Μαχάτμα Γκάντι. Ως σοφός γνώριζε καλά πόση δύναμη χρειάζεται για να πιάσεις τον κουβά.

Three German students surprise a homeless guy

 

 

Χριστίνα Μπουγά

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”//www.youtube.com/embed/SGPjUyVtTQw” frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Στον βυθό μιας επετείου, του Κωστή Α. Μακρή
Αντικαπνιστικός νόμος: προστασία των καπνιστών αλλά των μη καπνιστών, του Ηλία Τσέρκη (Πρόεδρος ΙΣΡ)
LIMENIKO.jpg
Τραγωδία στο Καστελόριζο: Κατέληξε 9χρονο παιδί αφού προηγουμένως είχε διασωθεί από την Frontex
4 Σχόλια
  • Χριστίνα Μπουγά
    12 Αυγούστου 2014 at 09:00

    Συγκινητική είναι η ανταπόκριση σας σε αυτό το κειμενάκι. Σας ευχαριστώ πολύ όλους.

  • Χρήστος Μαγγούτας
    10 Αυγούστου 2014 at 16:25

    Ευαίσθητο και πειστικό, Χριστίνα.
    Συχνά πιάνω κουβέντα με ζητιάνους και μου λένε: «Με θεωρούν τεμπέλη. Νάξεραν ….»
    Μερικοί μου λένε μια ιστορία, που αναρωτιέμαι πώς έχουν τη δύναμη να ζουν ακόμα, έστω έτσι. Ενας μου είπε ότι είχε πάρει φωτιά το σπίτι του και κάηκαν ζωντανοί η γυναίκα του και τα δυο παιδιά τους (Το διαπίστωσα και στο Ιντερνέτ αργότερα). Αλλοι δεν αντέχουν καν να την πουν.
    Τους δίνω ό,τι μπορώ. Κι αν δε μπορώ, ένα απλό χτύπημα στην πλάτη. Δεν ήξερα πόσο πολύτιμο γι’ αυτούς είναι ακόμα κι αυτό….

  • Ιωάννης Γαιτανίδης
    5 Αυγούστου 2014 at 08:34

    Συγχαρητήρια κυρία μου!

  • Γιάννης Στουραΐτης
    3 Αυγούστου 2014 at 11:10

    Πόσο συγκινητικά αληθινό είναι το κείμενό σας ! Σας ευχαριστούμε !

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.