Ανοιχτή πόρτα

Ο φόβος δεν έχει ψυχή, έχει όμως σύστημα, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη
Spread the love

 

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

 

5b31192f-e544-4872-a1da-631fa5a26335.jpg

 

 

Θυμάστε πέρυσι αρχές Ιούλη, τις δηλώσεις Καμμένου για διασφάλιση της σταθερότητας της χώρας, από τον στρατό;


Δήλωση καθόλα αντίθετη με το σύνταγμα και τους νόμους της Δημοκρατίας. Δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας. Και ήταν από άνθρωπο της κυβέρνησης.

 

Πέρασε στα ψιλά τότε αυτό από τον Ίδιο τον Τσίπρα.

Δεν έκανε καμιά δήλωση για να μη χαλάσει τις ισορροπίες με τον κυβερνητικό εταίρο. Τα πάντα κάνεις για την καρέκλα.

 

«στις δύσκολες στιγμές που περνάει ο τόπος οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας. Ένας δημοκρατικός στρατός και οι δημοκρατικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να διαφυλάσσουν με την αποστολή τους την εικόνα της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό». Πάνος Καμμένος.

 

Ο Ερντογάν σήμερα, παρουσιάζεται ως σωτήρας ξαφνικά… που όποιος τον αμφισβητήσει δεν θα διστάσει να του πάρει το κεφάλι. Έχει δώσει δείγματα της δημοκρατίας του όχι μια αλλά πολλές φορές.

Κρυβόμαστε πίσω από τα προφανή.

 

Ο σωτήρας με το παλάτι των 1000 δωματίων.

Ο φόβος είναι ένα πολύ ισχυρό μέσο χειραγώγησης.

Φτάνεις στο σημείο να εξυμνείς το λιγότερο κακό.

 

Για καλό ούτε λόγος. Είναι να τρελαίνεσαι αλήθεια.

 

Εδώ στη χώρα μας, έχουμε φτάσει στο σημείο να περνάν τα πιο αντιλαϊκά μέτρα με την πιο σκληρή φορολογία, να κόβουν συνεχώς συντάξεις και μισθούς, τρομοκρατώντας κάθε μήνα τον κόσμο με ράδιο αρβύλες, ότι ίσως να μην μπορούν να τις πληρώσουν ή θα τις πετσοκόψουν και κάτω από το μισό για να μπορεί η κυβέρνηση απλά να παραμένει στη θέση της και να λειτουργεί το σύστημα.

 

Επιχειρήσεις κλείνουν ή είναι υπό διάλυση. Όμως πάνω από όλα το σύστημα. Όλα ξεπουλιούνται όσο όσο μα πάνω από όλα το σύστημα και το γάντζωμα στην εξουσία.

 

Τρόμος στους συνταξιούχους. Τρόμος στους εργαζόμενους. Μαύρη εργασία χωρίς ασφάλεια με μισθούς πείνας. Η ανάγκη για επιβίωση.

 

Και με αυτή την τακτική, ο συνταξιούχος φτάνει στο σημείο κάθε μήνα να ”ανακουφίζεται” κιόλας και να ευγνωμονεί που παίρνει ακόμα σύνταξη έστω και κουτσουρεμένη κάθε φορά. Κι έτσι λειτουργεί το σύστημα ”κοντρόλ του νου” μια χαρά.

 

Παντού ο φόβος κάνει ακριβώς την δουλειά για την οποία τον δημιουργούν οι σχεδιαστές του. Την κατάλληλη στιγμή.

 

Κι έτσι καταπίνεις. Κι έτσι δεν μιλάς.

 

Λες και…Δόξα σοι Κύριε…

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

 

[iframe width=”420″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/TFjmvfRvjTc” frameborder=”0″ allowfullscreen ]
SHARE
RELATED POSTS
Η μέλισσα, η σφήκα και η Σφίγγα, του Κωστή Α. Μακρή
Η επόμενη μέρα, του Δρ Γιώργου Γραμματικάκη
Όχι άλλα χαστούκια! Πλήηηηζ!, του Κωστή Α.Μακρή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.