Πρόσωπα - Αφιερώματα

Ο αχυράνθρωπος Κουβέλης και το τέλος της Αριστερής Ουτοπίας, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη
Spread the love

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

 

5885034e-28a0-4365-a8e5-cdc5ab5f05b2.jpg

 

 

 

 

”Η μνήμη είναι η μόνη θεά που γερνάει. Το άσχημο είναι, όταν γερνά ξεχνώντας επιλεκτικά”

 

Για τον λόγο ότι είμαστε πρώτα πολίτες (είμαστε αλήθεια;) και μετά όλα τα άλλα (σε σχέση με το τί επαγγέλλεται ή γενικά ασχολείται ο καθένας μας) όλοι πρέπει να έχουμε λόγο και άποψη για τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας μας.

 

Δεν διανοούμαι να ασχολούμαι μόνο με τον εαυτό μου και με τον μικρόκοσμό μου και να μην μιλάω για όλα όσα αφορούν αυτή τη χώρα και τον λαό της.

 

Βλέποντας πολλές φορές Δημοσκοπήσεις που αφορούν την πρόθεση ψήφου αγανακτώ όταν βλέπω το ”Δεν ξέρω/Δεν απαντώ”

 

Θα μου πεις τώρα τί σχέση έχουν όλα αυτά; Πού ξέρεις φίλε μου; Μπορεί να έχουμε σύντομα εκλογές και να το βρούμε μπροστά μας το θέμα άλλη μια φορά. Μην ακούς τι λέει ο ηγέτης Τσίπρας.

 

Εκλογές, εκλογές εκλογές. Πόσες εκλογικές αναμετρήσεις;

 

Κι εκεί λοιπόν που μετράω και ξαναμετράω πόσες εκλογικές αναμετρήσεις έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια χάνοντας τον λογαριασμό, θυμάμαι εκείνη την εκλογική αναμέτρηση που είχε ως αποτέλεσμα τον Κουβέλη στην τρικομματική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.

 

Κυβερνώσα Αριστερά. Μ αυτό το σλόγκαν έγινε η προεκλογική καμπάνια.
Η ανανεωτική πτέρυγα της αριστεράς ”έδειχνε” ότι ήθελε να έχει ενεργό ρόλο στα πολιτικά πράγματα.

 

Κάποιοι ελπίσαμε τότε ότι κάποια πράγματα θα άλλαζαν προς το καλύτερο.
Η Αλέκα τότε είχε πει: Εμείς δεν θέλουμε να κυβερνήσουμε. Και ποιούς θα έχουμε αντιπολίτευση; Την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ;

 

Ε, ναι κυρία μου. Ποιόν θες να έχεις; Εσένα; Δεν γίνεται αυτό. Αλλά θα μου πεις είναι σκληρή η καλογερική. Μαγκιές εκ του ασφαλούς ξέρουμε όλοι να κάνουμε. Αλλά αν έχεις τελικά λόγο και μπέσα δεν τις κάνεις αυτές τις μαγκιές. Κοιτάς την πραγματικότητα.

 

Ο Τσίπρας τότε πήρε την διερευνητική εντολή την έβαλε στην κωλότσεπη, την πήγε βόλτα τρείς ημέρες, την πήγε και στον εθνικό κήπο να ταΐσουν μαζί τις πάπιες και την επέστρεψε ολοκαίνουρια στον ΠτΔ.

 

Δεν ήθελε να παίζει με άλλα παιδάκια. Ήθελε να παίζει μόνο του. Ξέρεις τώρα…αυτοδυναμίες και τέτοια. Ήταν γεννημένο ηγέτης το παιδί. Η μαμά του η αριστερά του είχε εμφυτέψει από τον καιρό που ήταν έφηβος ένα τσιπάκι με το οποίο άκουγε συνεχώς μια φωνή μἐσα του να του λέει: Αλέξη, Αλέξη είσαι γεννημένος ηγέτης. Κάτι σαν τον ”Άνθρωπο της Μαντζουρίας”

 

Βέβαια στις εκλογές του τρομερού εκείνου Γενάρη του 2015, δεν του έφτανε τελικά το ύφασμα για να κάνει το σχέδιο στο φουστανάκι όπως το είχε σκεφτεί κι έβαλε για μανίκια λίγο από έναν ηλιο-Καμμένο ακροδεξιό τύπο.

 

Έγινε η τρικομματική τότε με τον Κουβέλη να στηρίζει κάποιες αλλαγές. Κι αφού υπόγραψε κι αυτός κάποια από τα σκληρά μέτρα για τα οποία δεν υπήρχε άλλος τρόπος (αν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν τρως) ξαφνικά τον είδαμε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. Γιατί μουτζουρώθηκε η μύτη του καρβουνιάρη. Πώς να ζήσει με την μουτζούρα στη μύτη;

 

Είχαμε πει τότε κάποιοι, ότι μπορεί κάποια πράγματα να έμπαιναν σε μια σειρά. Η ασυδοσία και το κλέψιμο από τον δημόσιο κορβανά, από λαό και ανθρώπους που κατείχαν θέσεις εξουσίας και πολλά άλλα ωραία σε όλους τους τομείς της οικονομίας και πολλά άλλα, που για χρόνια ρήμαζαν τον τόπο.

 

Από ανεξέλεγκτα συνταγολόγια, επιδόματα με πλαστά χαρτιά, συντάξεις νεκρών και τόσα άλλα σχετικά με ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, σωστή κοινωνική πρόνοια, τέρμα στα ρουσφέτια,πιο δίκαιη φορολογία κλπ μα είναι τελικά πολύ βαριά η καλογερική. Είναι ωραία να έχεις μια ξαπλώστρα και να κάνεις αντιπολίτευση.

 

Ο λαός δεν είναι αθώος και το ξέρουμε όλοι πολύ καλά. Κι όταν ακούω αυτά τα ωραία περί λαού αδικημένου, τεντώνονται τα νεύρα μου. Η αριστερά υποστηρίζει χρόνια αυτό το χιλιοπαιγμένο έργο και ακριβώς πάνω σ αυτό στηρίχτηκε όλη η στρατηγική της πολιτικής της αυθάδειας. Λαός έχω υπάρξει κι εγώ, αλλά επίδομα τυφλού δεν έπαιρνα.

 

Για να επιστρέψω στον Κουβέλη, ο πρόεδρος κάθε κόμματος δεν είναι πρόεδρος για τον εαυτό του. Είναι πρόεδρος για μια μερίδα ανθρώπων και κάποια στιγμή ίσως και ηγέτης μιας χώρας.

 

Ο Φώτης ήταν για τον εαυτό του. Ούτε καν για το κόμμα του.

 

Τί βάλατε αυτόν τον αχυράνθρωπο να ηγείται της ανανεωτικής πτέρυγας τότε; Δεν βλέπατε ότι ο άνθρωπος δεν υπήρχε; Όχι μόνο πειθώ δεν είχε αλλά ούτε πρόσωπο να πείσει κανέναν έξυπνο πολίτη. Περίμενα να βγουν μπροστά τότε κάποια σοβαρά στελέχη χωρίς να τον γλύφουν. Όλοι τον χάιδευαν με τρόπο. Όλοι έβλεπαν ότι ήταν ένα ωραίο τίποτα ο κύριος αυτός, αλλά όταν αποφάσισαν να τον αλλάξουν, το κακό στη χώρα το είχε κάνει ήδη.Τα πολιτικά πράγματα είχαν ήδη αλλάξει άρδειν προς το χειρότερο.

 

Αποδείχτηκε πολύ γρήγορα το τίποτα που ήταν. Ένας αχυράνθρωπος που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν ο εαυτός του και μόνο. Του έταξαν. Και έτσι πρόδωσε όλους όσους ήταν στην ανανεωτική πτέρυγα και κοίταζαν σε ένα μέλλον ανοιχτό και όχι της απομόνωσης.

 

Πολλές φορές σκέφτομαι ότι η κατάσταση που ζούμε τώρα, χειρότερα δεν ξέρω αν υπάρχει (ή ακόμα χειρότερα αν θες) είναι απόρροια αυτής της φυγής του αχυράνθρωπου αυτού, από την τρικομματική κυβέρνηση τότε.

 

Με την αποχώρηση του Αχυράνθρωπου από την τρικομματική τότε κυβέρνηση, κοίταζα προς τον χώρο της αριστεράς κι έβλεπα μια μεγάλη επιγραφή με νέον να αναβοσβήνει που έγραφε THE END . Το παραμύθι για κακούς και καλούς τέλειωσε για μένα τότε. Έμενε μόνο να ανοίξουμε το μυαλό και να πάμε πάρα κάτω με σημαία μόνο την λογική.

 

 

Αν είχε στηρίξει ο Κουβέλης εκείνη την προσπάθεια, είμαι σίγουρη ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για την ρημαδοχώρα αυτή. Και μη βιαστείτε να με χαρακτηρίσετε πολιτικά. Πολιτικά άστεγη θα σας έλεγα στο 90% μέρος της ζωής μου. Σαν πολίτης που έχει λίγη λογική στο κεφάλι του εκφέρω την άποψή μου κι όχι σαν οπαδός.

 

Κοιτάζοντας όχι μέσα από το μάτι της βελόνας μα μέσα από έναν ευρυγώνιο φακό που τα ‘’πιάνει’’ όλα. Κοιτάζοντας τον ορίζοντα κι έχοντας μια θεώρηση για το μέλλον αυτής της χώρας, η οποία δεν συμβαδίζει με αναχρονιστικές και φασιστικές ιδεολογίες.

 

Αλλά και έχοντας πάντα μέσα στο μυαλό μου την ακεραιότητα ως πρωταρχικό στοιχείο πολιτών και πολιτικών.

 

”Η δύναμη ενός Έθνους πηγάζει από την ακεραιότητα των ανθρώπων του” (Κομφούκιος 551 Π.Χ)

 

Αναθεωρείς συνεχώς πράγματα κρίνοντας τα γεγονότα όπως ακριβώς είναι κι όπως πρέπει, εκτιμώντας πάντα τα υπέρ και τα κατά.

 

“Τίποτα στον κόσμο δεν είναι περισσότερο επικίνδυνο από την ειλικρινή άγνοια και την συνειδητή βλακεία’’ (Μartin Luther king)

 

Οι ουτοπίες έχουν τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια. Πολλοί τις διατηρούν ακόμα και σήμερα, για ίδιον όφελος κι όχι για το σύνολο του πληθυσμού. Μπούχτισα από επαναστάτες με καλσόν. Ένας τέτοιος αποδείχτηκε και ο Κουβέλης τότε. Και ο Τσίπρας μετά, για όσους δεν είχαν ζήσει ακόμα την ουτοπία τους. Πόσα ψέματα μπορεί να πει κάποιος; Στα πόσα ψέματα καίγεσαι φίλε;

 

Φώτη είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και βγαίνει τηλεφωνητής. Έστω κι αργά σου οφείλω κάτι και οι λογαριασμοί πρέπει να κλείνουν κάποτε.

 

Ήθελα να σου πω ένα ευχαριστώ προσωπικά, για την καταστροφή που ακολούθησε στη χώρα ετούτη, μετά την φυγή σου με ελαφρά, μόνο και μόνο για την προσωπική σου φιλοδοξία.

 

Και επίσης σε ευχαριστώ για την μη εκλογή ΠτΔ τον Δεκέμβριο του 2014.

 

Γι αυτά τα απίστευτα και τα τραγικά που ζούμε όλοι σήμερα, έχεις πολύ μεγάλη μερίδα ευθύνης, ίσως και την μεγαλύτερη θα έλεγα και εύχομαι να την φέρεις βαρέως όσο ζεις. Αν έχεις λίγη τσίπα.

 

Φώτη είσαι εδώ ή την έκανες με ελαφρά κι από τη χώρα;

 

  * Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr   

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Για τον Γιώργο Πάτσα: Αντίο φίλε, του Μάνου Στεφανίδη
Ελπίδα Ατσίδη: “Με τον Φώτη Χατζηδιάκο για χρηστή ανθρωποκεντρική διοίκηση”
Μέρες με τον Νίκο (προδημοσίευση 2): “Ἄφετε τὰ παιδία καὶ […] κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με”, του Άγγελου Σπάρταλη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.