Βιβλίο

Nuccio Ordine “Ἡ χρησιμότητα τοῦ ἄχρηστου”, τοῦ Τάσου Γέροντα

Gerotasos
Spread the love

Gerotasos

 

Τάσος Γέροντας  

 

 

 

 

 

hrisomotita.jpg

 

 

Nuccio Ordine “Ἡ χρησιμότητα τοῦ ἄχρηστου” Μανιφέστο. Ἐκδόσεις Ἄγρα 2014. Μικρό σχῆμα, 11×17 cm. Περίπου 260 σελίδες. Μετάφραση Ἀνταίου Χρυσοστομίδη. Ἄψογη ἔκδοση, ἄν καί θά τό προτιμοῦσα μέ χαρτί τῶν 80 γραμμαρίων. Αὐτό τῶν 100 πού ἔχει εἶναι σκληρό γιά τόσο μικρό σχῆμα.

 

Ὁ Νούτσιο Ὄρντινε (γενν. 1958) εἶναι καθηγητής Ἰταλικῆς Λογοτεχνίας στό Πανεπιστήμιο τῆς Καλαβρίας. Ἔχει καί πολλούς ἀκόμη τιμητικούς τίτλους ἀπό διάφορα πανεπιστήμια καί ἄλλα σπουδαῖα ἱδρύματα παγκοσμίως.

 

Στό βιβλίο αὐτό ὁ συγγραφέας ὑπερασπίζεται μέ σθένος καί πάθος τή χρησιμότητα, τήν ἀναγκαιότητα κάποιων θεωρούμενων ἄχρηστων στή σημερινή χρησιμοθηρική κοινωνία. Βασίζεται κυρίως στήν παράθεση φράσεων, ἀπόψεων, θέσεων σπουδαίων ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος ἀπό τόν Ἱπποκράτη καί τόν Ἀριστοτέλη μέχρι τόν Ἰονέσκο καί τόν Ἴταλο Καλβίνο. Μεταφέρει ὅμως καί τή δική του ἀκαδημαϊκή ἐμπειρία.

 

Τό πρῶτο καί μεγαλύτερο μέρος τό ἀφιερώνει στή λογοτεχνία. Τό δεύτερο μέρος ἀφορᾶ τήν τριτοβάθμια ἐκπαίδευση καί τή μεγάλη στροφή της στίς ἐπαγγελματικά προσοδοφόρες σπουδές. Τό τρίτο καί μικρότερο μέρος ἔχει τίτλο “Ἡ ἰδιοκτησία σκοτώνει” καί ἀναφέρεται στήν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, στήν ἀγάπη καί στήν ἀλήθεια. Στό τέλος τοῦ βιβλίου, στό παράρτημα ὑπάρχει ἕνα κείμενο τοῦ παιδαγωγοῦ Ἀβραάμ Φλέξνερ σχετικά μέ τή χρησιμότητα τῆς ἄχρηστης γνώσης, ἀπό τό 1939.

 

Εἶναι προφανές πώς ἕνα βιβλίο μέ συσσωρευμένη τόση σοφία θά εἶναι γεμᾶτο ἀξιοσημείωτες φράσεις. Καί ὄντως, τό ἀντίτυπό μου βρίθει ὑπογραμμίσεων. Πολύ περισσότερο ἐπειδή τό περιεχόμενό του μέ βρίσκει ἀπολύτως σύμφωνο, παρότι ἔχω περάσει ἀπό τεχνολογική ἐκπαίδευση καί ἐργάζομαι σέ βιομηχανία. Πρόδηλον ὅτι ἡ ἀγάπη μου γιά τό διάβασμα γενικῶς καί τή λογοτεχνία πιό συγκεκριμένα εἶναι ἰσχυρότερη.

 

Σταχυολογῶ κάποια, ὄχι λίγα, ἀπό τά πολλά πού ἔχω ξεχωρίσει.

 

Ἄν θεωροῦμε ἀπολύτως ἀπαραίτητο ἡ τέχνη νά χρησιμεύει σέ κάτι, θά πῶ -καταλήγει ὁ Ἰονέσκο- πώς πρέπει νά χρησιμεύει νά διδάξει στόν κόσμο πώς ὑπάρχουν δραστηριότητες πού δέν χρησιμεύουν σέ τίποτα καί ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο νά ὑπάρχουν.

 

Χωρίς πλέον εὐθύνες, οἱ βιβλιοπῶλες μεταμορφώνονται σέ ἁπλούς ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων τό κύριο καθῆκον εἶναι νά πουλᾶνε προϊόντα μέ τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου πού δουλεύει σέ ἕνα ἀνώνυμο σουπερμάρκετ.

 

Ἡ γνώση εἶναι ἕνας πλοῦτος πού μπορεῖ νά περάσει σέ ἄλλους χωρίς ἐσύ νά φτωχύνεις.

 

Εἶναι ἡ ἀπόλαυση ἑνός πράγματος καί ὄχι ἡ κατοχή του πού μᾶς κάνει εὐτυχισμένους.

Μονταίνιος

 

Νά ἀγαπᾶς σημαίνει νά ἐγκαταλείπεις ὁποιαδήποτε ἀπαίτηση νά κατέχεις βεβαιότητες. Μονάχα τό νά πιστεύεις βοηθάει νά ζεῖς μιά σχέση θεμελιωμένη στό σεβασμό καί στήν ἀνοχή.

 

Δέν ἀποδεικνύει κανείς τήν πίστη του καίγοντας ἕναν ἄνθρωπο, ἀλλά ὅταν καίγεται γι’ αὐτήν. Σκοτώνοντας ἕναν ἄνθρωπο δέν ὑπερασπίζεσαι μιά θεωρία, ἀλλά σκοτώνεις ἕναν ἄνθρωπο. Σεμπαστιάν Καστελλιόν

 

Τό στραμμένο στό στόχο βλέμμα δέν ἐπιτρέπει πλέον νά δεῖ τή χαρά τῶν μικρῶν καθημερινῶν κινήσεων καί νά ἀνακαλύψει τήν ὀμορφιά πού πάλλεται στίς ζωές μας: σέ ἕνα δειλινό, σέ ἕναν ἔναστρο οὐρανό, στήν τρυφερότητα ἑνός φιλιοῦ, σέ ἕνα λουλούδι πού ἀνοίγει, σέ μιά πεταλούδα πού πετάει, στό χαμόγελο ἑνός μικροῦ παιδιοῦ. Διότι συχνά ἡ μεγαλωσύνη ὑπάρχει στά πιό ἁπλά πράγματα.

 

Ἄν δέν καταλάβουμε τή χρησιμότητα τοῦ ἄχρηστου, δέν θά καταλάβουμε τήν τέχνη. Καί μιά χώρα πού δέν καταλαβαίνει τήν τέχνη εἶναι μιά χώρα σκλάβων καί ρομπότ, μιά χώρα δυστυχισμένων ἀνθρώπων, ἀνθρώπων πού δέν γελᾶνε καί δέν χαμογελᾶνε, μιά χώρα χωρίς πνεῦμα. Ὅπου δέν ὑπάρχει χιοῦμορ, ὅπου δέν ὑπάρχει γέλιο, ὑπάρχει ὀργή καί μίσος.

 

Τό νά ἐγκαταλείπει κανείς τήν ἀπαίτηση τῆς κατοχῆς, τό νά ξέρει νά συμβιώνει μέ τόν κίνδυνο τῆς ἀπώλεις σημαίνει ὅτι ἀποδέχεται τήν εὔθραυστη καί πρόσκαρξ φύση τοῦ ἔρωτα. Σημαίνει νά ἀρνηθεῖ τήν ψευδαίσθηση τοῦ ἄρρηκτου τοῦ ἐρωτικοῦ δεσμοῦ, νά συνειδητοποιήσει ὅτι οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις, μέ τά ὅρια καί τίς ἀτέλειες πού τίς χαρακτηρίζουν, δέν μποροῦν νά ἀποφύγουν τίς περιοχές τῆς σκιᾶς καί τῆς ἀβεβαιότητας. Ἰδού γιατί ὅταν ἀναζητοῦμε τήν ὁλοκληρωτική διαφάνεια καί τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια καταλήγουμε νά σκοτώσουμε τόν ἔρωτα, νά τόν πνίξουμε σέ ἕναν θανάσιμο ἐναγκαλισμό.

 

Δέν ἔχω ἰδιαίτερα ταλέντα. Εἶμαι μονάχα παθιασμένα περίεργος. Ἄλμπερτ Ἀινστάιν

 

Καί γιά τό τέλος μία φράση τοῦ Τολστόι:

 

Χρήσιμο εἶναι ἀποκλειστικά αὐτό πού κάνει τόν ἄνθρωπο καλύτερο.

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

 iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Ανενημέρωτοι από την Κυβέρνηση για τον ρόλο του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο ο Περιφερειάρχης Ν.Αιγαίου και ο Δήμαρχος Ρόδου
Ποιοι είναι οι νικητές των βιβλίων των εκδόσεων “Καλειδοσκόπιο”
Για τον ΝΤΑΝΙΕΛ – Του Γιάννη Δημαρά, του Γιώργου Αρκουλή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.