Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Μια ιστορία μπονσάι, στον μωβ καναπέ, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη
Spread the love

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

Φωτογραφία: Δέσποινα Πιλάτη

 

2c4fd8cf-3e47-40e1-86a5-3c76e6962c76.jpg

 

  

Το κορίτσι με τις γάζες τυλιγμένο, να ακουμπούν μέχρι κάτω στο πάτωμα του διαδρόμου στο νοσοκομείο, μισοτυλιγμένες στο σώμα του, έτρεξε κατά πάνω μου χαρούμενο.

 

– Αχ, μου λέει, δώστε την έγκρισή σας να φύγω από δω μέσα!

 

– Είσαι καλά για να φύγεις;

 

– Μα είμαι ήδη 7 ώρες εδώ! Χάρηκα τόσο που είδα την κόρη σας! Είχαμε πολλά χρόνια να ειδωθούμε… Να βγω μαζί σας έξω από εδώ!

 

Μια νοσοκόμα ήρθε κοντά μου λέγοντας: Δώστε την έγκρισή σας να φύγει.

 

– Μα είστε όλοι καλά σ αυτό το νοσοκομείο; ρώτησα με απορία.

Εγώ είμαι επισκέπτρια εδώ, ήρθα να δω κάποιον και θα φύγω.

 

Το κορίτσι με τις γάζες χόρευε στους διαδρόμους σαν ξωτικό.

 

-Κυρία Δέσποινα , κυρία Δέσποινα, είστε καλή, αφήστε με, 7 ώρες είμαι εδώ!

 

– 7 να είναι οι αιώνες σου κορίτσι ξωτικό, είπα δυνατά. Κατ αρχάς μη λες τον αριθμό 7 γιατί αυτός είναι δικός μου… Εγώ είμαι το 7.

 

-Καλά, γυρίζω λέγοντας στη νοσοκόμα, θα δώσω εγώ έγκριση και την υπογραφή θα τη βάλεις εσύ;

 

– Ναι, μου απάντησε η νοσοκόμα.

 

-Και αν γίνει κάτι και υποτροπιάσει το ξωτικό, εσένα δεν θα κυνηγούν;

 

-Ναι, μου απάντησε ξανά η νοσοκόμα.

 

– Δεν σας καταλαβαίνω πια. Κανέναν σας δεν καταλαβαίνω είπα και ξύπνησα στον μωβ καναπέ.

 

Μια μουσική ακουγόταν από την μεριά της θάλασσας. Κοίταξα προς τα εκεί.

 

Το κορίτσι ξωτικό χαμογελούσε με σάρκα και οστά χορεύοντας με ένα κρεμ βελούδινο χαμόγελο, παίζοντας φυσαρμόνικα.

 

Οι γάζες ήταν τώρα, μεταξωτές πτυχές ενός αέρινου φορέματος.

 

Ευχαριστώ, ακούστηκε ίσα σαν άχνα ονείρου…

 

και ξύπνησα πάλι στον μωβ καναπέ.

 

  * Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr   

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Το όγδοο τετράγωνο, του Κωστή Α. Μακρή
Κάνει κρύο κάνει τσύφι, κάνει κρύο κάνει λούδι (παραμύθι), του Κωστή Α.Μακρή
Για ένα κιλό κιμά, του Δημήτρη Κατσούλα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.