Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Με αναγνωρίζεις;, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Δέσποινα Κοντάκη  

 

 

 

Willy_Ronis.JPG

 

 

 

Με αναγνωρίζεις;


Με αναγνωρίζεις; Παίζω στο έργο μας και το ρόλο του χαρούμενου ανθρώπου.

 

Κι εκείνου που αυτοσαρκάζεται για να αποφύγει τη σύγκρουση με αυτές τις νυχτερινές ώρες.

 

Γελάω συχνά. Μόνο που δεν το ξέρεις.

 

Αυτό που καταφέρνω με το γέλιο είναι να συνηθίζω την αλλαγή μου.

Τι δύσκολη η ανάβαση ! Εκεί που λες εντάξει! έρχεται ο σκηνοθέτης και σου λέει: Δεν βγάζεις αρκετή χαρά. Δείξε κι άλλη.

 

Ένας άνθρωπος μου είπε μια μέρα, ότι δεν είμαι χαρούμενη γιατί μιλάω πολύ συχνά με τους νεκρούς.

 

Αχ η λύπη. Αχ η θλίψη των ανθρώπων. Σαν άχνη ζάχαρη κάθεται στην ψυχή.

Μα κύριε σκηνοθέτη μου, είναι δικοί μου άνθρωποι κι αυτοί.

Κατέχουν θέσεις υψηλές στον μέσα κόσμο.

Πώς είναι άραγε να σε ξεχνούν; Πώς είναι άραγε να μη σου γράφουν δυο γραμμές;

 

Η μητέρα ήθελε σε όλη τη ζωή της να μάθει ποδήλατο. Δεν τα κατάφερε.

Της έφτιαξα λοιπόν ένα όνειρο που έλεγε ότι εκεί στο περιβόλι του παράδεισου, πηγαινοέρχεται με ένα ποδήλατο.

 

Δεν είναι ωραίο; Δεν είναι μαγικό αυτό;

Αχ αυτή η τρεμάμενη θλίψη των ανθρώπων…

 

Με αναγνωρίζεις τώρα; Είμαι σαν εσένα. Κατασκευάζω όνειρα.

 

Φωτογραφία: Willy Ronis

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

 

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Άλμπατρος ή Αρμονία, του Νότη Μαυρουδή
Ειδική αφιέρωση…, του Γιώργου Αρκουλή
Μαθήματα στην άσφαλτο μια νύχτα του Νοέμβρη, του Δημήτρη Κατσούλα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.