Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Ξεκόβουμε;, του Τάσου Γέροντα

florina_band_01.jpg
Spread the love

Ἀλήθεια, ξεκόβουμε ποτέ ἀπό τόν τόπο μας; Κόβουμε ποτέ τόν όμφάλιο λῶρο μέ τήν γενέθλια γῆ;

Ἀγαπημένα φαγητά: ναί, καλά! Περιμένετε νά διαλέξω; Δέν μπορῶ. Πάντα ὅμως θά ὑποκλίνομαι μπροστά στήν παραδοσιακή τηγανιά, σέ γεμιστές πιπεριές Φλωρίνης, σέ γριβάδι πλακί.

Ἀγαπημένα ἀκούσματα: Johnny Cash, Bruce Springsteen, Camel, Al Stewart, Bee Gees, Μαχαιρίτσας, Φάμελλος, Ἀρβανιτάκη, Τουρνᾶς. Κι ὅμως, τό ἄκουσμα τῶν χάλκινων, οἱ πρῶτες νότες τοῦ ἕντεκα, ταράζουν τό μέσα μου, φέρνουν ὑγρασία στά μάτια. Πάντα!

Ἀγαπημένα ἀναγνώσματα: οἱ ἐξελίξεις στή φυσική, ἀστυνομικά μυθιστορήματα, ἀστρονομία, Ἀρκᾶς. Κι ὅμως, πάντα πιάνω καί ξεφυλλίζω, διαβάζω κάποια ἀπό τίς Μακεδονικές Ἱστορίες τοῦ Γ. Μόδη. Καί πάντα τό ἴδιο ριγῶ.

Ὅσο καί νά μήν νοιώθω δεμένος μέ τόν τόπο μου, ἤ ἔτσι νά πιστεύω, τά ἀκούσματά του, ἡ σκέψη του, οἱ διαμάχες περί αὐτοῦ, ξυπνοῦν καί φέρνουν στήν ἐπιφάνεια δεσμούς ἀγνοημένους. Τωρινές συζητήσεις ἀναδεύουν τή μνήμη καί ἀποκαλύπτουν κουβέντες πού νόμιζα ξεχασμένες. Μέ κατακλύζουν μέ μιά νοσταλγία ἀπρόσμενη.

Ξαφνιάστηκα ὅταν συνειδητοποίησα πόσο ἐμφανές εἶναι τό “ὄχι” ὡς ἀπάντηση δίπλα στίς ἐρωτήσεις τῆς πρώτης σειρᾶς.

 

Παρεμπιπτόντως, ἐσεῖς πῶς νοιώθετε;

 

 

florina_band_01.jpg _πλακί.jpg .jpg

 

Τάσος Γέροντας (Γεροτάσος)

 

SHARE
RELATED POSTS
Ανυδρία, του Δημήτρη Κατσούλα
Ο ρατσισμός είναι ανόητος, της Μαρίας Σκαμπαρδώνη
O μυλωνάς και ο καλικάντζαρος, του Νίκου Βασιλειάδη
3 Σχόλια
  • Γιάννης Στουραΐτης
    16 Δεκεμβρίου 2014 at 21:24

    Πολύ ανθρώπινα ζεστό κείμενο Γεροτάσο!
    Αν ο τόπος είναι όσα ζήσαμε (κάναμε, ακούσαμε, γευθήκαμε, είπαμε, διαβάσαμε), τότε δεν ξεκόβεις.
    Αν ο τόπος είναι ένας τόπος σκέτος, τότε ξεκόβεις. Και μάλιστα πολύ εύκολα…

  • Κομπάρσος
    16 Δεκεμβρίου 2014 at 19:42

    Ένας λόγος που δέν θέλω να πεθάνω είναι οτι δέν θα ξαναφάω γεμιστά στη γάστρα (οπωσδήποτε χωρίς κιμά που προσβάλλει βάναυσα το φαγητό).
    Πώς να ξεκόψεις απο το “γενέθλιο” άκουσμα του σόλο σαξόφωνου στο “MONEY” απο το “The dark side of the moon” των Pink Floyd.
    Δέν ακούς ποτέ για πολλοστή φορά “Με το λύχνο του άστρου” με ολόστεγνα μάτια …
    Πώς να ξεκόψει ο ορκισμένος αθεϊστής και να μήν ανατρέξει στον Παπαδιαμάντη και τα “γενέθλια” χριστουγεννιάτικα διηγήματα τώρα που πλησιάζουν Χριστούγεννα!

  • Νίκη Ψ.
    16 Δεκεμβρίου 2014 at 12:41

    Δεν αφήνετε ποτέ τις ευαίσθητες χορδές μας σε ησυχία κι αυτό είναι που μας κάνει να σας απολαμβάνουμε!!Πολύ τρυφερό το κείμενό σας Γεροτάσο.

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.