Ανοιχτή πόρτα

Κάποτε, στην Αμοργό, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Δέσποινα Κοντάκη  

  

 

 

 

 

3226_1054608647919_574250_n.jpg

Μια παρέα δεκαέξι φίλων αποφασίσαμε να πάμε για Πάσχα στην Αμοργό. Για λίγες ημέρες. Πήγαμε μεγάλη εβδομάδα. Απρίλης 2009. Το νησί αυτό έχει μια παράξενη ενέργεια. Όποιος το έχει επισκεφθεί ξέρει για τι ακριβώς μιλώ.

 

Η μεγάλη Παρασκευή και η περιφορά του Επιταφίου, ήταν μυσταγωγία πραγματικά. Όλα τα δρομάκια ήταν σπαρμένα από τους νησιώτες με αρωματικά βότανα και φυτά από τα βουνά της Αμοργού.

Παντού στα πόδια μας. Μοσχοβολούσε ο κόσμος όλος. Ακολουθώντας τον Επιτάφιο, κάθε στενό ήταν και μια άλλη εικόνα.

 

Ένιωθες την μαγεία των μοναδικών αυτών στιγμών να σε αλλάζει. Αυτές τις στιγμές γινόταν ένα θαύμα κι εσύ ήσουν εκεί μέρος αυτού του θαύματος.

 

Οι μοσχοβολιές, τα αναμμένα φαναράκια, τα στολίδια σε γωνιές των στενών, τα σιωπηλά πρόσωπα των ανθρώπων, η μυρουδιά των κεριών, η υγρασία της βραδιάς του Απρίλη.
Αλλά κυρίως όλα αυτά τα αρώματα. Πέρναγαν μέσα σου και πότιζαν την ψυχή σου.

 

Εδώ στους δρόμους που βαδίζω
μανδύας μαύρος παρασέρνει
όλα τ’ αρώματα της γης και τα ξυπνά
’κείνα που λένε: δεντρολίβανο-φλισκούνι-αργανιά.
Αυτά που ’ρίξαν οι θεοί στους κάμπους
και στα όρη των ανθρώπων.
Πρώτη φορά παρθενικά,
παραδομένη απόλυτα στο θαύμα.
Κλειστά τα μάτια, κλειστά τα χέρια, κλειστά τα λόγια.
Επιτάφιος κι ακολουθώ της μοίρας τα σημάδια
στην υπερκόσμια επανάληψη κι ακύρωσή σου θάνατε.

 

(Επιτάφιος –απόσπασμα)

 

Στην Αμοργό δεν ψήνουν αρνιά σε σούβλες. Τα γεμίζουν και τα ψήνουν στον φούρνο. Ἐτσι μας είπαν οι νησιώτες εκεί.

Την ημέρα του Πάσχα, βρέθηκε στην παρέα μας ένα συνεργείο της ΕΡΤ. Έκανε ένα ντοκιμαντέρ για την Αμοργό. Είχαμε γίνει μια πολύ μεγάλη παρέα μαζί με ντόπιους. Χόρευαν όλοι.

Τα συνεργείο εκείνο της ΕΡΤ μαγνητοσκοπούσε τους φίλους να χορεύουν κι έτσι γίναμε μέρος εκείνου του ντοκιμαντέρ.

 

Εκείνη την ημέρα του Πάσχα, ξύπνησα με φοβερό πονοκέφαλο. Στην πανσιόν που μέναμε είδα αναρτημένο ένα χαρτί σχετικά με ένα συνέδριο που γινόταν εκεί στο νησί σε σχέση με την μυστήρια ενέργεια της Αμοργού. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο θα ήταν παρόντες.
Δεν ξέρω αν ο πονοκέφαλος ήταν απόρροια της έντασης και των παράξενων συναισθημάτων… Ξέρω μόνο ότι όλα ήταν παράξενα ωραία.

Θα ξαναπήγαινα. Και χωρίς παρέα.

 

Μια μέρα από εκείνες, ανεβήκαμε στο μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας, το οποίο χρονολογείται από το 1088.

300 σκαλιά πάνω από το απέραντο γαλάζιο μέσα στον απότομο βράχο του βουνού. Είπα ότι δεν θα μπορέσω να τα ανέβω. Κι όμως. Ανέβηκα. Άθλος για μένα που δεν μ αρέσει ούτε το περπάτημα. Πόσω μάλλον το ανέβασμα!

Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα αλλά δεν θέλω να μαρτυρήσω όλα τα μυστικά της Αμοργού με λόγια. Αφήνω τα μάτια να περιπλανηθούν στις φωτογραφίες.

 

Καλή Ανάσταση. Καλή ανάβαση σε όλα τα δύσκολα.

 

Ακολουθεί έκθεση εικόνων

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Σε πόλεμο, του Πάνου Μπιτσαξή
Οι γυρίνοι βγάζουν πόδια. Ο κ. Τρύφων και το υδροπλάνο, του Πάνου Μπιτσαξή
Σημαίες, του Μάνου Στεφανίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.