Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Ιστορία για ανακύκλωση; Ίσως, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Spread the love

Ο Αλέξανδρος Μπέμπης θυμάται…

… που την είδε να κρέμεται στο μανταλάκι το 1976 και άπλωσε το χέρι του για μια ανεπανάληπτη χειραψία.

 

Μετά από άπειρα πεισματικά ”όχι”, ήρθε η ώρα του δύσκολου ”ναι”.

Και ένα ”επί τέλους”ανακούφισης βγήκε από το στόμα της συμβίας.

Πιάνω στα χέρια μου τυχαία ένα τεύχος. Σεπτέμβριος 2001.

Πού να ήμουν τότε; Τι να έκανα; Πόση σημασία μπορεί να έχει;

Ανοίγω-όπως γινόταν πάντα κάθε πρώτη του μήνα-στη σελίδα του.

…”Μετά από 40 ολόκληρα χρόνια στο επάγγελμα,η συνειδητοποίηση ότι μπορεί και να αντιμετωπίζεις το κενό πονάει.

Το μόνο που σε κρατάει είναι ότι τα κείμενά σου μπορεί να άνοιξαν μια μικρή πόρτα για μερικές χιλιάδες νέους και νέες
που έγιναν μηχανικοί,σχεδιαστές,επιστήμονες και τεχνικοί”…

 

Και υπεύθυνοι πολίτες, θα συμπλήρωνα Κώστα Καββαθά.

 

Κάθε πρώτη του μήνα, μου άνοιγες διάπλατα ένα τεράστιο παράθυρο και έβλεπα το μέλλον. Και όχι μόνο. 

Και αυτό δεν ξεχνιέται ποτέ,γιατί είναι πλέον ολόκληρη ζωή που δεν μπορούν να διαγράψουν τα μερικά κιλά άψυχο χαρτί που ήρθε η ώρα να αποχωριστώ.

4 ΤΡΟΧΟΙ.

Κομμάτι του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.

 

Υ.Γ. Αν ενδιαφέρεται κάποιος συλλέκτης,τα τεύχη είναι σε άριστη κατάσταση μέσα σε χαρτόκουτα.

 

Αλέξανδρος Μπέμπης

 

 

EKSOFYLLO3.jpg

 

4002.jpg

SHARE
RELATED POSTS
Δεν είναι μόνον τα παιδιά, αλλά και οι ενήλικοι που έχουν ανάγκη από τη Μαίρη Πόπινς, του Νίκου Βασιλειάδη
4+1 (Τα παιδιά του παραδείσου), του Άρη Μαραγκόπουλου
Ξενύχτι για ποιότητα… , του Γιώργου Αρκουλή
9 Σχόλια
  • ALEX
    11 Νοεμβρίου 2014 at 15:56

    Ταραχής ένεκα,
    έγραψα λάθος το ψευδώνυμο.

  • ΑΛΕΧ
    11 Νοεμβρίου 2014 at 15:47

    Κώστα Καββαθά,
    τα σέβη μου δεν είναι αρκετά.
    Την αγάπη μου σαν γιος προς πατέρα.
    Σε σένα χρωστώ το ευ ζην και ξέρουμε πολύ καλά όλοι εμείς οι 4τροχήτες
    πώς είναι το δικό μας ”ευ”.

    Φίλοι,
    βρείτε μου μια-ακόμη-πειστική δικαιολογία και κόβω τα…παιδιαρίσματα.
    Οι δικές μου στέρεψαν και δεν αντέχω το κενό.
    Απλά να σας προετοιμάσω ότι το πείσμα που αντιμετώπισα επιτυχώς
    για μια δεκαετία,είναι ποντιακό.

  • Κομπάρσος
    11 Νοεμβρίου 2014 at 12:00

    Καταγγέλλω τον Γεροτάσο οτι, ενώ είναι ο νεώτερος εξ ημών, παραπλανά για τη συλλογή των τευχών που διαθέτει επικαλούμενος την ηλικία του!
    Και βέβαια αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Αλέξανδρο που “ανάγκασε” τον αγαπημένο “αόρατο” αλλα πάντοτε παρόντα στις καρδιές μας Κ.Κ., να κάνει εδώ την εμφάνισή του ως σχολιαστής!

  • Γεροτάσος
    11 Νοεμβρίου 2014 at 11:41

    Τζίνα, μοῦ ἐπιτρέπεις μία διόρθωση; Οἱ παλιοί ἀναγνῶστες ὑποκλίνονται μπροστά στούς 4Τροχούς τοῦ Καββαθᾶ. Μόνον!

  • Τζίνα Δαβιλά
    11 Νοεμβρίου 2014 at 11:14

    είναι συγκινητικό μετά από τόσα χρόνια οι αναγνώστες να υποκλίνονται στους 4 ΤΡΟΧΟΥΣ. Υπάρχουν κούτες με τα τεύχη στο πατρικό σπίτι. Άρα, Αλέξανδρε δεν είσαι ο μόνος που έχεις υλικό.

    Κε Καββαθά, ή αλλιώς Δάσκαλε, δεν είστε αόρατος, απεναντίας, είστε τόσο εξόφθαλμα ορατός που δεν μπορούν να σας διαχειριστούν. Αυτό είναι το πρόβλημα.

    Την εκτίμηση και τον σεβασμό μου πάντα.

  • Γεροτάσος
    11 Νοεμβρίου 2014 at 09:56

    Δάκσλαε, Μάστορα Κώστα Καββαθᾶ, εἶναι ἁπλές γνώσεις φυσικῆς. Αὐτοί γιά τούς ὁποίους εἶσαι ἀόρατος κατέχουν πολύ ἰσχυρές δυνάμεις, ἀλλά δέν ξέρουν νά τίς ἀξιοποιήσουν κατάλληλα. Διάβασαν γιά τά παράλληλα σύμπαντα στά ὁποῖα φαίνονται καί οἱ ἄλλες διαστάσεις τῶν ὑπερχορδῶν καί δημιούργησαν ἀκόμα ἕνα γιά πάρτη τους. Ἐσύ, ἐπειδή προφανῶς δέν πῆρες πρόσκληση νά παρευρεθεῖς στά ἐγκαίνια, δέν ἀνήκεις στό σύμπαν τους, ἄρα εἶσαι ἀόρατος στά μάτια τους. Κοινῶς, βρίσκεστε σέ παράλληλα, ἄρα μή καλυπτόμενα σύμπαντα.
    Σέ κάλυψα;

  • Κώστας Καββαθάς
    11 Νοεμβρίου 2014 at 07:49

    Μήπως κάποιος από σας τους Μεγάλους Παλαιούς μπορεί να εξηγήσΕι γιατί είμαι …αόρατος; Παρά την κάποια μου ικανότητα να προβλέπω το μέλλον αδυνατώ να ερμηνεύσω το φαινόμενο
    Ο Γεροτάσος ίσως;

  • Κομπάρσος
    11 Νοεμβρίου 2014 at 07:24

    Μήπως εγώ προηγούμαι του Γεροτάσου εξαιτίας της απόλυτης μ@λ…κίας που έκανα πετώντας μία στοίβα τευχών κατα την ανακαίνιση;
    Όπως καταλαβαίνετε θέλω να εξιλεωθώ!

  • Γεροτάσος
    11 Νοεμβρίου 2014 at 06:40

    Ὄχι ρέ Μπέμπη! Μήν κάνεις παιδιαρίσματα! Δέν ἀνακυκλώνουμε τόν πολιτισμό, τόν διαφυλάττουμε.
    Ἐννοεῖται πώς ἐνδιαφέρομαι, ἀρκεῖ μόνο νά σιγουρέψω πώς ἡ δική μου συλλογή ξεκινᾶ ἀπό τό 175 ἤ τό 156 (λόγῳ ἡλικίας πιά δέν θυμᾶμαι)

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.