Ανοιχτή πόρτα

Έκανα λάθος όνειρα…, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

 

 

 

 

 

 

 

 

 Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

 

child_with_doolsiporta.gr.jpg

 

Στο κέντρο της πόλης οι αρμόδιοι του δήμου στολίζουν και ανάβουν λαμπιόνια. Δύσκολο να προσαρμοστώ. Το κλίμα γίνεται εορταστικό μόνο στην εικόνα. Άνθρωποι χαμένοι σε στενάχωρες σκέψεις για το αύριο. Άλλοι στον κόσμο τους. Άλλοι σε κόσμους αλλωνών.

 

-Πού θα πάτε φέτος για γιορτές;
– Εκεί που πήγαμε και πέρυσι. Στο σπίτι μας.
-Δεν έχετε φίλους ή συγγενείς να πάτε κάπου;
-Και φίλους έχουμε και συγγενείς έχουμε και διάθεση δεν έχουμε. Όχι ότι έχουν εκείνοι δηλαδή.

 

Αυτές οι γιορτές πάντα μου έφερναν στεναχώρια. Είναι μια λύπη που την κουβαλάω από τα παιδικά χρόνια. Δεν είχαμε ούτε παιχνίδια. Πολλά παιδιά βλέπεις. Μεγάλη οικογένεια.
Την νύχτα που ξημέρωνε πρωτοχρονιά, τρώγαμε μια στο κεφάλι, με μια σκορδίλα από το βουνό από τον πατέρα μας και ξυπνούσαμε έχοντας δίπλα μας ένα πορτοκάλι με μερικά κέρματα βυθισμένα στο σώμα του. Χρόνια πολλά! Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!
Μετρούσαμε τα κέρματα και υπολογίζαμε τι μπορούσαμε να αγοράσουμε με αυτά.

 

Κάποτε (ήμουν πέντε ή έξη ) μου έκαναν δώρο ένα πλαστικό σερβίτσιο με πιατάκια, φλιτζανάκια και κουταλάκια, πράσινο φιστικί με μικρά λουλουδάκια πάνω του. Η χαρά μου ήταν τέτοια που αμέσως άρχισα να σκέφτομαι ότι θα το προσέχω πάρα πολύ να μη το χαλάσω και κάποια στιγμή θα το φυλάξω για να το χαρίσω στο παιδί μου… κάποτε.

 

Το πλαστικό σερβίτσιο ούτε θυμάμαι τι απόγινε. Ίσως και να το έκρυψα στ’ αλήθεια και μια μέρα ψάχνοντας την αποθήκη του πατρικού μου σπιτιού, να το βρω με τα λουλουδάκια του ξεθωριασμένα.

 

Μεγαλώσαμε με έναν τρόπο τα παιδιά της εποχής μου, με το να κοιτάμε πάντα στο μέλλον. Ίσως γιατί το παρόν που ζούσαμε μας φαινόταν στενάχωρο και γεμάτο ανασφάλεια. Κι έκανα όνειρα… Παιδικά όνειρα… Τρία συγκεκριμένα.

 

α) Όταν μεγαλώσω να έχω χρήματα να αγοράζω βιβλία.
β) Να έχω ένα τραίνο-βαγόνι για σπίτι να ταξιδεύω στον κόσμο και γύρω γύρω να έχει ράφια γεμάτα με βιβλία.
γ) Να αγοράζω μεγάλα βαρέλια με γλυκό βανίλια – υποβρύχιο.

 

Μεγαλώσαμε λοιπόν. Ίσως και να παραμεγαλώσαμε πια. Μιλάω για εκείνη τη γενιά που μεγάλωνε στη δεκαετία του 60. Ακούσαμε ιστορίες πολλές, βραδιές γύρω από το τζάκι ή γύρω από την σόμπα πετρελαίου. Άλλοτε τρομαχτικές κλείνοντας τα αυτιά μας στα επίμαχα σημεία όπου ο τρόμος ανέβαινε στο ζενίθ, ώστε να μην ακούσουμε το τέλος.

 

Κι ύστερα κολλούσαμε το ένα παιδί πάνω στο άλλο για να κοιμηθούμε έχοντας στα αυτιά μας ακόμα τις παράξενες αυτές ιστορίες για νεράιδες και για φαντάσματα που εμφανίζονταν ξαφνικά μπροστά σου. Και κλείνοντας σφικτά τα μάτια, για να αφήσουμε απ΄ έξω οτιδήποτε θα του ερχόταν ξαφνικά να φανερωθεί μπροστά μας.
Ακούσαμε και πολλά ωραία παραμύθια.

 

Με τα παραμύθια και με τα παιδικά όνειρα κάτω από τη μασχάλη φτάσαμε ως εδώ αντικρίζοντας καθημερινά έναν κόσμο δυστυχισμένο. Ίσως γιατί ποτέ δεν είχαμε σαν παιδιά το όνειρο ενός ιδανικού κόσμου, γιατί αυτό φαντάζομαι ότι ήταν αυτονόητο για ένα παιδικό μυαλό. Ίσως αν εκείνος ο ιδανικός κόσμος, ήταν στα παιδικά μας όνειρα, τώρα να ήταν αλήθεια.

 

Περπατώ στην πόλη, ανάμεσα σε ανθρώπους. Μερικές φορές συναντώ κάποιον γνωστό. Λέμε τα τυπικά ”Τι κάνεις; Είσαι καλά;” ”Καλά ευχαριστώ. Εσύ; ”

Και συνεχίζω σκεπτική βλέποντας την πόλη και τους ανθρώπους να αλλάζουν. Άνθρωποι χωρίς αντοχές πια. Πού είναι τα όμορφα παραμύθια που μας έλεγαν όταν ήμασταν μικρά;
Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;

 

Οι συντάξεις του Ιανουαρίου θα δοθούν νωρίς πάλι για να κινηθεί λίγο η αγορά. Κι ύστερα αγώνας σκληρός και στερήσεις όλο τον Ιανουάριο. Δεν έχει νόημα τίποτα. –

 

Βρισκόμαστε σε έναν κόσμο που όλοι σχεδόν κάτι πουλούν και όλοι σχεδόν κάτι αγοράζουν. Ή μάλλον τώρα, κάποιοι πουλούν και πολλοί δεν αγοράζουν λόγω οικονομικής στενότητας.
Σε πιάνει θλίψη. Γιατί τώρα πια γνωρίζεις, ότι τα παραμύθια είναι μεθοδευμένες ιστορίες. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα….

 

Στέκομαι σε μια βιτρίνα με παιδικά παιχνίδια. Σκέπτομαι ότι τα τρία παιδικά μου όνειρα, τα έκανα πραγματικότητα. Και βιβλία μπορούσα να αγοράζω. Και ταξίδια έκανα έχοντας πάντα μαζί μου αγαπημένα βιβλία και γλυκό βανίλια-υποβρύχιο μπορώ να αγοράζω όταν θέλω.
Είμαι ικανοποιημένη ως προς αυτό. Δεν ζήτησα κάτι που να μην είναι δυνατόν να γίνει. Μήπως όμως έκανα λάθος όνειρα τελικά; Δεν ζήτησα έναν κόσμο ιδανικό. Και τώρα είναι αργά να μετανιώσω. Δεν μπορώ να ξαναπάω πίσω τον χρόνο.

 

Κοιτάζω ακόμα την βιτρίνα με τα παιδικά παιχνίδια. Η ώρα περνά και δεν ξέρω αν είμαι εδώ ή εκεί μέσα. Και γύρω αρχίζει να χιονίζει μ’ ένα παράξενο λευκό χιόνι… όπως τότε των παιδικών χρόνων. Κοιτάζω, κοιτάζω … κι όλα αρχίζουν ξαφνικά να κινούνται.

 

Ο μολυβένιος στρατιώτης κουνά αργά το χέρι του έχοντας το όπλο του παρά πόδα.
Ο έβδομος νάνος σκαρφαλώνει γρήγορα σε ένα δέντρο να ξεκρεμάσει το φρεσκοπλυμένο φόρεμα της Χιονάτης.

Χιονίζει κι είναι όμορφο αυτό το χιόνι.. Δυο ξωτικά σέρνουν ένα χιλιοδιαβασμένο παραμύθι. Ένα κλάξον αυτοκινήτου σπάει τη σιωπή. Τα ξωτικά τρομάζουν και τρέχουν να κρυφτούν σε μια καμινάδα.

Ο μολυβένιος στρατιώτης παίζει τώρα με ένα κουτί σπίρτα. Πρόσεχε! σκέφτομαι. Δεν είναι για σένα οι φωτιές!

Χιονίζει. Εκείνο το κοριτσάκι τι απόγινε αλήθεια; Είπαν πως την είδαν παγωμένη να πετάει στην αγκαλιά του Πήτερ Παν. Την πήγε στη χώρα του ποτέ.

Όλα στην βιτρίνα με τα παιδικά παιχνίδια αλλάζουν.

Το μολύβι λιώνει. Δεν έχει μάτια, στόμα, χέρια. Ίσα που ακούω μια φωνή να σβήνει λέγοντας:

– Καλά Χριστούγεννα κυρία.
–Καλά Χριστούγεννα στρατιώτη…. λέω σιγά με την ελπίδα ότι από κάπου θα με ακούσει.

–Θέλετε κάτι κυρία; Γιατί θα κλείσουμε σε λίγο μου λέει μια φωνή.
–Ναι θέλω, λέω κοιτάζοντας την κοπέλα. Θέλω κάτι. Έναν καλύτερο κόσμο. Έχετε;

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

The article EXPRESSES  the views of the author

iPorta.gr

 

 

 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
“Brexit” Revisited!, του Γιώργου Σαράφογλου
Αστρολογικές προβλέψεις για το 2016, της Σμάρως Σωτηράκη
Η πτώση, του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.