Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Είπα να φωνάξω τ’ όνομά σου, της Δέσποινας Κοντάκη

222827_1689218872778_3158471_n.jpg
Spread the love

 

222827_1689218872778_3158471_n.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* Η Δέσποινα Κοντάκη είναι ποιήτρια. 

 

 

 

 

 

10154106_10201839875981039_7925626132045031744_n_1.jpg

Φωτογραφία: Δέσποινα Πιλάτη

 

 

Ένιωσα ένα βλέμμα να με καρφώνει επίμονα μέσα στο πλήθος.

 

Γύρισα και τα μάτια μου στάθηκαν στο βλέμμα σου.

Ταράχτηκα.

 

Τα μάτια σου δυο σχισμές βράχων. Μέσα τους φώλιαζαν αετοί. Μαλλιά μακρυά και μούσι μακρύ.

Το δέρμα σου μύριζε δάσος, σ’ εκείνο το ατέλειωτο βαθύ φιλί του απογεύματος.

Το δικό της θάλασσα.

Δεν υπήρχαν όρια.

 

Με κοιτούσες χωρίς ντροπή επίμονα σαν να είχαμε παλιούς λογαριασμούς.

Στους κύκλους των ποιητών, συζητιόταν καιρό ότι τρελάθηκες.

 

Προχώρησα με την μικρή βαλίτσα στο χέρι.

Ο σταθμός γεμάτος. Γύρισα και κοίταξα καθώς απομακρυνόμουν.

 

Είπα να φωνάξω τ όνομά σου.

Δεν θα γύριζες αφού ήσουν ήδη με το βλέμμα σου πάνω μου να με περνά σαν ακτινογραφία.

Στους ώμους σου κάθονταν τώρα δύο αετοί.

 

Πού πάνε οι ποιητές όταν σαλτάρουν;

SHARE
RELATED POSTS
Βρόμικη ειρκτή…, του Κωστή Α. Μακρή
Οι μέλισσες, ο στρατός τους και η αστυνομία τους, του Κωστή Α.Μακρή
Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο, της Μαρίνας Μαρίας Βασιλείου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.