Απόψεις

Εεεεεε, Ξύπνα, είναι ώρα για ύπνο!, της Έφης Γεωργάκη

Spread the love

 

Είδες τον κηπουρό και μετά ξύπνησες. Είδες τον δάσκαλο της κολύμβησης και μετά ξύπνησες. Είδες εκείνο το παλικαράκι στη θάλασσα που θα’ ταν δεν θα ΄ταν δεκαεφτά χρονών και μετά ξύπνησες. Και όλοι σου λένε ότι κοιμάσαι πολύ.

 

Ποιο είναι το πολύ ρωτώ και ξαναρωτώ. Ποιο στ΄ αλήθεια είναι το πολύ; Αφού πάνω στο καλύτερο ξυπνάς. Ξυπνάς την ώρα που θα έπρεπε να κοιμάσαι…. Αυτόν τον ύπνο τον βαθύ, που σε τυλίγει στο πέπλο του και σε οδηγεί σε εκείνα τα πρόσωπα που έχουν κατακλίσει την παγκόσμια λογοτεχνία (Κηπουροί, δάσκαλοι, νεαροί). Δηλαδή, με απλά λογάκια κοιμάσαι για την τέχνη, όχι για την ξεκούραση.

 

Αυτά είναι. Ή μήπως νομίζεις ότι τα έργα των μεγάλων καλλιτεχνών γεννήθηκαν όταν αυτοί ήταν ξύπνιοι; Και τι καταφέρνουν αυτοί που είναι ξύπνιοι; Θα σου πω εγώ… Ακόμα και αυτοί ονειρεύονται…. Απλά το κάνουν με λάθος τρόπο, το κάνουν με ανοιχτά τα μάτια. Αποτέλεσμα; Δεν ξεκουράζουν τα ματάκια τους. Ενώ εσύ κοιμάσαι, όχι για να ονειρευτείς όλους τους… ήρωες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά και για ξεκουράσεις τα ματάκια σου.

 

Άσε που όταν οι άλλοι ονειρεύονται ξύπνιοι κάνουν πολύ φασαρία…. Ενώ εσύ …. Για αυτούς το κάνεις πουλάκι μου. Κοιμάσαι, για να μην ενοχλείς και τους γύρω σου. Τόση αυτοθυσία.

 

Διότι αν δεν είναι αυτό αυτοθυσία τι είναι; Να είσαι ξύπνιος; Κάνεις φασαρία, κουράζεις τα ματάκια σου, και φυσικά ούτε λόγος για κηπουρό, δάσκαλο κολύμβησης ή πιτσιρικά.

 

Και τότε βέβαια, αρχίζουν και όλα τα κουραστικά της αϋπνίας: Πονοκέφαλος λιγούρες, νεύρα, κακοκεφιά. Το φάρμακο είναι απλό. Δεν διακόπτουμε τα όνειρα μας. Τα όνειρα μας τα καλλιεργούμε σαν κηπουροί, επιμένουμε σ’ αυτά, όπως επιμένουμε για να μάθουμε κολύμπι και διατηρούμε σ’ αυτά τη νεανική μας διάθεση.

 

Τώρα, αν κάποιοι έχουν αντίρρηση ή θέμα για το πόσο κοιμόμαστε ή τι όνειρα βλέπουμε…. Ας φροντίσουν και αυτοί να κοιμηθούν λίγο παραπάνω και τότε θα τεθεί το παρόν… σοβαρότατο θέμα σε νέα πλαίσια.

 

 

Έφη Γεωργάκη

 

 

SHARE
RELATED POSTS
Τέλος δίχως αρχή (Ας είναι αυτό το τελευταίο…), της Αναστασίας Φωκά
89182-200292.jpg
Πρωθυπουργός άσχετος, άβουλος και μοιραίος αντάμα, του Παναγιώτη Καρκατσούλη
Άνθρωπος και τράπεζες «Η λιτότητα καταστρέφει μια χώρα», του Χρήστου Μαγγούτα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.