Ανοιχτή πόρτα

Δούναι και Λαβείν, της Δέσποινας Κοντάκη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

Δέσποινα Κοντάκη - Τσιριγώτη

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

 

2603_bird-shadow.jpg

 

 

Η θλίψη των μακρινών άστρων και η αμετανόητη ασχήμια της εποχής είναι τα μαθήματα που μελετώ αδιάκοπα.


Κι αυτό που μαθαίνω, δεν αφορά κανέναν πέρα από εμένα. Εκπαιδεύομαι.

Μόνη μαθαίνω στην τελική, πόσο ασήμαντη μπορεί να είμαι, μέσα στον τεράστιο κόσμο.

Κι έχω μάθει καλά το μάθημά μου, πως δεν μου ανήκει κανένα αύριο. Έχω μόνο το ”τώρα”.

Μια ανάσα είμαι. Αυτό. Μια ανάσα…

Μόνο σκέψου, πως ίσως κάποτε, χρειαστεί να στη δώσω με τεχνητή αναπνοή για να σε κρατήσω στη ζωή.

Να με προσέχεις λοιπόν.

 

awg.jpg

 

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του. 

The article EXPRESSES  the views of the author

iPorta.gr


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
Αχ! Ελισάβετ μου…, του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου
Αργυρούλα, σε ευχαριστώ, του Σταύρου Θεοδωράκη
Kostis A. Makris
ΜΚΔ και χαρτάκια ευχών, του Κωστή Α. Μακρή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.