Πρόσωπα - Αφιερώματα

Δέσποινα Πιλάτη: Τα κλικ της ζωής της, της Δέσποινας Κοντάκη

222827_1689218872778_3158471_n.jpg
Spread the love

 

 

222827_1689218872778_3158471_n.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δέσποινα Κοντάκη

 

 

 

 

 

de6c8b5c-a1d1-42da-9ab7-29082768f24b.jpg

 

 

Την κοιτάζω να κινείται στο χώρο. Αεικίνητη πάντα. Με ό,τι καταπιαστεί.

Μέσα σε όλα όσα της κάνουν ‘’κλικ’’ και έξω από όλα όσα δεν της πάνε. Άνθρωποι και καταστάσεις.

Βγαίνει στον κήπο, μιλάει με τα σκυλάκια της, την Λούνα και την Μπέμπα. Ταυτόχρονα μαγειρεύει, μιλάει με τα 2 αγόρια της. Γελάει, είναι όμορφη, σκέφτεται μια καινούρια ιδέα. Με τη μηχανή της φτιάχνει τον δικό της παραμυθένιο αλλά και αληθινό κόσμο. Είναι η Δέσποινα Πιλάτη η καλή μου φίλη. Με μια αισθητική και μια ψυχή αλλιώτικη. Σε κερδίζει με το που την γνωρίζεις. Πολλές φορές αναρωτιέμαι πού βρίσκει τόση ενέργεια και μοιράζει και στους άλλους γύρω της.

 

Πολλά πρωινά πάνω στο μεγάλο τραπέζι αραδιασμένα αγαπημένα βιβλία, το σημειωματάριο που σημειώνει ό,τι της κάνει κλικ, καφέδες, κουλουράκια και τοστ και αμέτρητες ώρες κουβέντας.

Στέκεται σ’ ένα στίχο ή σε μια φράση ενός βιβλίου. Σε μια φωτογραφία. Σε μια συνέντευξη. Στην σκηνή μιας ταινίας. Σε μια μελωδία. Ανοίγουμε κουβέντα γι αυτά ξέροντας ότι η ομορφιά είναι για να την ανακαλύπτουμε κάθε στιγμή. Με τα κλικ της δημιουργεί έναν αλλιώτικο κόσμο. Πάντα με το μυαλό και το βλέμμα σε εγρήγορση.

Σ αυτό που κάνει βάζει την ψυχή της. Αγαπά τα ταξίδια και ταξιδεύει πολύ. Μέσα από τα ταξίδια ζει ακόμα μια ζωή. Η φωτογραφική μηχανή της είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των ταξιδιών.

 

(Χώρος για την φωτογραφία με τους καθρέπτες)

 

Μας ένωσε το χιόνι κάποτε. Μα έφερε πιο κοντά κι από τότε λες κι αυτό το χιόνι δεν έλιωσε ποτέ. Ἐμεινε απάτητο και λευκό. Ήταν ένας χειμώνας βαρύς και ακατάλληλος. Κομμένο ρεύμα από την κακοκαιρία και αποκλεισμένοι δίπλα στη θάλασσα. Ανάβαμε τζάκι για θέρμανση. Το χιόνι είχε καλύψει μέχρι επάνω τα τζάμια της τεράστιας τζαμαρίας. Κλειστός ορίζοντας. Μόνο το πρόσωπο ο ένας του άλλου βλέπαμε και τα έπιπλα του χώρου.

 

Είναι περίεργες εκείνες οι στιγμές, που κάτι αόρατο συνωμοτεί για να έρχεσαι πιο κοντά με κάποιους ανθρώπους.

Αγάπησα από την πρώτη στιγμή τις πρώτες φωτογραφίες της που είδα. Μπήκα σε ένα περιβάλλον παραμυθένιο όσο και αληθινό, το άσπρο μαύρο της ζωής μας, παρουσιαζόταν μπροστά μου με εικόνες. Με καλούσαν να μπω μέσα τους και να ταξιδέψω στην χαρά, στην μοναξιά, στα σώματα, στα πρόσωπα, μέσα από φως και σκιές, στον ανεπίδοτο έρωτα, στην υπόσχεση ενός βλέμματος, στην ελπίδα, σ ένα παιδικό πρόσωπο, στο όνειρο, στον χρόνο που φεύγει, στον τόπο που αλλάζει…

 

Ναι. Αυτό το χιόνι που μας έφερε πιο κοντά κάποτε, δεν πατήθηκε ποτέ. Έμεινε λευκό και αμόλυντο.

Την αγαπώ και της εύχομαι πάντα με την ευαισθησία, την καλοσύνη και την οξυδέρκεια που την διακρίνει, να δημιουργεί μέσα από τον κόσμο της φωτογραφίας με τα δικά της κλικ, τον δικό της κόσμο και να μας καλεί να μπούμε μέσα να τον ταξιδέψουμε και να τον ζήσουμε κι εμείς. Γνωρίστε τη μέσα από την εξαιρετική δουλειά της.     www.pilatidespoina.com

 

Ακολουθεί έκθεση φωτογραφιών της Δέσποινας Πιλάτη. 

 

* Το άρθρο απηχεί στις απόψεις του συντάκτη του.

iPorta.gr

 

SHARE
RELATED POSTS
Βαγγέλης Γιακουμάκης: η λεπτομέρεια που αλλάζει τα δεδομένα…
Με το βλέμμα στους Ολυμπιακούς του 2016 η Ουρανία Ρεμπούλη
«Ποιος την ζωή μου»- Συνομιλίες με τον Γρηγόρη Βαλτινό, της Τζίνας Δαβιλά

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.