Απόψεις

Αγκαλιά (2ο): 12 αγκαλιές με συνταγή γιατρού, της Χριστίνας Μπουγά

Spread the love

Ως είδος, φαίνεται ότι είμαστε προγραμματισμένοι άμα τη εμφανίσει μας στον κόσμο για αγκαλιές όπως και πολλά άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Μία αγκαλιά με έναν αγαπημένο άνθρωπο προκαλεί μία σειρά αντιδράσεων στο σώμα μας, στο επίκεντρο των οποίων βρίσκεται η οξυτοκίνη, μία ορμόνη που εκκρίνεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Πολύ απλά και γενικά, η ορμόνη αυτή ενεργοποιεί τα κέντρα ανταμοιβής στον εγκέφαλο μας και αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα κοντά σε αγαπημένα έμβια όντα, όπως ανθρώπους και κατοικίδια. Κάποιες σοβαρές ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές φαίνεται να έχουν άμεση σχέση με δυσλειτουργίες και προβλήματα στο συγκεκριμένο σύστημα ενώ καθόλου τυχαία, το σύστημα αυτό παίζει ρόλο και σε θέματα εξάρτησης από κάποιες ουσίες.


Η οξυτοκίνη κάνει πολύ περισσότερα από το να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά. Χαμηλώνει τα επίπεδα των ορμονών του άγχους στο σώμα, μειώνει τον κίνδυνο καρδιοπαθειών, μειώνει την πίεση, βελτιώνει τη διάθεση, αυξάνει την αντοχή στον πόνο και επιταχύνει την επούλωση των τραυμάτων. Σε γενικές γραμμές, φαίνεται ότι η αγκαλιά επιδρά ενισχυτικά στο ανοσοποιητικό σύστημα των εμπλεκομένων σε αυτήν.


Και αρκεί μία
 αγκαλιά 10 δευτερολέπτωνγια να τα κάνει όλα αυτά. Κι ακόμη περισσότερα.


Η χρονική διάρκεια έχει σημασία καθώς όταν μία αγκαλιά διαρκέσει αρκετά, αυξάνονται τα επίπεδα της σεροτονίνης στο σώμα, ενός νευροδιαβιβαστή – τμήματος της ανθρώπινης ορμόνης που μας κάνει
 πιο εξισορροπημένους, γαλήνιους, ευτυχισμένους, επηρεάζει το πώς βλέπουμε τον κόσμο και μας κρατά στο μονοπάτι της ευτυχία και της επιτυχίας.


Παρότι έχουν γίνει κάποιες έρευνες σε ανθρώπους και ζώα, είμαστε μόνο στην αρχή της κατανόησης αυτού του μικρού θαύματος. Κάποιοι ερευνητές φτάνουν μέχρι να υποστηρίξουν ότι η αγκαλιά είναι ένα μέσο διαλογισμού και μάλιστα με τόση δύναμη ώστε μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη αλλά και θεραπεία λοιμώξεων και παθήσεων, στην αντιμετώπιση του άγχους και προφανώς, της μοναξιάς.


Ψυχολογικά, μία αγκαλιά ενισχύει τους δεσμούς και την εμπιστοσύνη μεταξύ εκείνων που την ανταλλάσσουν και άρα συντελεί στη δημιουργία και συντήρηση των ανθρώπινων σχέσεων. Επιπλέον, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση. Από τη στιγμή της γέννησης μας, το άγγιγμα της οικογένειας, μας δείχνει ότι μας αγαπούν, ότι είμαστε σημαντικοί και ξεχωριστοί. Το μήνυμα που παίρνουμε για την αξία μας με αυτόν τον τρόπο, καταγράφεται στο νευρικό μας σύστημα και παραμένει εκεί ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας. Οι αγκαλιές που δεχόμαστε από την μητέρα και τον πατέρα μας όσο μεγαλώνουμε εντυπώνονται στα κύτταρα μας και κάθε μελλοντική αγκαλιά είναι μία σωματοποιημένη ανάμνηση των παλαιότερων. Κι έτσι φαίνεται ότι με τις πρώτες αγκαλιές καθορίζεται η ικανότητα μας να αγαπήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.


Η δοσολογία της αγκαλιάς, έχει αποτυπωθεί από την Μητέρα της Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας, την διακεκριμένη Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέα Virginia Satir, σύμφωνα με την οποία χρειαζόμαστε
 τέσσερις αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, οκτώ για να συντηρηθούμε και δώδεκα για να αναπτυχθούμε : “We need four hugs a day for survival. We need eight hugs a day for maintenance. We need twelve hugs a day for growth.”

Μία ντουζίνα αγκαλιές… σε μία καθημερινότητα που επιβάλλει φειδώ, για να μην πω τσιγκουνιά, στην ανθρώπινη επαφή, πόσο μάλλον σε τέτοιες εκδηλώσεις οικειότητας. Από την άλλη, η αξιότιμη κυρία Satir αφιέρωσε τη ζωή της μελετώντας πως θα γίνουμε περισσότερο «άνθρωποι» κι είχε λάβει πολλές διακρίσεις για την προσφορά της. Προτείνει μία σπατάλη από τις ελάχιστες που μπορούμε ακόμα να υποστηρίξουμε όλοι. Οι υπόλοιποι ερευνητές φαίνεται να συνηγορούν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον: ο δρόμος για να γίνουμε υγιέστεροι, εξυπνότεροι, πιο ευτυχισμένοι και πιο ανθρώπινοι φαίνεται να είναι στρωμένος με… αγκαλιές.

Πειραματιστείτε υπεύθυνα.

 

 

(διαβάστε το α’ μέρος εδώ)

 

Χριστίνα Μπουγά

 

SHARE
RELATED POSTS
Πρέπει πρώτα να γίνεις φιλέλληνας, του Χρήστου Μαγγούτα
Η ΥπερΠρόεδρος;, του Νίκου Ζέρβα
Στην Τσιμισκή την Κυριακή, του Γεροτάσου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.