Απόψεις

Στην Τσιμισκή την Κυριακή, του Γεροτάσου

Spread the love

Κυριακὴ 3 Νοεμβρίου. Τρίτη μέρα τῶν πρωτόγνωρων φθινοπωρινῶν ἐκπτώσεων καὶ πρώτη Κυριακὴ τοῦ νέου συστήματος “καταστήματα ἀνοιχτὰ κάποιες Κυριακὲς”. Βγήκαμε βόλτα κι ἐμεῖς στὴν ἀγορὰ, εὐκαιρία γιὰ τὶς γυναῖκες μου νὰ κάνουν μερικὰ ψώνια σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν πολὺ καλὸ καιρὸ. Παρκάραμε κάπου μακρυὰ ἀπὸ τὸ κέντρο καὶ περπατήσαμε μέχρι τὴν “ἀγορὰ”. Βαδίζαμε στὴν Βασιλέως Ἠρακλείου. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὑπῆρχαν πολλὰ μαγαζιὰ, μικρομάγαζα τὰ περισσότερα, ποὺ ὅμως πάντα εἶχαν δουλειὰ, ἔδιναν ζωὴ στὴν περιοχὴ. 

Ξεκίνησα νὰ μετράω τὰ κλειστὰ. Θλίψη. Σταμάτησα τὸ μέτρημα. Αἰσιόδοξη ἐκτίμηση: ἀνάμεσα σὲ δύο κάθετες σ’ αὐτὴν ὁδοὺς, Ἴωνος Δραγούμη καὶ Βενιζέλου, μόνο τὸ 10% τῶν καταστημάτων ὑπῆρχαν ἀκόμη. Τὰ ὑπόλοιπα εἶχαν χαρτιὰ στὶς βιτρίνες, ἐνοικιαστήρια κολλημένα σὲ πολλὰ σημεῖα, πρόβαλαν τὴν εἰκόνα τῆς ἐγκατάλειψης κι ὄχι τῆς ζωῆς. Προχωρήσαμε προσποιούμενοι πὼς δὲν βλέπουμε τὸ χάλι. Φτάσαμε στὴν πολυπόθητη ἀγορὰ. Ἄλλη εἰκόνα! Ἀπίστευτα πολὺς κόσμος! Σὲ ἀρκετὰ μαγαζιὰ ὑπῆρχαν πολλοὶ πελάτες. Καὶ στὰ δύο πεζοδρόμια τῆς Τσιμισκῆ ἐπικρατοῦσε τὸ ἀδιαχώρητο. Βέβαια, τὸ δυτικὸ ἄκρο της εἶχε πάλι πολλὰ χαρτιὰ σὲ βιτρίνες. Ὅμως τὸ μεγάλο χτύπημα ἦταν τὰ κατεβασμένα ρολλά στὸν Φωκᾶ. Τὸ κατάστημα-σύμβολο τῆς Θεσσαλονίκης κλειστό! Πόσα μᾶς ἔχουν μείνει ἀκόμη; Ἔκλεισε τὀ Ὄλυμπος-Νάουσα, ἔκλεισε ὁ Κρικέλας, ἔκλεισε ὁ Φωκᾶς. Πόσο θὰ ἀντέξει ὁ Μπαρμπουνάκης; Ἐκεῖνα ποὺ φυτρώνουν κατὰ κόρον εἶναι τὰ ταχυφαγεῖα καὶ τὰ καφὲ. Καὶ πάντα ὁ γνωστὸς συνωστισμὸς μπροστὰ στὸ “τσουρεκάδικο”.

Δύσκολες μέρες γιὰ τόσους ἐπαγγελματίες. Ἀναρρωτιέμαι, ὅμως, μήπως αὐτό εἶναι μιὰ ἀπότομη διόρθωση τῆς στρεβλῆς εἰκόνας ποὺ παρουσίαζε ἡ ἀγορὰ τῆς Θεσσαλονίκης; Δὲν ἔχει περάσει πολὺς καιρὸς ποὺ ἔβλεπα μία τεράστια βιτρίνα, περίπου στὸ κέντρο τοῦ μήκους τῆς Τσιμισκῆ, μὲ ἐλάχιστα ροῦχα πρὸς ἐπίδειξη, ὅλα πανάκριβα, καὶ ἐπίσης ἐλάχιστα ροῦχα πρὸς πώληση. Δὲν εἶναι ἄρρωστη κατάσταση ἡ ἐπιβίωση αὐτοῦ τοῦ καταστήματος; Ἕνα μεγάλο μαγαζὶ, σὲ τόσο κεντρικὸ σημεῖο, προφανῶς εἶχε πολύ ὑψηλὸ ἐνοίκιο. Γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἐπιβιώνει γιὰ χρόνια, σημαίνει πὼς παρουσίαζε μεγάλα κέρδη. Ἄρα, σκέφτομαι, τὰ πανάκριβα ροῦχα ποὺ διέθετε ἦταν πολὺ ὑπερκοστολογημένα. Παρ’ ὅλα αὐτὰ, εἶχε πελατεία! Ἄλλο γνωστὸ κατάστημα ὑποδημάτων, σὲ ἄλλο δρόμο, παράλληλο τῆς Τσιμισκῆ, πουλοῦσε τὸ ἐμπόρευμὰ του σὲ ἐξωφρενικές τιμές. Καὶ ἦταν μονίμως μὲ πολὺ κόσμο μέσα! Ἔκλεισε κι αὐτὸ. Αὐτὸ ἀποκαλῶ διόρθωση τῆς στρεβλῆς ἀγορᾶς. Ὄχι πὼς ἡ μπάλα τῆς κρίσης δὲν πῆρε καὶ ὑγιεῖς ἐπιχειρήσεις, ἀλλὰ θεωρῶ πὼς αὐτὲς ἦταν πολὺ λίγες.

Ἐλπίζω (ἀπερισκέπτως εὔελπις, γάρ, κατὰ τὸν Θουκυδίδη) πὼς σύντομα θὰ ἀποκατασταθεῖ μιὰ ἰσορροπία. Ὀψόμεθα.

SHARE
RELATED POSTS
Υγεία των δεσποζόμενων φίλων: ναι στην επιβράβευση, όχι στη βία
Ο τρομακτικότερος όλων, της Χριστίνας Μπουγά
“Η ευτυχία της …μελαγχολίας” , της Ελπίδας Νούσα

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.