Ο Δημήτρης Κατσούλας είναι συνταξιούχος του Ταμείου Νομικών. Παρουσιάζεται: “Εν συντομία λοιπόν, έχουμε και λέμε: Με καταγωγή από την Μεσσηνία, αποφάσισα εν μέσω Πανδημίας COVID-19, να αποχωριστώ την Ελλάδα και να εγκατασταθώ στο Μιλάνο, βρίσκοντας διέξοδο στις αναζητήσεις μου Μουσική και Θέατρο, όπου παραμένουν οι μεγάλες μου Αγάπες. Μότο ζωής: ΥΠΝΟΣ, Ο ΜΙΣΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ|
Όχι μόνο η Κυβέρνηση – η οποία φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη – αλλά όλο το Πολιτικό Σύστημα (όπως από την μεταπολίτευση και μετά το γνωρίσαμε), έχει πάρει την κατιούσα. Η κατάρρευση, από ό, τι φαίνεται είναι αναπόφευκτος. Λες και δεν αρκούσαν οι περιπτώσεις της Siemens, των υποκλοπών, των ρουσφετολογικών ‘εξυπηρετήσεων’, του εγκλήματος των Τεμπών (ποσώς με ενδιαφέρει εάν μερικοί επιμένουν να το αποκαλούν δυστύχημα και ούτε καν τραγωδία), η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνά την σκανδαλώδη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι επί ενάμισι σχεδόν μήνα κινητοποιήσεις των αγροτών, τις οποίες εκβιάζει ο κ. Μητσοτάκης με πρόστιμα εφαρμόζοντας τις διατάξεις του ΚΟΚ, η ασφάλεια του Αερολιμένος Σπάτων με ό, τι επακολούθησε (τραγέλαφος ο ισχυρισμός Κυβερνητικών Παραγόντων ότι: ‘Οι Τούρκοι εισήλθαν στις συχνότητες και τις διέλυσαν’), από σήμερα 7/1/2026, στον αγώνα για όλα τα ανωτέρω μπαίνουν στον χορό και οι λαϊκές αγορές με το εις το επ’ αόριστον κλείσιμό τους και έπονται κι άλλες δυναμικές μορφές κινητοποιήσεων να εισέλθουν στον αγώνα.
Η γενική αγανάκτηση του πλήθους των πολιτών οι οποίοι εξήντλησαν πλέον την υπομονή τους, σφίγγει ως μέγγενη πρωτίστως για την Κυβέρνηση αλλά και την αντιπολίτευση με τον ξύλινο λόγο της που συνεχίζει να χρησιμοποιεί, θέτοντάς την προ των τεραστίων της αδιεξόδων στα οποία έχει περιέλθει, μη ούσα ικανή να δώσει προοπτική διεξόδου από την θηλιά που πνίγει όλη την κοινωνία.
Ο πολίτης βαρέθηκε πλέον από τις έγχρωμες φιέστες που στήνονται με τις κούφιες υποσχέσεις που αφειδώς μοιράζονται από παντού αλλά και την σκηνοθετημένη ευημερία που ο Μητσοτάκης αφήνει προς τα έξω να διαφαίνεται. Χάσμα μέγα η απόσταση μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας το οποίο δεν γεφυρώνεται με τίποτα, ούτε μπορούν πλέον τα προβλήματα να κρύβονται κάτω από τα χαλιά, τις φωταγωγημένες πλατείες και τους προβολείς της δημοσιότητας από φίλα κείμενα προς την Κυβέρνηση Μέσα ‘Ενημέρωσης’, τα οποία έναν και μόνο σκοπό έχουν: τον αποπροσανατολισμό από την ζέουσα πραγματικότητα η οποία επελαύνει με αποτελέσματα οδοστρωτήρα.
Και …τι απομένει γενέσθαι, αναρωτηθεί τις των πολιτών που έχει σκύψει την κεφαλή, αφού του έχει κλαπεί κι αυτή η όποια αξιοπρέπεια που έως σήμερα διατηρούσε; Νομίζω ότι καιρός είναι επιτέλους να βρούμε την συλλογική μας ταυτότητα, αναζητώντας την στο ‘Εμείς’, διότι είναι η μόνη ελπίδα που ακόμα δεν έχει χαθεί, και η οποία δυναμικά πρέπει να αναζητηθεί εδώ και τώρα, περισώζοντας ό, τι από τα κεκτημένα έχουν απομείνει. Η λαίλαπα Μητσοτάκη και η ανικανότητα συνεννόησης της αντιπολίτευσης, δεν επιτρέπουν περιθώρια εφησυχασμού.