Τυχεροί όσοι έζησαν από κοντά τον Κώστα Γανωσέλη.
Μουσικοί, συνθέτες,
Ένας από αυτούς είμαι κι’εγώ.
Πολλά χρόνια μαζί με τον Κώστα με χιλιάδες ώρες μέσα στο studio. Ο Κώστας ότι είχε πλήκτρα το έπαιζε πάρα πολύ καλά, αλλά και μαρίμπα, ξυλόφωνο, μεταλλόφωνο,
Το χιούμορ του και οι ατάκες του σε άλλο επίπεδο, όπως σε άλλο επίπεδο και οι γνώσεις του.
Ο Κώστας ήταν για αρκετά χρόνια δάσκαλος και καθηγητής στο Ωδείο Φίλλιπος Νάκας.
Τον θυμάμαι σαν μουσικό μέσα στο studio να παίζει και πολύ διακριτικά να λέει την γνώμη του στον συνθέτη για κάποιο όργανο που θα μπορούσε να ταιριάξει στο τραγούδι.
Όσοι συνεργάστηκαν μαζί όλο και κάποια ιστορία-περιστατικό θα έχουν σας πουν.
Εγώ θα σταθώ σε δύο στιγμές που ζήσαμε μαζί μέσα στο studio, αλλά και σε μία τρίτη που μου έχει πει ο ίδιος που ίσως οι περισσότεροι δεν ξέρουν.
1η στιγμή 1983-84
Είμαι στο studio P.DR στη Φιλοθέη κα ηχογραφούμε τον δίσκο που ο Μίκης Θεοδωράκης έχει μελοποιήσει τον Κώστα Καρυωτάκη και τραγουδάει πολύ καλά μέσα στο κλίμα των ποιημάτων και της μελωδίας ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Την ενορχήστρωση έχει κάνει ο Κώστα Γανωσέλης.
Το studio βρίσκεται σε ένα παλιό διώροφο αρχοντικό στην μέση ενός κήπου γύρω-γύρω με τριανταφυλλιές, κληματαριές και μια μεγάλη αμυγδαλιά (που εκείνη την εποχή ηχογραφούσαμε και τον Νικόλα Άσιμο για τον δίσκο ”Ο Ξαναπές” που ο αθεόφοβος είχε ανέβει πάνω στα κλαριά και δεν κατέβαινε κάτω μέχρι να έρθει ο παραγωγός του Ηλίας Μπενέτος ).
Ενα απόγευμα τελειώνοντας την ηχογράφηση μου λέει ο Κώστας ότι “αύριο το πρωί θα έρθω με ένα φορτηγό από τον Νάκα και θα φέρουμε ένα μεγάλο ηλεκτρικό πιάνο Yamaha που θέλω να κάνω play back που μόνο αυτό έχει τους ήχους που χρειάζομαι. Πρέπει όμως μέχρι το απόγευμα να έχουμε τελειώσει και να έρθουν να το πάρουν γιατί το βράδυ έχω μάθημα στο ωδείο”.
Πράγματι την άλλη μέρα έρχονται όλοι μαζί και κατεβάζουν προσεκτικά τρία-τέσσερα άτομα το όργανο. Προσπαθούν να το βάλουν μέσα στο studio και διαπιστώνουμε ότι δεν μπαίνει με τίποτα.
Και τώρα αρχίζουν τα ωραία.
Κώστας: – Ωχ…τι κάνουμε τώρα…
Γιάννης: – Μην στεναχωριέσαι, σου βρήκα λύση¨.
– Να την ακούσω.
– Θα στήσουν τα παιδιά το όργανο στον κήπο, να εδώ που έχει και αρκετό άνοιγμα, θα βγάλω καλώδια από το παράθυρο για να το συνδέσω, θα βάλεις ακουστικά με ένα μικρόφωνο μπροστά σου για να επικοινωνούμε, θα σου φέρω και ένα σκαμπό για να μην παίζεις όρθιος και όλα θα πάνε μια χαρά…
– Είσαι τρελός…μέσα στο κρύο…θα παγώσω. Σιγά μην ανέβω και στην αμυγδαλιά…
– Ασε σε πρόλαβε άλλος που είχε ανέβει προχτές. Και για να μην κρυώνεις θα σου δώσω να φορέσεις ένα μαύρο πουπουλένιο μπουφάν John Player Special που έχω φέρει από την Αγγλία με το λογότυπο της F1 Lotus, παρακαλώ, μέσα από τα Pits και την ασπρόμαυρη τραγιάσκα μου και θα αισθάνεσαι σαν τον Jackie Stewart μέσα στη πίστα του Silverstone. Λοιπόν πάμε να ξεκινήσουμε για να προλάβεις να τελειώσεις μιας και το απόγευμα θα πρέπει να έρθουν να το πάρουν.
Τον έπεισα και ξεκινήσαμε.
Ο Κώστας να παίζει τον Grand Piano με τα δυο κλαβιέ, μπρος πίσω το μαγνητόφωνο για διορθώσεις και με μικρά διαλείμματα να έρθει μέσα στο να ζεσταθεί λίγο και να καπνίσει έναν άσσο σκέτο..
Ευτυχώς τελειώσαμε, αλλά το ωραίο είναι ότι ο κόσμος που πέρναγε έξω από το Studio έβλεπε έναν άνθρωπο από την μέση και πάνω μόνο του ανάμεσα στα λουλούδια με μία τραγιάσκα, ακουστικά και ένα μικρόφωνο μπροστά του να παραμιλάει…Μάλιστα κάποια στιγμή μία κυρία κοντοστάθηκε, άφησε τα ψώνια κάτω και έκανε τον σταυρό της…!
2η στιγμή 1993-94
Δέκα χρόνια αργότερα, αλλά τώρα είμαι στο Studio Digital στην Μεσογείων με τον Κώστα πάλι ενορχηστρωτή και ηχογραφούμε τον δίσκο ”Τα Εξωτικά” με την Κατερίνα Κόρου.
Είναι παλιά ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια που μόνον ο Κώστας θα μπορούσε να βγάλει αυτόν τον ήχο σεβόμενος τις πρώτες εκτελέσεις.
Ξεκινήσαμε και στο τέλος της πρώτης μέρας του λένε από την παραγωγή ότι μέχρι αύριο πρέπει έχει τελειώσει τις ηχογραφήσεις για να τραγουδήσει μετά η Κατερίνα γιατί βιαζόμαστε να βγει ο δίσκος.
Κώστας: “Λοιπόν ακούστε με. Εγώ κάθε απόγευμα είμαι στο ωδείο και το βράδυ πάω στο σπίτι μου και θέλω τουλάχιστον 10-12 ώρες για ένα τραγούδι μέχρι το επόμενο πρωί που θα έρθω στο studio. Εάν συμφωνείτε καλώς, εάν όχι βρείτε άλλον ενορχηστρωτή”.
Ευτυχώς για το καλό αποτέλεσμα του δίσκου και το δικό τους δεν βρήκαν άλλον.
Όλα τα όργανα με τους ήχους που μόνο εκείνος μπορούσε να βγάλει τα παίζει ο ίδιος. Μόνο ο Μπάμπης Λασκαράκης έπαιξε κιθάρες και ο τεράστιος Γιώργος Κόρος με το βιολί του μπήκε μέσα στην ορχήστρα του Κώστα.
Θυμάμαι να μας λέει ο Κόρος ότι στα περισσότερα τραγούδια στις πρώτες εκτελέσεις έχει παίξει αυτός και φεύγοντας είπε στον Κώστα.
Την ώρα που έπαιζα άκουγα στα ακουστικά μου κλαρίνο, ακορντεόν, ντέφι-
Κύριε Γιώργο είχαν κρυφτεί πίσω από την κουρτίνα γιατί σε ντρεπόντουσαν!
Και τώρα η 3η στιγμή.
Η Yamaha είχε βγάλει ένα Keyboards πολύ πετυχημένο σε όλον τον κόσμο. Το DX-7.
Μάλιστα για τις Αραβικές Χώρες που παίζουν με έναν δικό τους τρόπο το βιολί και το ούτι είχε φτιάξει ειδικό DX-7 για να ακούγονταν τα κλισάντα -τραβήγματα πιο πειστικά.
Μου λέει κάποια στιγμή ο Κώστας ότι η Yamaha έχει καλέσει μουσικούς απ’όλον τον κόσμο που ξέρουν το συγκεκριμένο τι ήχους μπορούν να βγάλουν από αυτό το όργανο.
Ο Νάκας έχει στείλει από Ελλάδα μόνον τον Κώστα και όταν φτάνει στη Ιαπωνία τους λένε ότι μέσα σε 24 ώρες θα πρέπει να συνθέσετε ένα ορχηστρικό κομμάτι μόνο με αυτό το όργανο.
Μπήκαν όλοι οι μουσικοί στα studios της Yamaha και άρχισαν να ψάχνουν ήχους για να συνθέσουν.
Ο Κώστας έχει ψάξει το όργανο από την πρώτη μέρα που ήρθε στην Ελλάδα και γνωρίζει τις παραμέτρους του κάθε ήχου τόσο βαθιά που ούτε η ίδια η Yamaha δεν μπορούσε να πιστέψει για το αποτέλεσμα.
Έπαθαν πλάκα για την σύνθεση, ενορχήστρωση και το παίξιμο.
Και του έδωσαν το πρώτο βραβείο.
Λοιπόν, Κώστα.
Καλό δρόμο και τώρα εκεί που πήγες θα φωνάξεις τον Χάρη Καλέα στο κλασικό πιάνο, τον Γιάννη Σαρόγλου στο μπάσο, τον Νίκο Αντύπα στην ντράμς, τον Γιώργο Ροϊλό στα κρουστά, τον Άρη Καραντάνη-Στέφανο Στεφανόπουλο-Στέλιο Βήχο στα πνευστά, τον Σπύρο Ιωαννίδη μπουζούκι, τζουρά, μπαγλαμά και γόνατο, εσύ στα πλήκτρα και στη ενορχήστρωση ενός αγαπημένου τραγουδιού που θα σου πει ο Αντώνης Βαρδής παίζοντας κιθάρα.
Την ηχογράφηση θα κάνει ο Γαβρίλης Παντζής και την παραγωγή ο Αχιλλέας Θεοφίλου.
Άντε και καλές σίγουρες πωλήσεις…
Υ.Γ.: Ακούστε σας παρακαλώ προσεκτικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο ”Ολα τα πράγματα μου” και την Κατερίνα Κόρου στην ”Ζιγκουάλα”
