Ο Πάνος Καπώνης* είναι Επίτιμος Δικηγόρος Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, τ. Επ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Φαρμακευτική), ποιητής, συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας Έχει συγγράψει δέκα πανεπιστημιακά συγγράμματα φαρμακευτικού δικαίου.Λογοτεχνική ιστoσελίδα : http://logos.caponis.gr.
ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ [111]
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ
«Κείμενα – Μη κείμενα (επτά)» «ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΣΧΩΝ»
«Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τραγωδία εις τό σωτήριον πάθος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ιησοῦ Χριστοῦ». (A. Toiler, Gregoire de Nazianze, La passion du Christ, Tragedies, Sources Chretienne’s No 149, Paris 1969, σ. 29 έξ).
Ξημερώνει Μεγάλη Δευτέρα, μία ακόμη Μεγάλη Εβδομάδα ως ανάμνηση των Παθών του Κυρίου Ιησού Χριστού, εν έτει 2026 και διάλεξα για τώρα, ως αφορμή για τούτο το άρθρο, το μοναδικό έργο μέ δραματική μορφή πού σώζεται ολόκληρο, ήτοι το : «Χριστός Πάσχων», ένα κείμενο που έχει περισωθεί σε εικοσιπέντε χειρόγραφα, το αρχαιότερο από τα οποία, ο codex Parisinus gr. (2875), είναι του δεύτερου μισού του 13ου αιώνα. Στο παλιότερο χειρόγραφο τού έργου σαν τίτλος του προτάσσεται το έξης: «Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, τραγωδία εις τό σωτήριον πάθος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ιησοῦ Χριστοῦ». ‘Ο A. Bladus εξέδωσε το έργο με τον τίτλο Christus Patiens ή Χριστός Πάσχων, καί κάτω από το όνομα του Γρηγορίου του Θεολόγου.
Το «Χριστός Πάσχων», είναι ένα δράμα το οποίο «άρχίζει άπό τήν πορεία στό Γολγοθά καί τελειώνει στήν ανάσταση τοΰ Χριστοΰ καί τόν έρχομό του στό σπίτι τής μητέρας τοΰ Μάρκου» [ΜΑΙΡΗ ΜΑΝΤΖΙΟΤ Δ’ έδρα Κλασσικής Φιλολογίας «ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΙΑΣΧΩΝ»], που παραπέμπει όμως, συμβολικά, στο διαχρονικό «δράμα» του ανθρώπου, ενός θείου πλάσματος, που θα μπορούσε να ονομαστεί «Άνθρωπος Πάσχων». Είναι ένας συμβολισμός που είναι συνδεδεμένος με τον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, και ο οποίος συμβολίζει την νίκη επί του βιολογικού θανάτου και την αναγέννηση της φύσης. Οι συλλογικές τελετουργίες και οι θρησκευτικές αφήγησες του Πάσχα είναι παγκόσμιο υπόδειγμα αντίστασης στο κακό και στην αδικία και αποτελούν έναν από τους πιο ισχυρούς συμβολισμούς του χριστιανισμού, συμβολισμό που σημαίνει – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – ότι ο θάνατος θεωρείται ως ένα πέρασμα και η ανάσταση ως ελπίδα. Έτσι, η σπουδαιότητα αυτής της θεώρησης, υπογραμμίζεται στην χριστιανική θεολογία, συνδέοντας τις απαντήσεις σε έναν προβληματισμό που διατυπώνεται στην φράση «Ο θάνατος μπορεί να αναστατώσει οποιοδήποτε φιλοσοφικό πλαίσιο, μαζί με την ορθόδοξη θρησκεία», όταν ακόμη και η ψυχρή επιστήμη παραδέχτηκε ότι, «υπήρχαν μερικές ενδείξεις για την επιβίωση της ψυχής μετά τον θάνατο» [Δρ Τσαρλς Ταρτ, καθ. Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Καλιφόρνιας στο Νταίηβις]. Αναρωτιέμαι συχνά, εάν ο χριστιανισμός που βασίζεται στην γνησιότητα της διδασκαλίας του Ιησού, (και όχι μεθ’ ερμηνευμένος), δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως : «τι είναι ο ίδιος ο θάνατος ;», «υπάρχει μετενσάρκωση ή μετεμψύχωση ;», «ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής ;». Εάν το ψάξει κανείς – πιστεύω σοβαρά επί της ουσίας – πέρα από προκαταλήψεις και φανατισμούς, θα βρεί απαντήσεις στην αληθινή διδασκαλία – πίσω από τις λέξεις και τους συμβολισμούς – του Ιησού Χριστού.
Κατά καιρούς, πολλοί ήταν οι επιστήμονες, κυρίως γιατροί και φιλόσοφοι, που διείσδυσαν στην αινιγματική και φοβερή περιοχή που ονομάζεται «θάνατος», προσπαθώντας να εξετάσουν την εμπειρία του θανάτου και την τυχόν ύπαρξης «ζωής» μετά τον θάνατο. Πολλά ήταν τα θετικά αποτελέσματα τέτοιων ερευνών, που εάν θα θέλαμε να τα συνοψίσουμε σε μία φράση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι περισσότεροί που βρέθηκαν σε ετοιμοθάνατη κατάσταση δοκίμασαν μια αίσθηση «ότι μπήκαν σε μια σκοτεινή σήραγγα και ότι κινούνταν προς ένα φως».
Το ζητούμενο λοιπόν είναι, ατενίζοντας τα δρώμενα της Μεγάλης Εβδομάδος και τον «Πάσχοντα Χριστό», εάν θα μπορέσουμε να βιώσουμε την αίσθηση μιας πνευματικής επαναστάσεως, αποδιώχνοντας τον φόβο του θανάτου και τις προσκολλήσεις στα επίγεια μόνον, ώστε να δεχθούμε μία «ανάσταση ζωής», αφού, το Πάθος και η Ανάσταση του Χριστού είναι αλληλένδετα και αλληλοσυμπληρούμενα γεγονότα, με τα οποία κορυφώνεται το κοσμοσωτήριο έργο, της επί γης παρουσίας Του, για να μπορούμε ώστε, τη αληθεία να λέμε : «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος» ΑΜΗΝ.
|
Το «Ημερολόγιο Διαμερίσματος» Σας ΕΥΧΕΤΕ καλή Μεγάλη Εβδομάδα |