Ο Γιάννης Πανούσης είναι Ομότιμος Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παν/μιου Αθηνών και ποιητής-συγγραφέας. Έχουν εκδοθεί ποιητικές συλλογές με το όνομά του και στο παρελθόν με το ψευδώνυμο Γιάννης Απαρθινός.
Διαβάστε όλα τα άρθρα του Γιάννη Πανούση ΕΔΩ
Τι αντίθαμα κι ετούτο
μέγας ντόρος και βοή:
Μας το παίζεις δραγουμάνος
και μας κάνεις το νταή
Δημήτρης Ξένος, Σε επαΐοντα λόγιο
Σ’αυτή τη χώρα έχουμε βρει έναν πρωτότυπο τρόπο ν’αναμιγνύουμε τα σοβαρά και τα ευτράπελα με τα λογικά και τα παράλογα με αποτέλεσμα να προκαλείται τέτοια γενική σύγχυση και θολούρα που ουδείς μπορεί να δια-κρίνει το σωστό από το λάθος
Θα αναφέρω ενδεικτικά κάποια παραδείγματα, που ίσως δεν είναι τα πλέον χαρακτηριστικά, όμως απο-δεικνύουν του λόγου το αληθές
1. συγγενείς κυβερνητικών αξιωματούχων αναλαμβάνουν επίσημες θέσεις με δημόσιο κύρος [κι εξουσία;] άνευ τυπικών προσόντων, ως απλοί ‘εθελόντες’[προφανώς για το καλό της διακυβέρνησης]
2. λογογράφοι πολιτικών αρχηγών λοιδωρούν, συκοφαντούν, υβρίζουν [κατ’εντολήν;] τον πολιτικό αντίπαλο του αφεντικού τους και ο ίδιος ,ως ηθικός αυτουργός ,’σφυρίζει κλέφτικα’ [προφανώς για το καλό του κομματικού μορφώματος]
3. πεθαίνουν προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών και τα κόμματα εκπροσωπούνται στην εξόδιο ακολουθία μόνον αν ο εκλιπών ανήκε στο χώρο τους [προφανώς γιατί δεν εμπίπτουν άπαντες στον ορισμό του ‘ανθρώπου’]
4. καταγγέλουν [αλά καρτ;] κάποιοι φορείς τα κακώς κείμενα της περιοχής ή της αρμοδιότητάς τους μόνον όταν πλησιάζουν εκλογές ή τους επισκέπτονται πολιτικοί [προφανώς για να μη διαταράξουν την καθημερινή ανομία όλων]
5. στις [κατ’ευφημισμόν] εκπαιδευτικές εκδρομές των μαθητών, αντί οι δάσκαλοι να έχουν ενημερωθεί για την ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης που επισκέπτονται, αρκούνται στο να πίνουν το καφεδάκι τους ανέμελα [προφανώς για να μη διακόψουν το δικαίωμα των μαθητών να φωνασκούν ή ν’ασχημονούν σε βάρος των ντόπιων κατοίκων και του φυσικού περιβάλλοντος]
Τα παραπάνω κι άλλα δεκάδες παρόμοια αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα μιάς κοινωνίας, η οποία όχι μόνο μυρουδιά δεν παίρνει για το τι συμβαίνει ανά την υφήλιο, αλλά χαίρεται που ζει βίον μακάριον, αγνοώντας ότι στη μαύρη τρύπα της απερισκεψίας της θα πέσουν άπαντες μέσα