Η Ιωσηφίνα Τσουμπή είναι απόφοιτος της Γαλλικής και Ελληνικής φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Εργάστηκε ως καθηγήτρια Γαλλικών και την τελευταία εικοσαετία εκτελεί φιλανθρωπική εργασία συμβάλλοντας στην σίτιση άπορων οικογενειών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το βιβλίο της “Η νύφη της απέναντι πολυκατοικίας” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΙΑΝΟΙΑ και το τελευταίο βιβλίο της “Ζωές” από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ.
Πουθενά σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δεν συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δεν μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι γης που κάποτε , ποιος ξέρει σε τι καιρούς απίθανους , ποιος Θεός για να κάνει το κέφι του , έκοψε και φύσηξε μακριά το ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του του πελάγου.
Οδ. Ελύτης από το βιβλίο του “Ο ζωγράφος Θεόφιλος”.
Κι ύστερα μου λένε γιατί αγαπώ την πατρίδα μου και γιατί είμαι υπερήφανη γι΄ αυτήν!
Όχι τα αισθήματα μου για τη χώρα μου δεν είναι εθνικιστικά υποστηρίζοντας σημαία (που της υποκλίνομαι κατά περίπτωση), παρελάσεις και πατρίς-θρησκεία-οικογένεια γιατί αυτές οι ιδέες μεμονωμένες είναι ο δρόμος που χαράζει καθένας στο βίο του !
Είμαι υπερήφανη γιατί είναι όμορφη η πατρίδα μου ! Υπάρχουν μέρη της με μια σαγήνη απίστευτης φυσικότητας, όπου τίποτα μα τίποτα φτιαχτό ή τεχνητό δεν ευδοκιμεί κι αν εγκατασταθεί κάτι τέτοιο , η ελληνική φύση το απορρίπτει σαν ξένο σώμα , υπάρχουν γωνιές που ξεφυτρώνουν ξαφνικά λέγοντάς σου ” εδώ είμαι σε περιμένω για παρέα ” , σοκάκια που σε μαγεύουν γιατί φέρνουν μαζί τους ιστορίες ερωτικές , φιλικές , οικογενειακές , ίσως και επαγγελματικές, σου διηγούνται σιγανά στο αυτί ΄δράματα , κωμωδίες καθημερινότητας, αδερφοσύνη , γέλια , παιδικά παιχνίδια
Κι αυτά σε όλη την πατρίδα μου απ άκρη σε άκρη της, σε καλωσορίζουν , σε κανακεύουν και με μια τρυφερή αλαζονεία θάλεγες ότι σε παροτρύνουν να τα θαυμάσεις , να τα εξερευνήσεις.
Bουνά σε καλούν να τα γνωρίσεις από κοντά, να διασχίσεις όλες τους τις πλευρές , ποτάμια που κυλώντας ράθυμα σε βάζουν στη δοκιμασία να βυθιστείς στα παγωμένα νερά τους ψιθυρίζοντάς σου με το κελάρυσμα της ροής τους πως είσαι δραστήριος, υγιής και πως τη ζωή πρέπει να τη ρουφάς ολάκερη σε κάθε μορφή της.
Λίμνες καθαρές με λουλούδια άλλοτε νούφαρα κι άλλοτε ίριδες σπαρμένα στις όχθες ή πτηνά επίσης στις όχθες που βγάζουν φωνές μελωδικές ή και κακόηχες , αλλά κι αυτά έχουν την ομορφιά της αυθεντικότητας !
Είμαι περήφανη για το τώρα της χώρας μου (όχι το πολιτικό για να εξηγούμαστε ), μα για το τώρα των κατοίκων της που εξακολουθούν να αγωνίζονται θες μεμονωμένα , θες ομαδικά για την εξέλιξη της ύπαρξης τους, που εξακολουθούν να παραμένουν στην πατρίδα μας παίρνοντας αποστάσεις από γκρίνιες και μαραζώματα ψυχικά…οτι δεν…ότι μη…ότι όχι…ότι μετά τί; Θαυμάζω τους νέους που σπουδάζουν εδώ στα πάτρια όπου οι αντοχές δοκιμάζονται ανελέητα στις πανελλήνιες εξετάσεις, στη δυσκολία των μαθημάτων , στον ανταγωνισμό των σχολών και που αν φύγουν για παραπάνω γνώσεις και διπλώματα , ξαναγυρίζουν εδώ , στα δύσκολα , μάχονται και μαχόμενοι στηρίζουν τα ιδανικά τους.
Θαυμάζω εκείνους που ζουν και εργάζονται εδώ, απογοητεύονται , απελπίζονται κάποτε , μα συνεχίζουν να παλεύουν, ίσως γιατί δεν έχουν άλλη διέξοδο κι ο εργοδότης απειλεί και οι απλήρωτες υπερωρίες αυξάνονται, μα να φύγει να πάει πού; αφού παντού τα ίδια περίπου συμβαίνουν , τα μοντέλα εργασίας πανομοιότυπα .
Επιδοκιμάζω και σέβομαι την εργασία των αγροτών ( των πραγματικών αγροτών βέβαια) , σέβομαι τον κόπο των εργατών , των τεχνιτών, που όλοι αυτοί δουλεύουν για ψίχουλα πολλές φορές , μα που αλλού να πάνε αφού στις περισσότερες χώρες οι μετανάστες κατέβασαν τα ημερομίσθια από ανάγκη κι αυτοί οι άμοιροι .
Παντού σε όποια άλλη χώρα από τη δική μας, τα ίδια συμβαίνουν στα άτομα τη μεσαίας τάξης (ποιας μεσαίας αφού έχει καταποντιστεί, μα λέμε τώρα !!), επίσης μικρομεσαίας , και πιο κάτω ακόμα τάξης. Η ελίτ του χρήματος μαζί και οι πολιτικοί δεν τα καταλαβαίνουν αυτά , δεν τους αγγίζουν προβλήματα της καθημερινότητας των κατοίκων της χώρας που διαμένουν, τους είναι αδιάφορο κιόλας τι περνάει ο κάθε μεσαίος-μικρομεσαίος – ή όπου ανήκει τέλος πάντων κάθε άτομο.. Έχουν βέβαια κι αυτοί τα προβλήματα τους με τη διαφθορά – την κάθε διαφθορά- που δυστυχώς κάποιες φορές αποκαλύπτεται, αλλά ξέρουν αυτοί το κουκούλωμα είναι προσιτό κι ακριβοπληρωμένο !
Παντού τα ίδια και αποφάσισαν να μετατρέψουν και την Ελλάδα σύμφωνα με το μοντέλο που επιθυμούν , εν μέρει τα κατάφεραν – εν μέρει όμως διότι …” του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει ”
Κι έτσι μένει εδώ ο Έλληνας που δεν είναι καλά , αλλά αυτήν την πατρίδα έμαθε , αυτήν υποστηρίζει έστω και καυγαδίζοντας ο ένας με τον άλλο κάποιες φορές. Γιατί είναι καυγατζής ο Έλληνας ! Ω ! Ναι …
Μαλώνει για τα πολιτικά , για τα αθλητικά , για τις τέχνες , για τη μουσική- πάρε παράδειγμα τελευταία για τη Μαντόνα ! Μα να καυγαδίσει ο Έλληνας για μια ουσιώδη παρουσία της μουσικής σκηνής εντάξει ίσως και να χαιρόμουν για τα υψηλά ενδιαφέροντα , μα για τη Μαντόνα; Θα φέρει -λέει- η παρουσία της εδώ τουρισμό…μη με τρελάνετε όμως ! εσείς διατείνεστε ότι φέτος η Ελλάδα βούλιαξε από τουρισμό ! Επίσης …ε ! εσείς οι άριστοι , μη ξεχνάτε ότι η εν λόγω καλλιτέχνης πριν κάποια χρόνια έβγαλε βίντεοκλιπ για ένα νέο της τραγούδι, στο οποίο πλησίαζε ένα σταυρό κοντά στα γεννητικά της όργανα .τόσο δυνατό iq …!
Ας είναι , το προσπερνάω.!
Καυγαδίζουν που λέτε οι Έλληνες και τα κινηματογραφικά φιλμ…και να η Οδύσσεια και να οι μακροσκελείς κριτικές και να ο Νόλαν παρέλειψε και να ο ένας έμεινε έκθαμβος ενώ ο άλλος έκλαιγε τα λεφτά του ! Κριτικάρουν και τους ηθοποιούς συνήθως Έλληνες που βέβαια στην περίπτωση αυτή έχουν την τιμητική τους τα παιδία των μεγαλύτερων ηθοποιών και σκηνοθετών και χάνονται ταλέντα που δεν έχουν πρόσβαση σε κλίκες ή δεν έχουν κυβερνητικές άκριες , επίσης χάνονται διαμαντάκια βιβλίων που δεν έχουν την τύχη να διαφημιστούν αρκετά επειδή δεν έχουν θείο στην Κορώνη γι αυτό και βασιλεύει η μετριότητα…
Τώρα τελευταία μαλώνουν και για κάποια ελικόπτερα που προσγειώνονται παράνομα με επίσης παράνομα φορτία υποστηρίζοντας τα ελικόπτερα γιατί αυτή τη γραμμή πήραν ! Για ποιον καυγαδίζεις μικροαστέ; κουκίδα στο χάος είσαι για τον ιδιοκτήτη του ελικόπτερου.
Μαλώνουν γιατί δεν τους αρέσει το όνομα Γυναικοκτονία ! Ε ! αφού τη γυναίκα του ή τη σύντροφο του σκοτώνει κάποιος , πως θα θέλατε να την πουν;
Μαλώνουν για ξένους πολέμους – ή δεν είναι μόνο ξένοι πόλεμοι; Καυγαδίζουν για το ποιος εμπλεκόμενος σε πόλεμο είναι περισσότερο φίλος μας ή περισσότερο εγκληματίας πολέμου ανάλογα με τι γραμμή έχουν πάρει από το κόμμα
Λοιπόν ! Σκέπτομαι και εκφράζομαι σαν Μ ά να ! .
Εκείνος που είναι υπαίτιος κατ εξακολούθηση βασανισμών, ασιτίας , αρρώστιας ΄θανάτου βρεφών ή μικρών παιδιών, είναι εγκληματίας, κακοποιός και κακούργος !!! Τ έ λ ο ς….
Αλλά ας ξαναγυρίσω στο θέμα της αρχικής μου σκέψης με τα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη.
Ναι ΄οι Έλληνες μαλώνουν , η διχόνοια ήταν πάντα ελάττωμα μας , μα…είναι καλοί γείτονες στις συνοικίες, έχουν ενσυναίσθηση, είναι γενναιόδωροι στα αισθήματα, είναι φιλότιμοι , φιλόξενοι, έχουν (ακόμη) ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, αρκετοί είναι δημοκράτες και -κυρίως- αγαπούν τον τόπο τους και όταν απειληθεί η πατρίδα τους γίνονται μια γροθιά , αυτό υπονοεί κι ο Ελύτης στην εισαγωγή που έγραψα.
Τέλος αγαπούν τη ζωή , τη χαρά , τη διασκέδαση, τον έρωτα και τη θάλασσα , τη γαλανή αγαπημένη τους εκείνη που τους χαρίζει τον αγαπησιάρικο αυθορμητισμό και που όταν τη βλέπουν , όταν τους παίρνει στην αγκαλιά της…
Αχ θάλασσα
πάνω που
ξυπνάς πως
ξανακαινουργιώνονται
ΟΛΑ !
Οδυσσέας Ελύτης από ” Δυτικά της Λύπης”