Βιβλίο

Χίλντα Παπαδημητρίου «Ἔχουν ὅλοι κακούς σκοπούς», τοῦ Τάσου Γέροντα

«Ἔχουν ὅλοι κακούς σκοπούς» Χίλντα Παπαδημητρίου, ἀπό τίς ἐκδόσεις Μεταίχμιο 2013. Περίπου 350 σελίδες. Τώρα πια διαθέσιμο μόνον σέ μορφή πόκετ.

Τό βιβλίο αὐτό εἶναι τό δεύτερο μιᾶς ἀτυπης μουσικῆς τριλογίας (δική μου ὐπόθεση) τῆς Χίλντας Παπαδημητρίου. Τό πρῶτο μέρος, «Γιά μιά χούφτα βινύλια», κυκλοφόρησε τό 2011 καί τό τελευταῖο (μέχρι στιγμῆς), «Ἡ συχνότητα τοῦ θανάτου» κυκλοφόρησε τό 2016. Τά ἀποκαλῶ μουσική τριλογία ἐπειδή σέ κάθε βιβλίο κυριαρχεῖ, γιά νά μήν πῶ «πρωταγωνιστεῖ», ἡ μουσική. Ὅμως θεωρῶ πώς στό βιβλίο αὐτό ἡ μουσική εἶναι περισσότερη καί στό μεγαλύτερο μέρος της εἶναι ἑλληνική. Καί γιά μία ἀκόμη φορά διαπιστώνουμε πόσο καλά καί σέ πόσο βᾶθος γνωρίζει ἡ συγγραφέας τά μουσικά δρώμενα.

Κατά τήν προσφιλή συνήθειά της, τά περισσότερα κεφάλαια ξεκινοῦν μέ στίχους τραγουδιῶν. Ἐδῶ κυριαρχοῦν, ἀλλά δέν μονοπωλοῦν, τά ἑλληνικά τραγούδια. Ἄλλωστε καί ὁ τίτλος εἶναι ἀπό τραγούδι τοῦ Πουλικάκου τῆς ἐποχῆς τῶν «Ἑξαδάκτυλος».

Ἐκτός ἀπό τή μουσική, στό βιβλίο ὑπάρχει ἀρκετό χιοῦμορ. Ἔξυπνο χιοῦμορ, στή σωστή δόση καί στά κατάλληλα σημεῖα δοσμένο.

Ὁ ἄλλος πρωταγωνιστής τῶν βιβλίων εἶναι ὁ Χάρης (Χαρίδημος) Νικολόπουλος. Εἶναι ἕνας σαραντάρης μπούλης (σύμφωνα μέ χαρακτηρισμό κάποιου συναδέλφου του) ἀστυνόμος, πολύ ἀνθρώπινος, γνώστης τῆς παλιᾶς καλῆς ξένης μουσικῆς, ὁ ὁποῖος μένει μέ τήν μαμά του. Ὁ Νικολόπουλος ἀγαπάει τούς φίλους του ἀλλά δέν διστάζει νά τούς κρατήσει μοῦτρα μέ παιδιάστικο τρόπο. Ἐπαγγελματικά εἶναι πολύ ἱκανός ἀστυνόμος ἀλλά ἀναγνωρίζει τίς καλές ἰδέες τῶν ὑφισταμένων του χωρίς νά προσπαθεῖ νά τίς παρουσιάσει γιά δικές του.

Ἡ ἱστορία διαδραματίζεται τό καλοκαίρι τοῦ 2007. Ξεκινᾷ μέ τόν Νικολόπουλο σέ ἄδεια στά Χανιά. Μιά ἄδεια πού θά λήξει ἀπό τήν πρώτη της μέρα. Αἰτία εἶναι ἡ ἐξαφάνιση ἑνός πολύ γνωστοῦ τραγουδιστῆ καί συνθέτη, ὁ ὁποῖος συνδυάζει τήν ἔντεχνη μέ τήν παραδοσιακή κρητική μουσική. Ὁ Ἀπόστολος Μελισσηνός ἐξαφανίζεται μετά τή συναυλία του στό Ρέθυμνο, τελευταῖο σταθμό τῆς περιοδείας του. Λίγες μέρες ἀργότερα θά βρεθεῖ δολοφονημένος.

Οἱ ἕρευνες τοῦ Νικολόπουλου, τόσο στήν Κρήτη, τόπο τοῦ φόνου, ὅσο καί στήν Ἀθήνα, ἕδρα τοῦ Μελισσηνοῦ, θά φέρουν τόν ἀστυνόμο σέ ἄμεση ἐπαφή μέ μεγάλο εὗρος ἀνθρώπων ἀπό τόν χῶρο τῆς μουσικῆς βιομηχανίας. Ὅλοι οἱ συνεργάτες τοῦ δολοφονημένου τραγουδιστῆ δείχνουν πρόθυμοι γιά συνεργασία, ὅλοι ἀγαποῦσαν τόν τραγουδιστή καί ὅλοι τους ἔχουν ἄλλοθι. Εἶναι ὅμως ἔτσι; Μήπως αὐτή ἡ προθυμία εἶναι προπέτασμα καπνοῦ γιά νά κρυφτοῦν οἱ πραγματικές σχέσεις καί τά βρώμικα μυστικά πού τίς διαμόρφωσαν; Ἡ ὑποθεση θά περιπλακεῖ ὅταν βγοῦν στήν ἐπιφάνεια κάποιες ἐνδοοικογενειακές κόντρες. Ὁ Νικολόπουλος μέ δύο πολύ ἱκανούς συνεργάτες του θά καταφέρουν τελικά νά ξεχωρίσουν τά σωστά λιθαράκια πού θά σχηματίσουν μιά ἁδρή είκόνα τοῦ δολοφόνου. Καί παρά τά λανθασμένα ἀρχικά συμπεράσματα, θά μπορέσουν νά ὁδηγηθοῦν στίς ὀρθές σκέψεις καί τή λύση τοῦ μυστηρίου.

Ἡ κρίση στόν χῶρο τῆς μουσικῆς δεσπόζει στήν ὑπόθεση, καθώς καί ἡ ἀρνητική ἐπίδραση στίς ανθρώπινες σχέσεις. Ὅμως αὐτή ἡ κρίση, μαζί μέ διάφορες ἄλλες διαπιστώσεις τοῦ Νικολόπουλου, θά τόν ὁδηγήσουν στήν ἐπαναξιολόγηση τῆς ζωῆς του καί στή λήψη ἀποφάσεων γιά οὐσιαστικές ἀλλαγές.

Ἐν ὀλίγοις, ἔχουμε μιά πολύ καλά δομημένη ἀστυνομική ἱστορία, μέ πολύ σωστό ρυθμό ἐξέλιξης, μέ στρωτούς καί ἀληθοφανεῖς διαλόγους, ρεαλιστικούς χαρακτῆρες καί πολύ ὄμορφη μουσική ἐπένδυση. Μέσα ἀπό τήν ἱστορία γνωρίζουμε καλύτερα τά τεκταινόμενα στή μουσική σκηνή ἀλλά καί στά παρασκήνια. Παράλληλα, τελειώνοντας ἀφήνουμε ἕναν Νικολόπουλο ἀλλαγμένο, ἕτοιμο γιά τήν ἑπόμενη ὑπόθεσή του.

Διαβάστε το! Θα ἀντιληφθεῖτε πώς δέν θά μπορεῖτε νά τό ἀφήσετε ἀπό τά χέρια σας, ἀλλά καί θά πιάσετε τόν ἑαυτό σας νά σιγοψυθιρίζει τά τραγούδια τοῦ βιβλίου.

Τάσος Γέροντας

Gerotasos

SHARE
RELATED POSTS
Ο Μίμης Δομάζος στη Ρόδο στις 10.12.2018-Παρουσίαση βιβλίου-λευκώματος
Ποια εφεύρεση μας λείπει;, του Κωστή Α. Μακρή
Γιατί έγραψα για «Το Γεννάδι της Ρόδου», του Κώστα Ε. Σκανδαλίδη

Leave Your Reply

*