Ανοιχτή πόρτα Βιβλίο

Συνοχή, της Δέσποινας Κοντάκη

Ήρθε η νύχτα στα χέρια μου

Βενετσιάνικο κρύσταλλο.

Από μακριά, μου ακούγονται

Κορίτσια να κλαίνε.

Τα μαλλιά τους λυτά

Σχηματίζουν οδύνες

Για αγάπες που φύγαν.

Και εγώ τρέμω

Να κρατήσω το δώρο μου

Μη μου πέσει και σπάσει.

Ο λυγμός τους με αλλάζει.


Στον καθρέφτη μου βλέπω

Μια παράξενη θάλασσα

Στα ακροδάχτυλα κρέμονται φύκια

Το ελαφρύ μου το ένδυμα,

Το βαραίνουν κοχύλια.

Και ο άνεμος δήμιος

Επιμένει να μου φέρνει τη λύπη τους.


Ετοιμάζουν φθινόπωρα

Τα κορίτσια τα ωραία.

Στα λευκά τους φορέματα

Θα κεντήσουν βροχές

Από κόκκινα δάκρυα.

Στα λυτά τους μαλλιά

Θα καρφώσουν δυο σύννεφα.

Και εγώ τρέμω

Να κρατήσω τη νύχτα τους

Μη γεμίσει ο κόσμος σκοτάδι.


Στον καθρέφτη μου βλέπω

Μια παράξενη άνοιξη

Στα ακροδάχτυλα σπάζουν οι λέξεις

Το ελαφρύ μου της ύπαρξης

Το βαραίνουν αλήθειες.

Τα κορίτσια μου τα όμορφα

Ετοιμάζουν χειμώνες…      

* * *

Από την ποιητική συλλογή ΑΝΕΠΙΔΟΤΟ

Γραμμένο για όλα τα κορίτσια – γυναίκες της ζωής μας.

Τις κόρες μας, τις μητέρες, τις αδελφές, τις γυναίκες που αγαπήθηκαν αλλά και δεν αγαπήθηκαν και για εκείνο το κορίτσι που ήμασταν κι εμείς κάποτε.

Κι ίσως να υπάρχει ακόμα βαθιά κρυμμένο μέσα μας.

Ο πίνακας είναι της Evelyn Williams (1929- 2012}

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 

SHARE
RELATED POSTS
Θα παρακαλάς να μην έρθει χειμώνας, θα παρακαλάς να μην έρθει καλοκαίρι, του Σπύρου Ντασιώτη
Ακόμα κι η ιστορική μνήμη κάποτε σβήνει, του Άρη Μαραγκόπουλου
08035e6c-724d-4f8a-a19d-6c9670338cef.jpg
Έρχονται στιγμές, της Μαρλένας Σκουλά-Περιφεράκη

Leave Your Reply

*