Ανοιχτή πόρτα

Σελίδες Ημερολογίων: Οκτώβρης, της Δέσποινας Κοντάκη

Spread the love
  • 37
    Shares

Σε θυμάμαι με μια μαύρη καμπαρντίνα να έρχεσαι προς το μέρος μου με τα χέρια στις τσέπες και τη ζώνη της κουμπωμένη.
Ήταν ένας Οκτώβρης μελαγχολικός.

Μόλις είχα βγει από την τρέλα της εφηβείας κι είχα αρχίσει να παρατηρώ με περισσότερη προσοχή τα μάτια των ανθρώπων. Τα χέρια τους. Τα στόματα.
Μάθαινα να αγαπώ τα μέλη των ανθρώπων.
Να λατρεύω τα πρόσωπα. Τα βλέμματα. Τις κινήσεις.

Δεν μπορούσες καν να φανταστείς τότε τι θύελλα θα ξεσήκωνε αυτός ο Οκτώβρης.
Πώς μένεις πιστός σε έναν άνθρωπο; Σε έναν Έρωτα; Σε μια εποχή;

Μένοντας πιστός στον εαυτό σου; Αυτό που ερωτευόμαστε αλλάζει συνεχώς. Γι αυτό δεν μένουμε ποτέ πιστοί στα ονόματα. Μένουμε πιστοί στο ίδιο το πρόσωπο του Έρωτα. Στον ίδιο τον Έρωτα.

Δίπλα στη θάλασσα ανέμιζε η καμπαρντίνα…
Αυτή η εικόνα δεν ξεθώριασε ποτέ. Ξεθώριασαν τα πρόσωπα αλλά ποτέ τα τοπία της ζωής μας.
Το κορίτσι της εφηβείας ήταν μια γυναίκα έτοιμη να ανακαλύψει τον κόσμο εκείνο το Φθινόπωρο.

Σκοτείνιαζε. Κάποια φύλλα στροβιλίζονταν στο δρόμο δίπλα στη θάλασσα.
Κι ύστερα όλα έγιναν κομμάτια χαρτί με μπλε ή μαύρα γράμματα.
Μέσα στα συρτάρια του χρόνου.

Κι εμείς γυρίσαμε το βλέμμα αλλού.
Όμως κοιτάμε πάντα με τον ίδιο τρόπο που κάποτε κοιταζόμασταν και κοιτάζαμε και τον κόσμο.

Δεν αλλάζει ο άνθρωπος τρόπο να κοιτά. Μόνο ο χρόνος αλλάζει συνεχώς κι οι εποχές και τα τοπία μας εναλλάσσονται ασταμάτητα.

Κι είναι πάλι φθινόπωρο. Κι είναι πάλι Οκτώβρης.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 

  • 37
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Να γίνουν τα πικρά γλυκά και να μερώσουν τ΄άγρια, της Ματίνας Ράπτη-Μιληλή
Όλη η αλήθεια για τα ναρκωτικά – Έρευνα, της Μαρίνας-Μαρίας Βασιλείου
Το VARάω, του Αλέξανδρου Μπέμπη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.