Ανοιχτή πόρτα Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Σελίδες ημερολογίων: Απουσία, της Δέσποινας Κοντάκη

Στο έχω πει άλλη μια φορά θυμάμαι.


Δεν σηκώνομαι πια μέσα στα άγρια ξημερώματα για να γράψω.

Και έτσι φοβάμαι καλέ μου πως θεραπεύτηκα.


Μου άρεσε η αρρώστια μου τότε, όσο τίποτα άλλο.

Μου άρεσε να υψώνω τοίχους και να καίγομαι μέσα σ αυτούς με σένα ή ακόμα και χωρίς εσένα ξέροντας πως κάπου υπάρχεις και καίγεσαι κ εσύ με τον ίδιο τρόπο.


Συγγνώμη που σ άφησα τώρα μόνο σου τις Νύχτες χωρίς να σε σκέφτομαι και να το δείχνω.


Έπρεπε να θεραπευτείς κι εσύ από τον χρόνο σου μαζί μου.

Κι ας έκανα πράξη τους φόβους σου. Δεν δένονται οι άνθρωποι μόνο με λόγια.


Περνούν οι μέρες και οι Νύχτες κι είναι μόνο δικές μου.

Όχι δικές μας.


Αν με ρωτήσεις πως είμαι, τι κάνω τώρα, θα σου πω:

Με λιώνει κάτι ώρες η βαθιά απόγνωση της παραδοχής, ότι συνηθίζω.

Συνηθίζω τις απουσίες.


Και καλύτερα να πέθαινα καλέ μου.

Αυτό.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg
Ηρωίδα, του Χρήστου Χωμενίδη
Το ζητούμενο, του Στάθη Παναγιωτόπουλου
Κραυγές σιωπής, της Δέσποινας Κοντάκη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.