ΕΥ ΖΗΝ Πρόσωπα-Αφιερώματα

Σάν σήμερα τό 1926, τοῦ Τάσου Γέροντα

Ὁ Ἀντόνι Γκαουδί γεννήθηκε στίς 25 Ἰουνίου 1852 στό Ρέους τῆς Ταραγόνας, στά νότια τῆς Βαρκελώνης. Ἐκεῖ ἀπό νωρίς ἐπέδειξε μιά εὐαισθησία γιά τίς φυσικές μορφές πού ἔβρισκε στή ζωολογία, τή βοτανολογία, τή γεωλογία καί τήν ἀνατομία. Αὐτό, σέ συνδυασμό μέ τό γοῦστο του γιά τή χειροτεχνία, τό ὁποῖο κληρονόμησε ἀπό τόν χαλκουργό πατέρα του, ἔγινε ὁ συνδετικός κρίκος σέ ὅλα του τά ἔργα. Σπούδασε ἀρχιτεκτονική στή Βαρκελώνη καί ἀποφοίτησε τό 1878. Γιά τόν Γκαουδί ἡ κατασκευή ἦταν ἄρρηκτα δεμένη μέ τή μορφή, τό χρῶμα, τήν ὑφή. Ἐνστερνιζόταν μιά ὁλιστική προσέγγιση, τήν ὁποία εἶχε συναντήσει στό ἀγγλικό κίνημα Arts and Crafts. Μεγάλη ἐπίδραση στό ἔργο του ἄσκησε καί τό βαθύ θρησκευτικό του αἴσθημα, τό ὁποῖο, μέσῳ τοῦ γοτθικοῦ ρυθμοῦ, ἔκανε αἰσθητή τήν παρουσία του στά ἔργα του.

Ἕνα ἀπό τά γνωστότερα ἔργα τοῦ  Γκαουδί εἶναι τό Park Güell (Πάρκο Γκιουέλ), τό ὁποῖο χτίστηκε μεταξύ 1900 καί 1914 καί ἄνοιξε ἐπισήμως ὡς δημόσιο πάρκο τό 1926. Ἕνας ἀπό τούς καλύτερους φίλους καί προστάτης τοῦ  Γκαουδί, ὁ Eusebi Güell, ἀνέθεσε σ’ αὐτόν νά σχεδιάσει τό πάρκο καί στά ἀρχικά σχέδια ἦταν ἡ κατασκευή μιᾶς μικρῆς πόλης μέ χώρους ἀναψυχῆς. Τελικά χτίστηκαν μόνο 2 σπίτια. Οἱ ἐλεύθερες, ὀργανικές μορφές καί ἡ ἐκτεταμένη χρήση κομματιῶν ἀπό κεραμικά πλακίδια ἔγιναν τό σῆμα κατατεθέν τοῦ πάρκου ἀλλά καί τοῦ παιχνιδιάρικου καί περίπλοκου στύλ τοῦ Γκαουδί.

Ἄλλο ἕνα σπουδαῖο δεῖγμα τῆς δουλειᾶς του στή Βαρκελώνη εἶναι ἡ Casa Batllo. Τό 1904 ὁ Josep Batlló Josep Batllο προσέλαβε τόνΓκαουδί γιά νά ἀναδιαμορφώσει το Casa Batllo καί νά τό χωρίσει σέ διαμερίσματα. Ὁ  Γκαουδί πρόσθεσε ἕναν πέμπτο ὄροφο, ἀνακαίνισε ἐντελῶς τό ἐσωτερικό, πίεσε τήν ὀροφή καί πρόσθεσε μιά νέα πρόσοψη. Τό κτήριο ἀνακαινίστηκε καί ὁλοκληρώθηκε τό 1906. Ἡ πρόσοψή του εἶναι καλυμμένη μέ ψηφιδωτά πού ἀποτελοῦνται ἀπό μικρά κομμάτια γυαλιοῦ καί κεραμικῶν πλακιδίων, δίνοντάς της μιά κυματοειδή ἐπιφάνεια. Ὁ  Γκαουδί ἀποφεύγει τίς εὐθεῖες γραμμές ὅσο εἶναι δυνατόν καί γι’ αὐτό ὁ πρῶτος ὄροφος διαθέτει ἀκανόνιστα γλυπτά ὀβάλ παράθυρα. Τἀ μπαλκόνια στούς κάτω ὀρόφους ἔχουν κολόνες σάν ὀστᾶ καί ἐκεῖνα στούς ἐπάνω ὀρόφους μοιάζουν μέ κομμάτια κρανίων. Αὐτά τά χαρακτηριστικά ἔδωσαν στό σπίτι τό ψευδώνυμο «House of Bones». Τό κτήριο ἀποτελεῖ συμβολισμό τοῦ μύθου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου πού σκότωσε τό δράκο. Ἡ ἐπίστεψη στά κεραμίδια ἀντιπροσωπεύει τόν δράκο καί τά ὀστᾶ καί τά κρανία στήν πρόσοψη ἀντιπροσωπεύουν ὅλα τά θύματά του. Ὁ μικρός πυργίσκος μέ τόν σταυρό συμβολίζει τό σπαθί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.

Ἕνα ἀκόμα σημαντικό ἔργο τοῦ  Γκαουδί εἶναι ἡ Casa Mila ἤ ἀλλιῶς La Pedrera, πού σημαίνει λατομεῖο. Ὁ χαρακτηρισμός αὐτός ὀφείλεται στήν ὄψη τοῦ κτηρίου πού εἶναι φτιαγμένη ἐξ ὁλοκλήρου ἀπό πέτρα, καί εἶχε ἀρχικά χλευαστική χροιά. Ἡ Casa Mila, πού ὁλοκληρώθηκε τό 1912, ἀποτελεῖται ἀπό δύο κτήρια, τά ὁποῖα εἶναι δομημένα γύρω ἀπό δύο αὐλές πού παρέχουν φῶς στούς ἐννέα ὀρόφους. Ἡ προκύπτουσα διάταξη ἔχει σχῆμα ἀσύμμετρου «8» λόγῳ τῶν διαφορετικῶν σχημάτων καί μεγεθῶν τῶν αὐλῶν. Ἕνα ἀπό τά πιό ἀξιοσημείωτα στοιχεῖα τοῦ κτηρίου εἶναι ἡ ὀροφή, στεφανωμένη μέ φεγγίτες, σκάλες ἐξόδου, ἀνεμιστῆρες καί καμινάδες. Ὅλα αὐτά τά στοιχεῖα ἔχουν συγκεκριμένη πρακτική λειτουργία, ἀλλά εἶναι ἐπίσης πραγματικά γλυπτά ἐνσωματωμένα στό κτήριο.

Τό ἔργο ζωῆς τοῦ  Γκαουδί ἦταν ἡ Sagrada Familia, (Templo Expiatorio de la Sagrada Familia: Ἐξαγνιστικός Ναός τῆς Ἱερῆς Οἰκογένειας). Ἄρχισε νά χτίζεται τό 1882 καί τό ἑπόμενο ἔτος ἀνατέθηκε στόν Γκαουδί ἡ ὁλοκλήρωσή του. Ἐκεῖνος ἄλλαξε κυριολεκτικά τά πάντα στά σχέδια, ἀντλῶντας ἔμπνευση κυρίως ἀπό τή φύση. Ὁ τρόπος πού προσέγγισε τήν κατασκευή ἦταν ἀρκετά ἀνορθόδοξος. Δέν χρησιμοποιοῦσε ποτέ σχέδια ἀλλά βασιζόταν σέ σκαριφήματα καί μακέτες. Αὐτή ἡ ἐσκεμμένη ἔλλειψη λογικῆς μπορεῖ νά προηγήθηκε τῶν σουρεαλιστῶν ἀλλά προκάλεσε μετά τόν θάνατό του τεράστιες δυσκολίες στήν ὁλοκλήρωση τοῦ ἔργου. Τό σχέδιό του προέβλεπε τήν κατασκευή 18 πύργων, ἀφιερωμένων στούς 12 Ἀποστόλους, τούς 4 Εὐαγγελιστές, στήν Παναγία καί στόν Χριστό. Ἡ βασιλική ἔχει 3 ὄψεις γεμάτες συμβολισμούς – ἡ ὄψη τῆς Γέννησης, ἡ ὄψη τῶν Παθῶν καί ἡ ὄψη τῆς Δόξας. Ὁ βαθιά θρησκευόμενος ἀρχιτέκτονας φρόντισε τό κεντρικό κωδωνοστάσιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τό ψηλότερο στόν κόσμο μέ ὕψος 170 μέτρα, νά εἶναι ἕνα μέτρο χαμηλότερο ἀπό τόν κοντινό λόφο Montjuic ἀπό σεβασμό, καθώς πίστευε πώς τό ἔργο του δέν πρέπει νά ξεπερνᾷ αὐτό τοῦ Θεοῦ. Ἤδη οἱ ἐργασίες ὁλοκλήρωσης, οἱ ὁποῖες εἶχαν σταματήσει κατά τή διάρκεια τοῦ εμφυλίου πολέμου προχωρούν καί οἱ ἰθύνοντες ἐλπίζουν πώς ὁ ναός θά εἶναι ἕτοιμος τό 2026, γιά τά ἑκατό χρόνια ἀπό τόν θάνατο τοῦ ἐμπνευσμένου ἀρχιτέκτονα.

Ὁ Γκαουντί ἦταν βαθιά θρησκευόμενος καί ἔβγαινε ἀπό τό ἐργαστήριό του (τὀ ὁποῖο τὀ εἶχε μεταφέρει μέσα στή Σαγράδα Φαμίλια) μόνο γιά νά πάει σέ κοντινή ἐκκλησία καί νά προσευχηθεῖ. Τό πρωινό τῆς 7ης Ἰουνίου τοῦ 1926, καθώς περπατοῦσε πρός τήν ἐκκλησία, χτυπήθηκε ἀπό διερχόμενο τράμ, τραυματίστηκε σοβαρά καί ἔπεσε λιπόθυμος. Τά ἄσχημα ροῦχα πού φοροῦσε καί τό γεγονός ὅτι δέν εἶχε πάνω του ταυτότητα ἤ κάποιο ἄλλο ἔγγραφο μέ τό ὄνομά του ἔκανε τούς περαστικούς νά θεωρήσουν ὅτι ἦταν ζητιάνος. Ἕνας ἀστυνομικός τόν μετέφερε μέ ταξί στό νοσοκομεῖο, ὅπου ἔλαβε τή στοιχειώδη περίθαλψη. Τήν ἑπομένη, ὅταν τόν ἀναγνώρισε ἕνας ἱερέας, εἶχε χαθεῖ πολύτιμος χρόνος. Ἡ κατάσταση τής ὑγείας του εἶχε ἐπιδεινωθεῖ καί οἱ γιατροί δέν μποροῦσαν νά κάνουν τίποτα περισσότερο γιά νά τόν σώσουν. Ὅταν ὁ Γκαουδί πέθανε ἦταν 74 ἐτῶν καί τό ἡμερολόγιο ἔγραφε 10 Ἰουνίου 1926.

 

Τάσος Γέροντας

Gerotasos

 

SHARE
RELATED POSTS
1888705_10153856365652235_776367554724978442_n.jpg
Ευχές από το «Πράττω Δωδεκανήσου» στους αναγνώστες του iPorta.gr
24796426_1960724887275414_40258031248742008_n.jpg
Χριστούγεννα στα Εκπαιδευτήρια Ροδίων Παιδεία
fe260f0ad7a0cdbc2c5853d2bf9a65f0_XL.jpg
Στην Aegean Cuisine 74 επιχειρήσεις από την Δωδεκάνησο

Leave Your Reply

*