ΕΥ ΖΗΝ Πρόσωπα - Αφιερώματα

Σάν σήμερα τό 1727, τοῦ Τάσου Γέροντα

Spread the love
  • 32
    Shares

 Σάν σήμερα (μέ τό Γρηγοριανό ἡμερολόγιο) τό 1727 πέθανε ὁ Σέρ Ισαάκ Νιοῦτον, Νεύτων στά ἑλληνικά. Γεννήθηκε 25/12/1642 μέ τό Ἰουλιανό, 4/1/1643 μέ τό Γρηγοριανό ἡμερολόγιο. Ἦταν Ἄγγλος φυσικός, μαθηματικός, ἀστρονόμος, φιλόσοφος, ἀλχημιστής καί θεολόγος. Θεωρεῖται πατέρας τῆς Κλασικῆς Φυσικῆς, καθώς ξεκινῶντας ἀπό τίς παρατηρήσεις τοῦ Γαλιλαίου ἀλλά καί τούς νόμους τοῦ Κέπλερ γιά τήν κίνηση τῶν πλανητῶν, διατύπωσε τούς τρεῖς μνημειώδεις νόμους τῆς κίνησης καί τόν περισπούδαστο «νόμο τῆς βαρύτητας» (πού ὁ θρύλος ἀναφέρει πώς ἀναζήτησε μετά ἀπό πτώση μήλου στό κεφάλι του). Μεγάλης ἱστορικῆς σημασίας ὑπῆρξαν ἀκόμη οἱ μελέτες του σχετικά μέ τή φύση τοῦ φωτός καθώς ἐπίσης καί ἡ καθοριστική συμβολή του στή θεμελίωση τῶν σύγχρονων μαθηματικῶν καί συγκεκριμένα τοῦ διαφορικοῦ καί ὁλοκληρωτικοῦ λογισμοῦ.

Τό 1864 ξεκίνησε καί μέσα σέ τρία χρόνια ὁλοκλήρωσε τή συγγραφή ἑνός ἀπό τά σημαντικότερα ἐπιστημονικά ἔργα ὅλων τῶν ἐποχῶν, τό Philosophiæ Naturalis Principiæ Mathematica. Σέ αὐτό τό αὐστηρά δομημένο ἔργο ὁ Νεύτων βασίζεται ἐν μέρει στά θεωρητικά ἀποτελέσματα τοῦ Κέπλερ καί ἐξάγει τόν γνωστό νόμο τῆς παγκόσμιας ἕλξης θεμελιώνοντας τή μηχανική. Ἐγκαθίδρυσε ἔτσι μία κοσμολογική ἄποψη γιά τή βαρύτητα, ἡ ὁποία κυριάρχησε στήν ἐπιστημονική κοινότητα, μέχρι νά τήν ἀναθεωρήσει ὁ Ἄλμπερτ Ἀινστάιν τό 1915 μέ τή Γενική Θεωρία τῆς Σχετικότητας.  (Περίφημη παραμένει ἡ φράση τοῦ Ἀινστάιν “Νεύτων, συγχώρεσέ με”).

Ὁ ἄνθρωπος Νεύτων

Κατ’ ἀρχάς δέν εἶχε κανένα σεβασμό γιά τήν ἐπιστημονική ἠθική. Δέν δίστασε νά καταληστέψει τό ἔργο συγχρόνων του, ὅπως τοῦ Hooke, τοῦ Flamsteed καί τοῦ Halley, πού παρ’ ὅλα αὐτά τον θαύμαζαν (εἶχαν ὅμως ἀπαυδήσει μέ τή συμπεριφορά του). Ἄλλωστε δέν δίστασε νά χρησιμοποιήσει κάθε εἴδους ὅπλο πού τοῦ προσέφεραν τά βρετανικά ἤθη τῆς ἐποχῆς γιά νά ταπεινώνει τούς ἀνταγωνιστές του καί κυρίως τόν δυστυχή Leibniz. Ὁ μόνος σύγχρονος τοῦ Νεύτωνα ἐπιστήμων πού γλίτωσε ἀπό τίς ἴντριγκες, τίς ἴδιοποιήσεις καί τίς συκοφαντίες του ἦταν ὁ Christiaan Huygens, ἕνας Ὁλλανδός πού ζοῦσε στό Παρίσι.

Κρυψίνους, ἐγωιστής, ἐσωστρεφής, φιλόδοξος, φυγόμαχος, κακόγνωμος, δέν ἀρεσκόταν παρά μόνο στή σφοδρή καί ὑπεροπτική, συχνά ὕπουλη, πολεμική. Δημοσίευε ἐλάχιστα καί μέ τεράστια καθυστέρηση. Μέ λίγα λόγια, σέ προσωπικό ἐπίπεδο ὁ Νεύτων ἦταν ὅ,τι ἀκριβῶς δέν πρέπει νά εἶναι ἕνας ἐπιστήμων.

Κλεινόταν στό ἐργαστήριο τοῦ ὑπογείου του καί ἐργαζόταν ἑπτά ἡμέρες τήν ἑβδομάδα, 18 ὧρες τήν ἡμέρα, ἀπομονωμένος ἀπό τόν ἔξω κόσμο. Ἔτρωγε ἐλάχιστα καί συχνά ξεχνοῦσε νά φάει ἐπί πολλές ὧρες. Σπάνια πήγαινε γιά ὕπνο πρίν τίς 2.00 τή νύχτα, ἐνῶ συχνά μπορεῖ νά κοιμόταν μέ τά ροῦχα του. Σηκωνόταν κατά τίς 5.00 πλήρως ἀνανεωμένος καί ἄρχιζε ἀμέσως νά ἐργἀζεται. Πάντα ἄφηνε ἐλεύθερα τά μακριά ξανθά μαλλιά του καί σέ σπάνιες περιπτώσεις τά ἔπιανε, ἴσως στίς σπάνιες ἐπίσημες ἐξόδους του. Σιχαινόταν τίς γυναίκες, ἀκόμα χειρότερα τίς περιφρονοῦσε. Τίς κράτησε πάντοτε σέ ἀπόσταση, κατηγορῶντας τες ὅτι εἶναι ὅλες πόρνες καί ἰσχυριζόταν ὅτι κάθε φορά πού τοῦ σύστηναν κάποια, αὐτό γινόταν μέ τόν ἀνομολόγητο στόχο νά τόν ἀποπλανήσει καί νά κλέψει τά ἐπιστημονικά του μυστικά. Μόνον ἡ μητέρα του ἀπέφυγε τόν σαρκασμό του καί ὄχι ὁλότελα, ἀπ’ ὅ,τι λέγεται.

Ἡ ἐπιστημονική συνεισφορά τοῦ Νεύτωνα

Μέ τήν θεωρία τῆς παγκόσμιας ἕλξης, ὁ Νεύτων ἀντιμετώπισε θεμελιώδη ἐρωτήματα πού ἀπασχολοῦσαν τή φυσική γιά καιρό καί προσέφερε μία σαφή καί γόνιμη κοσμολογική ἀντίληψη, ἡ ὁποία γρήγορα ὑπερίσχυσε τῆς ἀντίστοιχης καρτεσιανῆς. (Ὁ Ρενέ Ντεκάρτ, Καρτέσιος στά ἑλληνικά, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε σάν σήμερα τό 1596, εἶχε προτείνει ἕνα κοσμολογικό μοντέλο βασισμένο σέ στροβίλους). Ἀκόμη, συνεισέφερε μέ οὐσιαστικό τρόπο στήν ὀπτική καί συγκεκριμένα στή θεωρία χρωμάτων, ὅπου ἀπέδειξε πειραματικά ὅτι τό ἡλιακό φῶς ἀποτελεῖται ἀπό ἐπιμέρους χρώματα, παρέχοντας τήν πλέον ἐναργή θεωρία τοῦ 17ου αἰώνα στόν κλάδο αὐτό.

Μέ τήν ἐπινόηση τοῦ διαφορικοῦ καί ὁλοκληρωτικοῦ λογισμοῦ εἰσήγαγε στά μαθηματικά ἕνα ἐργαλεῖο ἕτοιμο νά δώσει ἄμεσες λύσεις σέ πολλά μαθηματικά καί φυσικά προβλήματα ἀλλά καί μέ μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Τίς περισσότερες φορές χάρη σέ ἀπειροστικές μεθόδους, ὁ Νεύτων ἐργάστηκε ἀποτελεσματικά ἐπάνω σέ προβλήματα πού σήμερα φιλοξενοῦνται σέ διακεκριμένα πεδία τῶν μαθηματικῶν: τριγωνομετρικές σειρές, πεπερασμένες διαφορές, ταξινόμηση καμπυλῶν. Ἀσχολήθηκε ἀκόμη μέ τήν γεωμετρία, κλασική καί ἀναλυτική, τή θεωρία ἀριθμῶν καί τήν ἄλγεβρα, γιά τήν ὁποία μάλιστα συνέταξε τό σημαντικό Arithmeticæ Universalis, ἕνα διδακτικό βιβλίο ὅπου γίνεται σαφής διαχωρισμός καί μεθοδολογική ἀντιπαράθεση ἀνάμεσα στήν (πρακτική) ἀριθμητική καί τήν ἄλγεβρα καί στό ὁποῖο ἀναπτύσσονται γενικές μέθοδοι ἐπίλυσης βασικῶν ἀλγεβρικῶν προβλημάτων μέ σημαντική συνεισφορά στή θεωρία τῶν ἐξισώσεων.


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

  • 32
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
Οι εκπομπές που μας έκαναν να σκεπτόμαστε διαφορετικά, του Χρήστου Βασιλείου
Επιλέξτε την κάρτα σας και κερδίστε
less_is_more_2_by_ausman101-d6yider.png
Το μήνυμα της ημέρας! Less is More!

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.