Βιβλίο

“Οἱ τέσσερις ἐποχές τῆς Μέλισσας”, τοῦ Κυριάκου Ἀθανασιάδη, τοῦ Τάσου Γέροντα

Spread the love
  • 24
    Shares

“Οἱ τέσσερις ἐποχές τῆς Μέλισσας”, τοῦ Κυριάκου Ἀθανασιάδη, ἀπό τίς ἐκδόσεις Ψυχογιός, 2018. 450 σελίδες, τυπικά καλό χαρτί.

Ὁ Κυριᾶκος Ἀθανασιάδης εἶναι πολυπράγμων ἄνθρωπος.Συγγραφέας βιβλίων γιά παιδιά καί γιά ἐνηλίκους, δημοσιογράφος μέ ἰδιαίτερα αἰχμηρή γραφή, ἐξαιρετικός ἐπιμελητής έκδόσεων, συνιδρυτής τοῦ πολιτιστικοῦ-πολιτικοῦ σάιτ καί διαδικτυακοῦ ραδιοφώνου Αμάγκι (www.amagi.gr) καί φίλαθλος τοῦ Ἄρη Θεσσαλονίκης. Αύτό τό βιβλίο εἶναι τό πρῶτο του πού διάβασα. Πρώτη ἐντύπωση: δέν εἶναι ἀπό τά βιβλία πού θέλεις νά περάσεις ἀπ΄οτήν μία σελίδα στήν ἑπόμενη. Δέν εἶναι ἀπό ἐκεῖνα τά βιβλία πού σέ ὠθοῦν νά τά διαβάσεις γρήγορα. Τό ἀντίθετο! Εἶναι βιβλίο πού τό ἀπολαμβάνεις ἀργά. Τά συχνά διαλείμματα εἶναι ἀπαραίτητα γιά νά ἐντυπωθοῦν μέσα σου οἱ πάμπολλες εἰκόνες, νά χωνέψεις τήν πληθώρα τῶν συναισθημάτων.

Εἶχε δίκιο ὁ Βασίλης Χατζηβασιλείου στήν παρουσίαση τοῦ βιβλίου στή Θεσσαλονίκη στίς 12 Μαρτίου. Ὁ Κυριᾶκος Ἀθανασιάδης χρησιμοποιεῖ παλιομοδίτικες μορφές περιγραφῶν, παλιομοδίτικες ἐκφράσεις. Γιά νά περιγράψει κάτι, δέν ἀρκεῖται σέ μία παρομοίωση. Γεμίζει γραμμές πολλές μέ ἀπανωτές παρομοιώσεις, μέ καλοδιαλεγμένες λέξεις πού παρουσιάζουν πολύ καλά σχηματισμένες εἰκόνες. Εἶναι διάχυτος ἕνας λυρισμός γοητευτικός χωρίς νά κουράζει ἤ νά προκαλεῖ δυσφορία λόγῳ ὑπερβολῆς.

Εἶναι ἐντυπωσιακοί οἱ διάλογοι ἤ οἱ μονόλογοι τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ! Λές καί ἔχουμε μεταφερθεῖ πίσω στό 1930 πού διαδραματίζονται ὅλα καί εἴμαστε παρόντες καί ἀκοῦμε. Τό ἔνοιωσα πολύ ἔντονα ὅταν διάβαζα τόν μονόλογο τοῦ Ἀχιλλέα, ἀδερφοῦ τῆς Μέλισσας, ἀφοῦ διάβασαν τό γράμμα τοῦ μεγάλου ἀδερφοῦ ἀπό τήν Ἀμερική. Οἱ πολύ καλές περιγραφές καί ὁ πολύ παραστατικά δοσμένος μονόλογος μέ μετέφεραν σέ ἕνα τραπέζι στήν ταβέρνα, νά ἀκούω καί νά πίνω τσίπουρο.

Ὁ γαλήνιος ρυθμός ἀλλάζει μετά τά δύο τρίτα τοῦ βιβλίου. Ἡ περιγραφή τοῦ Ἀθανασιάδη τώρα παρασύρει τόν ἀναγνώστη νά τρέξει τήν ἀνάγνωση. Ἄλλωστε κι ὁ ἴδιος ἔχει περιορίσει τίς πολλαπλές παρομοιώσεις, χωρίς ὅμως νά ἀπαρνηθεῖ τήν ντοπιολαλιά. Στίς τελευταῖες σελίδες ἐπιστρατεύει τή φύση γιά νά μᾶς παρασύρει στόν ρυθμό του, στήν καταιγίδα τῶν συναισθημάτων, πού πολύ ζοφερά παρουσιάζει. Καί τό τέλος φυσικά δέν εἶναι τό ἀναμενόμενο.

Εἶναι ἡ ἱστορία τῆς Μέλισσας, κατά κόσμον Ἑλένης, κόρης τοῦ Ὁμήρου καί τῆς Μαρίας, μικρῆς ἀδερφῆς τοῦ Ἀγαμέμνονα, τοῦ Ἀχιλλέα, τοῦ Διομήδη καί τοῦ Νέστορα. Εἶναι ἡ ἱστορία τῆς ἀπερίγραπτα πανέμορφης Μέλισσας, πού διαδραματίζεται στόν Ταφιά, τό σημερινό Μεγανήσι, στά νότια τῆς Λευκάδας. Εἶναι μιά ἱστορία ἀγάπης, καί μιά ἱστορία μιᾶς ἄλλης ἀγάπης, καί μιά ἱστορία μέ πολλῶν εἰδῶν ἀγάπες.

Ὁ Κυριᾶκος Ἀθανασιάδης ἔγραψε καί κυκλοφόρησε τό 2016 ἀπό τίς ἐκδόσεις Ψυχογιός τό βιβλίο “Ὁδηγός συγγραφῆς. Πῶς γράφουμε ἕνα μυθιστόρημα καί τί πρέπει νά ἀποφεύγουμε σέ 50 κανόνες”.  Δέν τό ἔχω διαβάσει. Ἀλλά ἐάν ἐνδιαφέρεστε νά γράψετε μυθιστόρημα, ἀγοράστε το ὁπωσδήποτε. Ἡ ἐφαρμογή του στίς τέσσερις ἐποχές τῆς Μέλισσας μᾶς ἔδωσε ἕνα ἀριστοτεχνικά γραμμένο βιβλίο, ἕνα ἀπολαυστικό βιβλίο.

Παραθέτω μερικά ἀποσπάσματα:

Εἴπαμε πολλά καί ἀναπόφευκτα φτάσαμε καί στά βιβλία. Ἀναπόφευκτα, φτάσαμε στίς ἱστορίες. Αὐτό τό ὀξυγόνο τῆς ζωῆς, καί αὐτή τήν ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου, τήν πιό δυνατή ἀπό ὅλες, ἴσως ἀκόμα πιό δυνατή καί από τήν ἐλευθερία.

Τίς πιό ὡραῖες ἱστορίες μοῦ τίς ἔχει ψιθυρίσει ἡ ζωή.

Πάντα θά ὑπάρχει ἕνας λόγος γιά νά κλάψεις.

Τάσος Γέροντας

Gerotasos

  • 24
    Shares
SHARE
RELATED POSTS
1457726_10152810934554777_4121206991025007005_n.jpg
“15 Βγαίνουν με κόκκινο”, του Άρη Μαραγκόπουλου
Διήγημα: «…μια μπουκίτσα λουκούμι περγαμόντο…» – Με τον ήλιο στα μάτια (κεφάλαιο 18ο), του Νίκου Βασιλειάδη
Διήγημα: “…μια μπουκίτσα λουκούμι περγαμόντο…”- Σύρος η δαντελένια (κεφάλαιο 1ο), του Νίκου Βασιλειάδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.