Ανοιχτή πόρτα Κοινωνία - Ελλάδα - Οικονομία Πρόσωπα - Αφιερώματα

Οι κκ Υπαξιωματικοί, ο ΥΦΕΘΑ κος Στεφανής και το Παν/μιο Θεολογίας, της Τζίνας Δαβιλά

Τζίνα Δαβιλά

 

Το  Πανεπιστήμιο της Θεολογίας και δη το Τμήμα Θεολογίας στα χρόνια που ήμουν υποψήφια φοιτήτρια ήταν υψηλόβαθμο. Αναφέρομαι στη δεκαετία του ’80 και σχεδόν ολόκληρη τη  δεκαετία του ’90.  Ο βαθμός εισαγωγής ήταν 18 και άνω και συνέλεγε εκτός  από τους αποφασισμένους να σπουδάσουν Θεολογία, τους αποτυχόντες της Νομικής. Έτσι, εξ αρχής το επίπεδο σπουδών στο Τμήμα Θεολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών ήταν υψηλότατο σε βάθος και εύρος. Δεν υπήρχε περίπτωση να πάρει κάποιος πτυχίο που πέρασε από τύχη. Έχουμε δει και περιπτώσεις υποψηφίων που έγραψαν από τύχη, πέτυχαν από τύχη και δεν αποφοίτησαν.  Το πτυχίο δεν δίνεται στην τύχη. Στη Θεολογική τουλάχιστον ποτέ.

Σήμερα η Θεολογική έχει βάση εισαγωγής το 11. Δεν υπάρχει ζήτηση γιατί οι Θεολόγοι δύσκολα διορίζονται.  Αν το επίπεδο σπουδών παραμένει υψηλό, οι προπτυχιακοί φοιτητές που μπήκαν με χαμηλή βαθμολογία θα πρέπει να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια για να πάρουν πτυχίο.  Αυτό δεν είναι άδικο, αλλά ταυτόχρονα είναι και παγίδα. Γίνεσαι φοιτητής εύκολα με όλα τα δικαιώματα και τις παροχές του φοιτητή, αλλά είναι αμφίβολο αν θα γίνεις πτυχιούχος.

Εκείνα τα χρόνια της δεκαετίας του ’80, η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων δεν ήταν υψηλόβαθμη. Ο μέσος όρος ήταν γύρω στο  14,5-15. Ο λόγος ήταν προφανής:  ποιος θα επέλεγε να γίνει Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς, αν δεν ήταν προσανατολισμένος προσωπικά ή λόγω οικογενειακής παράδοσης σε αυτό, όταν ο διακαής πόθος του 18χρόνου ήταν η εικόνα του γιάπηδων; Τα Οικονομικά Πανεπιστήμια έκαναν θραύση. Ωστόσο,  το πλαίσιο σπουδών της ΣΣΕ από τότε μέχρι σήμερα έχει εξελιχθεί, αναβαθμισθεί και συναγωνίζεται άξια διεθνείς αντίστοιχες σχολές. Άρα οι σημερινοί Ευέλπιδες και να μην θέλουν, μετέχουν υψηλής εκπαιδεύσεως έχοντας πάντα το δικαίωμα της παραίτησης.

Η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών- δεκαετία ’80- είχε αισθητά χαμηλότερη βάση, αλλά έδινε τη δυνατότητα στους υπαξιωματικούς να αποστρατευθούν ως Ανώτεροι Αξιωματικοί. Δίκαιο; Και ναι και όχι. Γιατί δεν είχαν (και δεν έχουν και σήμερα) όλοι οι υπαξιωματικοί την επιθυμία της δια βίου μαθήσεως. Υπήρχε μια τάση, όπως και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα – του να «τρουπώσω», όπως έλεγε ο Κώστας Βουτσάς στην ταινία των Τσιφόρου-Βασιλειάδη.  Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αν δεν συνοδεύεται και από μια δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Θα  Θα θέσω ένα ερώτημα-παράδειγμα:  Μπορεί ο κτηνίατρος να κάνει την δουλειά του παθολόγου; Γιατρός ο ένας, γιατρός και ο άλλος. Προφανώς όχι. Ή μπορεί ο υπομηχανικός να αναλάβει την ίδια ευθύνη για έργα που υπογράφει ο πολιτικός μηχανικός απόφοιτος Πολυτεχνείου; Σαφέστατα όχι. Στα δυο παραπάνω παραδείγματα δίνεται η δυνατότητα της επιλογής εξέλιξης και στα δυο επαγγέλματα μέσα από σειρά εξετάσεων απαραίτητων που προπαρασκευάζουν τον υπό εξέλιξη επιστήμονα. Αν επιτύχει, ανοίγει άλλους ορίζοντες. Αλλά πρέπει να επιτύχει.

Σε μια εποχή που εξελίσσεται ταχύτατα και η σύγκριση γίνεται με  διεθνείς όρους, ποιος επιμένει η Ελλάδα να κινείται παρωχημένα ή με δημοσιοϋπαλληλική φιλοσοφία; Ή δεχόμαστε την εξέλιξη ή μένουμε πίσω και ανειδίκευτοι. Σε ποιον υπαξιωματικό θα αρνηθεί την εξέλιξη ο προϊστάμενός του, αν ανταποκριθεί στην απαιτούμενη εκπαίδευση που πρέπει να υποβληθεί; Γιατί θα έπρεπε ένα επαγγελματικό θέμα τεράστιας δυναμικής , λόγω  του ειδικού βάρους που έχει το εθνικό ζήτημα ασφάλειας της χώρας μας, να γίνει χώρος μικροπολιτικής και ανοησίας; Γιατί το αυτονόητο – δηλαδή το να δίνει εξετάσεις ο υπαξιωματικός αν θέλει να γίνει αξιωματικός – πρέπει να το κάνουμε προσωποκεντρικό και στοχευόμενο στον νυν Υφυπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή με ενδεχόμενες πολιτικές επιπτώσεις; Πρόκειται για ασφαλή καινοτομία. Γιατί ποτέ σε τούτο τον τόπο δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι που ωφελεί όλους μας; Η πρόοδος έρχεται μόνο εκεί που την αναζητούν οι πολίτες. Εξάλλου αυτό το σχήμα που προτείνει ο κος ΥΦΕΘΑ αφορά σε όσους επιλέξουν από τούδε και στο εξής την συγκεκριμένη σχολή. Άρα, δεν υπάρχουν θιγμένοι.

Σας μπέρδεψα; Αν ναι, θα σας δώσω μια τελευταία πληροφορία: όποιος επιθυμήσει σήμερα να μετέχει σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Θεολογικής Σχολής, αν δεν είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεολογίας , υποχρεούται να εξετασθεί επιτυχώς σε ένα τεράστιο όγκο μαθημάτων των τεσσάρων ετών και όλων των κλάδων που σπουδάζουν  οι προπτυχιακοί φοιτητές . Με δυο λόγια: για να είναι υποψήφιος ο μη θεολόγος σε οποιοδήποτε ΠΜΣ Θεολογίας πρέπει να έχει προηγουμένως «περάσει» τη μισή Θεολογική. Και αυτό είναι και σώφρον και δίκαιο.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
19875520_10213979497545293_8640487476488816454_n.jpg
Στο Οχυρό Εχινού ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντγος Αλκιβιάδης Στεφανής – Τι γράφει το Μνημείο
Kostis A. Makris
Η μαγική γαβάθα των μνημονίων, της επιτροπείας, της παιδείας και της αγάπης, του Κωστή Α. Μακρή
Πόσο ειλικρινής είναι άραγε η συμπαράσταση στο βιβλίο;, του Γιώργου Αρκουλή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.