Πόρτα σε ιστορίες/χρονογραφήματα/διηγήματα

Νοτούρνο – Φ.Γ. Λόρκα, της Δέσποινας Κοντάκη

Spread the love

Επέτειος της δολοφονίας του Λόρκα.
Κι εγώ θυμήθηκα ένα από τα πολύ αγαπημένα μου ποιήματά του το οποίο απήγγειλα κάποτε…
Ναι. Κι είναι από εκείνα που συνεχίζεις να τα απαγγέλλεις ξαφνικά και σιγανά και σε άσχετες ώρες όταν κάτι σε βαραίνει.

Σας το αφιερώνω.
**     **     **     **
Με τρομάζουνε τα ξερά φύλλα
και φοβάμαι τους δροσόλουστους  κάμπους.
Θα κοιμηθώ.
Αν δεν με ξυπνήσεις θα βρεις στο πλευρό σου  την καρδιά μου παγωμένη.

Τι αντιλαλεί πέρα μακριά; Ο έρωτας. Ο άνεμος στα παραθύρια αγάπη μου.

Έβαλα στο λαιμό σου αυγερινά πετράδια.
Γιατί μ’ αφήνεις στη μέση αυτού του δρόμου;
Αν πηγαίνεις μακριά,
το πουλί θα κλάψει και το πράσινο αμπέλι θα μείνει δίχως κρασί.

Τι αντιλαλεί πέρα μακριά; Ο έρωτας. Ο άνεμος στα παραθύρια αγάπη μου.

Δεν θα μάθεις ποτέ
όμορφη χιονάτη σφίγγα
με πόση θέρμη θα σ’ είχα αγαπήσει τις πρωινές ωρούλες,
σα βρέχει τόσο δυνατά που πάνω στο ξερό δεντρί
ξηλώνεται η φωλιά.

Τι αντιλαλεί πέρα μακριά; Ο έρωτας. Ο άνεμος στα παραθύρια αγάπη μου.

Μόνο στη Ρόδο

Αποστόλου Παύλου 50, Βενετοκλέων, 

Pane di capo: Λεωφόρος Ρόδου-Λίνδου (ύψος ΙΚΑ), Λεωφόρος Κρεμαστής & «Πηγές Καλλιθέας»

 

SHARE
RELATED POSTS
Της ξηρανθείσης Συκής ή, Η ψυχή των φυτών, του Μάνου Στεφανίδη
Για γάτες, δηλαδή για γυναίκες …, του Μάνου Στεφανίδη
Κείμενο συμπαράστασης προς τον Δήμαρχο Αλίμου, του Μάνου Στεφανίδη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.