Πόρτα στην Πολιτική Πρόσωπα - Αφιερώματα

Η…παραίτηση του κ.Διαματάρη, η…«ευθιξία» του κ.Πρωθυπουργού και ο χαρισματικός Ηγέτης, της Τζίνας Δαβιλά

Spread the love

 

Τζίνα Δαβιλά

Αυτό που θα διαβάσετε είναι μακροσκελές, αναλυτικό και παρατηρητικό άρθρο. Στην πραγματικότητα είναι κείμενο που θα έδινε το δικαίωμα στον κύριο Πρωθυπουργό να ζητήσει τη σύλληψή μου, αν ο ίδιος δεν την είχε καταργήσει για να υπερασπιστεί τους συνεργάτες του στηλιτεύοντας την τότε Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα ως αντιπολίτευση (Σεπτέμβριος 2018 αστερίσκος στο τέλος περισσότερα*).

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνιστούσε στη γενιά των νέων δημοσιογράφων να γράφουν ό,τι θέλουν για τους υπουργούς και υφυπουργούς, αλλά όχι για τον Πρωθυπουργό διότι έτσι αποδυναμώνεται η ισχύς του στο Εξωτερικό. Τότε όμως οι Πρωθυπουργοί δεν ήταν σαν τους σημερινούς. Ήταν άλλης κοπής, με σαφή ηγετικά χαρακτηριστικά. Που, εν προκειμένω, ο κ. Μητσοτάκης δεν δείχνει να διαθέτει.

Αντί ο κ.Πρωθυπουργός να εξαντλήσει την ευθιξία και την άμεμπτη «υπεροχή» της ΝΔ ‘αδειάζοντας’ τον κ. Διαματάρη όπως έπραξε, έναν στενό οικογενειακό του φίλο, έναν έντιμο άνθρωπο και δεινό επιχειρηματία για περισσότερα από σαράντα χρόνια, όφειλε αφ’ενός να τον προετοιμάσει  προεκλογικά, αφ’ ετέρου να τον προστατεύει μετεκλογικά. Στα δικά μου μάτια η αντίδραση του κ.Πρωθυπουργού δεν δείχνει θάρρος ή εντιμότητα, αλλά θρασυδειλία, θυσία του αμνού για να ικανοποιηθεί η αντιπολίτευση και προφανή αδυναμία να λάβει ηγετική απόφαση. Και εξηγώ: όφειλε να τον προστατεύσει προεκλογικά εξηγώντας του τι συμβαίνει στην Ελλάδα, όπου για να επιβιώσει στην Πολιτική θα πρέπει να έχει μεγάλο στομάχι και εύπλαστο αξιακό σύστημα, πράγματα που δεν γνώριζε ο κ. Διαματάρης ως ομογενής ή θα έπρεπε να μην κάνει δεκτή την παραίτησή του, στηρίζοντας τόσο τον κ. Υφυπουργό, όσο και την δική του επιλογή. Ο Ηγέτης δεν ‘κρεμά’ αυτόν που έχει επιλέξει. Τον βοηθά να εξελιχθεί, δεν τον αποδυναμώνει. Μια αποφασιστική δήλωση όπως: «Διαγράφω ο ίδιος ως πρωθυπουργός κάθε πτυχίο του κου Διαματάρη, που ούτως ή άλλως είναι διακοσμητικό για την θέση που του ανέθεσα, αλλά επιμένω ότι είναι ο μόνος που γνωρίζει τα θέματα των Αποδήμων καλύτερα από τον καθένα γι’αυτό και αναλαμβάνω το πολιτικό κόστος να τον διατηρήσω τη θέση του Υφυπουργού. Είναι η καλύτερη επιλογή», ίσως να περιέσωζε το πολιτικό του προφίλ ως Πρωθυπουργού. Την πιθανότητα να προκάλεσε την παραίτησή του την θεωρώ πολύ σοβαρή που επιβεβαιώνει την έλλειψη εμπιστοσύνης μου στον κ. Πρωθυπουργό. Εξηγώ: ένας Πρωθυπουργός επικαλείται την νομιμότητα πετώντας ανάλαφρα την υπόνοια στους λοιπούς κυβερνητικούς «δείτε τι έκανα ακόμη και στον προσωπικό μου φίλο… κανονίστε την πορεία σας…», ενώ… ενώ ο ίδιος, ως υποψήφιος Πρωθυπουργός, δίνει απλόχερα στήριξη χωρίς να δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το ποιόν και τις πρακτικές πολιτικών συμπεριφορών των ανθρώπων που στηρίζει. Εξηγώ: δίνει το χρίσμα σε αυτοδιοικητικό που δεν είναι και ορκισμένος ΝΔ, ο οποίος κατά τον τετραετή προεκλογικό του αγώνα κάνει μόδα την τέχνη της προπαγάνδας αλά Τσέζαρε Μάριο Ντε Βέκι (Στρατηγός Διοικητής, φασίστας της ιταλοκρατούμενης Ρόδου) και φιμώνοντας τον ελεύθερο και κριτικό Τύπο, όσον αφορά στο έργο του. Ξαναεξηγώ: ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στήριξε τον περιφερειάρχη Ν.Αιγαίου Γ. Χατζημάρκο, ο οποίος επέλεξε την αυτόφωρη σύλληψη της αρθρογραφούσης (αστερίσκοι στο τέλος σχετικά **) τον Ιούλιο του 2018 αντί να απαντήσει στα ερωτήματά μου ή να καταρρίψει με επιχειρήματα την πολιτική κριτική που του άσκησα (αυτά για την ποινική υπόθεση, διότι υπάρχει και αστική). Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ωστόσο, για παρόμοιο θέμα, μπήκε ασπίδα στην έχουσα γράψει υπερωρίες στα κομματικά γραφεία της ΝΔ. κ. Ζαχαράκη, ενώ όταν συνελήφθησαν με μήνυση και καταγγελία του δικομανούς Π.Καμένου οι δημοσιογράφοι του «Φιλελεύθερος» εξήγγειλε ότι θα καταργούσε τον παραλογισμό της αυτόφωρης σύλληψης για τους αρθρογραφούντες. Επιλεκτική η ευαισθησία του κ. Μητσοτάκη, καθώς καλύπτει όσους δημοσιογράφους είναι φιλικοί προς το κόμμα του, ενώ επιλέγει τη σιωπή για τη δική μου περίπτωση (ναι, τη γνωρίζει, στο τέλος του κειμένου λεπτομέρειες***). Κάτι ακόμη: Ο κ. Πρωθυπουργός δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειες του Πολυμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου προεκλογικά, γι’ αυτό και τον ενημερώνουμε ότι καταδίκασε την αρθρογραφούσα πρωτόδικα εν μια νυκτί μετά από άρθρο επικριτικό προς τον εκλεκτό του (στο τέλος οι 4 αστερίκοι λεπτομέρειες****) σε πρόστιμο 5,000 ευρώ γιατί τον παρομοίωσα με τον Στάλιν και τον αποκάλεσα «αυταρχικό» και «αλαζόνα»  και εκ της θέσεώς του μπορεί να του προκαλέσει μια κάποια βλάβη ο πολιτικός, αυτός, χαρακτηρισμός. Αμελητέο το ποσό μπροστά σε αυτά απαιτούσε ο εκλεκτός του : 12 μήνες φυλάκισής μου, 45.000 ευρώ για την υπόληψή του και 15.000 για κάθε ποινή που θα μου επέβαλε το Δικαστήριο. Σιγή ιχθύος για την ελληνική “Δικαιοσύνη” περί της ελευθερίας του Τύπου ο κος Πρωθυπουργός. Φυσικά και άσκησα έφεση. Για πολλούς λόγους, όπως ότι ο φασισμός υπάρχει ακόμη στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και αλλού όπου δολοφονούνται δημοσιογράφοι, όχι στην Ρόδο και στη Δωδεκάνησο που υπέφερε από τον φασισμό του Ντε Βέκι. Όλη η «ευθιξία» του κ. Πρωθυπουργού, λοιπόν, εξαντλήθηκε στον φίλο της οικογένειας Μητσοτάκη,τον κ. Διαματάρη. Γιατί; Γιατί γνώριζε εκ των προτέρων ότι το ήθος, η αξιοπρέπεια και η ακεραιότητα χαρακτήρος του κ. Διαματάρη δεν θα τον έκανε εχθρό του; Σφάζουμε τα πρόβατα γιατί  φοβόμαστε να τα βάλουμε με τους λύκους;  Άδικη τούτη η μεταχείριση στον κ. Διαματάρη. Δεν του άξιζε. Κυρίως από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τους κακούς και φθονερούς δυστυχώς τους γνωρίζουμε.

Και μιας και μιλώ για τη Ρόδο και τη Δωδεκάνησο που ο κ. Υφυπουργός Εθνικής  Άμυνας αγαπά βαθιά: στις 22 Ιουνίου 2019 ο κ. Στεφανής, ως Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ, ήταν προσκεκλημένος ως ομιλητής από το ίδρυμα Μποδοσάκη σε ημερίδα με θέμα «Ηγεσία και τα Χαρισματικά Άτομα». Μίλησε για τα κυριότερα χαρακτηριστικά των ηγετών: για την κρίση που αποτελεί μια εν δυνάμει ευκαιρία ώστε να μετατραπεί σε στρατηγικό πλεονέκτημα, για την ισχύ ως πυρήνα αξιοπρέπειας και ακεραιότητας, για τα όνειρα που δεν πραγματοποιούνται με υπολογιστικά κουτάκια,  για τις άμεσες έξυπνες αποφάσεις που έχουν βάθος, για την αξιοπιστία και την ειλικρίνεια στις σχέσεις, για την ανάληψη ευθύνης, για την επιμονή στην ποιότητα. Είπε: «Η ποιότητα χαρίζει κουράγιο». Ποιο από τα παραπάνω έπραξε ο κ. Πρωθυπουργός; Με τον κ. Διαματάρη, τον άνθρωπο που άφησε μια γεμάτη ζωή στην Αμερική για να ασχοληθεί με την χώρα της φαιδρότητας χωρίς να περιμένει δόξα, χρήμα, καταξίωση, αναγνώριση (όλα τα έχει ο άνθρωπος) ο κ. Μητσοτάκης είχε εξασφαλισμένη την ποιότητα. Τεράστιο λάθος να του δείξει την έξοδο για κάτι το οποίο ο ίδιος έφερε ευθύνη ως Αρχηγός, Πρωθυπουργός, αλλά όχι ηγέτης: να τον ενημερώσει τουλάχιστον για τα  τρέχοντα της ελληνικής νομοθεσίας. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τον παραίτησε για το ατελές MBA στο Columbia. Κατοικοεδρεύουμε στην χώρα της διαρκούς ματαιότητας. Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης ήταν αγράμματος μα τον μελετούμε. Άλλο επεδίωξε να κάνει ο κ. Μητσοτάκης: να από-δείξει ότι είναι ακριβοδίκαιος αρχηγός. Πώς; Αποπέμποντας ένα τα πιο δυνατά του χαρτιά; Το μόνο που κατάφερε είναι να κάνει ακόμη πιο ταπεινωτική για τον ίδιο την παραδοχή της λάθος επιλογής του, αυτοακυρώνεται (ο κ. Διαματάρης ήταν ανάμεσα τα πιο ακέραια και ικανά στελέχη της παρούσας Κυβέρνησης). Αν πίστεψε ότι με αυτό τον τρόπο κλείνει τα στόματα της αντιπολίτευσης, θα διαφωνήσω. Η αντιπολίτευση του πέταξε το δόλωμα κι εκείνος δεν το προσπέρασε, δεν το ανέστρεψε προς όφελός του. Το τίμησε. Αυτή είναι μια κακή αρχή για το πρώτο εξάμηνο διακυβέρνησης της Ν.Δ..

ΥΓ: Επειδή ο κος Πρωθυπουργός κατατρέχεται από αμοραλιστές και αριβίστες, προτού θυσιάσει την επόμενη Ιφιγένεια, καλό θα ήταν να ρίξει μια ματιά στους πίνακες που ακολουθούν για τους χαρισματικούς ηγέτες από τον νυν Υφυπουργό Ε.Α. κ. Στεφανή (μετά τους επεξηγηματικούς αστερίκους για όσους επιθυμούν να έχουν προσωπική άποψη για τα πρόσωπα που πλαισιώνουν τον κ. Πρωθυπουργό ή για όσους βαρέθηκαν τα τρολ που υπεραμύνονται μόνο του περιφερειαρχη Ν.Αιγαίου & καθυβρίζοντας ως “λασπολόγους, συκοφάντες της προπαγάνδας και της διαπλοκής, μάστορες της λάσπης” όσους τολμούν να εκφράσουν αντίθετη άποψη, αν και μόλις προσφάτως δικαιώθηκα… ). Αν ο κ. Πρωθυπουργός μας θέλει την πραγματική εξυγίανση του κόμματος και την ακριβοδικαιοσύνη, οφείλει να αρχίσει το ξεμπάζωμα από άλλους. Αλλά πριν πρέπει να αποδείξει ότι είναι χαρισματικός Ηγέτης. Διαφορετικά, η θέση της αντιπολίτευσης θα τον περιμένει συντομότερα απ’ό,τι φαντάζεται.

ΥΓ 2: Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη τρεις και τον τσακώσαμε. Ε, και; Η ζημιά έχει γίνει ήδη. Για τους άλλους. Για έναν χαρισματικό Ηγέτη ποτέ.

ΥΓ 3: Μου είναι εντελώς αδιάφορο να ξαναμιλώ για τις άδικες περιπέτειες μου με τον εκλεκτό περιφερειάρχη του κ. Μητσοτάκη (που δεν είναι μόνο αυτά που γράφω σήμερα).  Προέκυψε το θέμα του Υφυπουργού και λόγω κοινών προσώπων ικανών ή ακαμάτηδων θέλησα να μοιραστώ παλιές, αλλά εκκρεμείς ιστορίες πολιτικής τρέλας. Προσωπικά, δεσμεύομαι και εστιάζω στο δεύτερό μου βιβλίο που θα εκδοθεί, ελπίζω σύντομα, και ένα μεταπτυχιακό που με περιμένει. Όχι φυσικά για να λάβω Δημόσια μισθοδοτούμενη θέση αλλά να … Επενδύω στο μυαλό και την ψυχή μου, που κανείς μα κανείς δεν μπορεί να μου τα κλέψει._

8 Δεκ. 2019

 * Η λογοκρισία του αυτοφώρου, του Πάσχου Μανδραβέλη

**Η Ελευθερία του Τύπου «κατοχυρώνεται» με τις συλλήψεις δημοσιογράφων – Τι απαντούν ο Περιφερειάρχης Γιώργος Χατζημάρκος και η συλληφθείσα δημοσιογράφος Τζίνα Δαβιλά

*** Κυριάκος Μητσοτάκης σε αποδρόμηση…, της Τζίνας Δαβιλά

****Ο Μαχαιρίδης, ο Χατζημάρκος και η μοχθηρία, της Τζίνας Δαβιλά

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

SHARE
RELATED POSTS
Tέλος παιχνιδιού χωρίς ηττημένο [εκτός από εμάς];, του Γιάννη Πανούση
Όταν προσπερνάς την λαϊκή εντολή, της Τζίνας Δαβιλά
Οι πέτρες όλες που’ ριξαν, πάνω τους όλες πέφτουν, του Γιάννη Σιδέρη

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.