Βιβλίο

Δημήτρης Καπετανάκης “Ὁ ἱππότης τῆς βαρύτητας”, τοῦ Τάσου Γέροντα

Spread the love

Δημήτρης Καπετανάκης “Ὁ ἱππότης τῆς βαρύτητας”, Ἐκδόσεις Ἑστία, Ἀπρίλιος 2005, 590 σελίδες

Ὁ συγγραφέας Δημήτρης Καπετανάκης σπούδασε φυσική στό Παρίσι καί μετά πολιτικός μηχανικός στό ΕΜΠ. Ἀσχολήθηκε συστηματικά μέ τή φυσική ἀπό τό 1980. Τό βιβλίο αὐτό εἶναι τό πρῶτο του.

Ἡ ὑπόθεση διαδραματίζεται τό 2001 καί ἑφεξῆς. Πρωταγωνιστές εἶναι ὁ Βίκτωρ Πάουλι, καθηγητής φυσικῆς στό Πανεπιστήμιο τῆς Ζυρίχης καί φημισμένος γιά τίς ἕρευνές του, ἡ νεκρή ἤδη ἀπό τήν ἀρχή τοῦ βιβλίου σύζυγός του Ἰζαμπέλλα Λίμπερμαν, ὁ ἀδελφός της Ὄττο Λίμπερμαν. Σημαντικούς ρόλους παίζουν παιδικοί φίλοι, γιατροί καί ἐπιστήμονες πού συμμετέχουν στά δύο ἔργα. Ὑπάρχει καί ὁ μυστηριώδης Μόμο, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται στό προοίμιο καί μετά τόν ξαναβρίσκουμε πολύ ἀργότερα.

Ἡ ἱστορία ἀφορᾶ δύο ἔργα σέ ἐξέλιξη. Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἀναστήλωση τοῦ οἰκογενειακοῦ πύργου τῶν Λίμπερμαν στήν Βάλλε Ντ’ Ἀόστα τῆς Ἰταλίας. Τό δεύτερο εἶναι τό ὀνομαζόμενο πείραμα τοῦ 20ου αἰώνα. Εἶναι ἕνα πείραμα πού θά κάνει ἡ ὁμάδα τοῦ Πάουλι στό CERN καί τό ὁποῖο, ἄν ἡ θεωρία τοῦ Πάουλι εἶναι σωστή, θά ἐπιτρέψει τό ταξίδι πίσω στόν χρόνο.

Οἱ μυστηριώδεις θάνατοι τῆς Ἰζαμπέλλας καί τοῦ Ὄττο, καθώς καί τό πολύ σημαντικό πείραμα τοῦ Βίκτωρα ὁδηγεῖ τούς ἥρωες σέ πολλά μέρη: Βιέννη, Πράγα, Μόναχο, Γενεύη, Μιλᾶνο, Βάλλε Ντ’ Ἀόστα, Ἅγιον Ὄρος. Οἱ πολύ λεπτομερεῖς περιγραφές τῶν τόπων δείχνουν καλή γνώση τοῦ συγγραφέα τῶν πόλεων αὐτῶν.

Τό βιβλίο ἔχει πολλή φυσική. Γιά τήν ἀκρίβεια, ἔχει πάρα πολλή φυσική. Καί μάλιστα δύσκολη φυσική: σχετικότητα, ἐντροπία, βέλος τοῦ χρόνου, κβαντική. Ἐπίσης οἱ πολλές τεχνικές λεπτομέρειες γιά τό πείραμα τοῦ Βίκτωρα καί τίς ἐπαναλήψεις του κουράζουν τούς μή εἰδήμονες. Σίγουρα ὅμως δείχνουν τίς πολύ πλούσιες γνώσεις τοῦ συγγραφέα στό θέμα αὐτό.

Ἡ ἀνακάλυψη μιᾶς γριφώδους περγαμηνῆς τοῦ 9ου αἰώνα, μέ μαθηματικές ἐξισώσεις πού ἐπεξηγοῦν πειράματα Φυσικῆς τοῦ 18ου αἰώνα, καθώς καί μία ἀπειλητική ἐπιστολή μέ ἀναφορά στό παρόν, γραμμένη ὅμως μέ μεσαιωνικό μελάνι θά μπερδέψουν ὄχι μόνον τούς ἐμπλεκόμενους στήν ὑπόθεση ἀλλά καί τόν ἀναγνώστη.

Τό περίφημο πείραμα τοῦ Πάουλι μέ τήν πολύτιμη βοήθεια δύο συνεργατῶν του θά πετύχει. Θά μπορέσουν νά ἐγγράψουν σέ ταινία τό παρελθόν ὅπως συνέβαινε. Αὐτό θά ξεσηκώσει τόν ἐπιστημονικό καί ὄχι μόνον κόσμο. Τό ἀπρόσμενο εἶναι πού ὁ Πάπας ζήτησε νά ἐπαναλάβουν τό πείραμα στόν Ναό τῆς Ἀναστάσεως στήν Ἰερουσαλήμ, ὁ ὁποῖος εἰκάζεται πώς χτίστηκε ἐκεῖ ὅπου ἐτάφη ὁ Ἰησοῦς. Στόχος ἦταν νά καταγραφεῖ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ, ἐάν ὄντως συνέβη. Εἶναι ἐξαιρετική ἡ περιγραφή ὅλης τῆς σκηνῆς ἀπό τήν ἔναρξη τοῦ στησίματος τοῦ ἐξοπλισμοῦ μέχρι μετά τήν ὁλοκλήρωση τοῦ πειράματος!

Στό τέλος τήν παράσταση κλέβουν τρεῖς ἥρωες πού ἐμφανίζονται γιά νά προσδώσουν μία πνευματική χροιά στό μυθιστόρημα. Ὁ Μόμο πού εἴδαμε στήν ἀρχή, ἕνας Γερμανός Μονσινιόρ ἐκ τῶν ἀπορρήτων τοῦ Πάπα καί ἕνας ἑρημίτης Ἔλληνας μοναχός κοντά στήν ἀγαπημένη μου Μονή Ὁσίου Γρηγορίου στό Ἅγιον Ὄρος. Οἱ συζητήσεις τους καθώς καί οἱ συζητήσεις αὐτῶν μέ τόν Πάουλι συνοψίζουν τό νόημα ὄχι μόνον τοῦ βιβλίου ἀλλά πιθανόν καί τίς πεποιθήσεις τοῦ συγγραφέα.

Παρότι σέ τεχνικό/τεχνολογικό ἐπίπεδο ὁ Μόμο εἶναι ἀδιαμφισβήτητος νικητής, σέ πνευματικό ἐπίπεδο ἠττήθηκε κατά κράτος ἀπό τόν ἑρημίτη. Εἶναι τό μόνο πού μπορῶ νά πῶ χωρίς νά ἀποκαλύψω τίποτα πρίν τήν ὥρα του.

Λίγα λόγια γιά τήν ἔκδοση. Ἑστία ὅπως προεῖπα. Πολύ καλό χαρτί, εὐχάριστη γραμματοσειρά, στιβαρό δέσιμο παρά τίς πολλές σελίδες, ἱκανοποιητική ἐπιμέλεια, βρῆκα τέσσερα ἤ πέντε σημεῖα πού ξέφυγαν τοῦ ἐπιμελητῆ, πρᾶγμα σύνηθες γιά τούς περισσότερους ἐκδότες, ὄχι ὅμως γιά τήν Ἑστία. Ἡ γλῶσσα τοῦ συγγραφέα πολύ στρωτή, κάνει τήν ὑπόθεση νά ρέει ὁμαλά καί μέ σωστό ρυθμό. Μέ κούρασαν τά “μίλαγε”, “πέταγε”, “φύσαγε” ἀλλά αὐτό εἶναι προσωπικό θέμα.

Συνοψίζοντας θά πῶ πώς εἶναι ἕνα πολύ ἀπαιτητικό βιβλίο, ἀκόμα καί γιά ὅσους ἀγαποῦν πολύ τή φυσική. Σαφέστατα ὅμως ἀξίζει κάθε δευτερόλεπτο πού ἀφιέρωσα στήν ἀνάγνωσή του.

“Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ξεχειλίζουμε ἀπό ἐλλείψεις, πάθη, ἔρωτα, λάθη. Ὡστόσο αἰσθανόμαστε ντροπή καί φόβο. Ἀποζητᾶμε τή μετάνοια. Εἴμαστε εὔθραυστοι, φοβισμένοι στό σύμπαν. Ξέρουμε ὅμως νά ἀγαπᾶμε. Ἡ ὕπαρξη, ὅσο ἐξελιγμένη κι ἄν εἶναι, ἔχει ἀνάγκη τήν ἀγάπη καί τήν ἔκφραση”.

Ὁ Δημήτρης Καπετανάκης πέθανε τό 2017. Διάβασα δύο πολύ συγκινητικά κείμενα τῆς Εὔας Καραϊτίδη τῶν ἐκδόσεων Ἑστία καί τοῦ συγγραφέα Τεύκρου Μιχαηλίδη, τά ὁποῖα καταδεικνύουν τήν ἀξία τοῦ συγγραφέα.

Τάσος Γέροντας

Gerotasos

SHARE
RELATED POSTS
«Ἀλκυονίδες μέρες» τῆς Εὐτυχίας Γιαννάκη, τοῦ Τάσου Γέροντα
Ἡ γενεαλογία τῆς πολιτικῆς, του Γεροτάσου
Οι μπλοκαρισμένες ζωές και το “Υπόγειος”, του Οδυσσέα Ιωάννου

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.