Ανοιχτή πόρτα ΕΥ ΖΗΝ

Βίτσια, μέρος πέμπτο, τοῦ Τἀσου Γέροντα

Εἴχαμε μιλήσει καί στό παρελθόν γιά τήν πολύ παλιά μου ἀγάπη, τά γραμματόσημα. Σήμερα θά σᾶς δείξω μερικά ἀκόμα ἀπό τά πρόσφατα ἀποκτήματά μου.

Τό θέατρο The Old Vic χτίστηκε στό Λονδῖνο τό 1818 μέ τό ὄνομα Royal Coburg. Ἄρχικά εἶχε 3.800 θέσεις. Tό 1833 μετονομάστηκε σέ Royal Victoria. Τελικά τό 1871 ἀνακαινίστηκε, ἡ χαώδης αἴθουσα ἀναβαθμίστηκε μέ 2.300 καλύτερης ποιότητας θέσεις καί πῆρε τήν τελική ὀνομασία The Old Vic. Βαθμιαῖα ἔγινε τό παγκοσμίως κυρίαρχο θέατρο ἔργων τοῦ Σαίξπηρ. Μετά ἀπό μια περίοδο κρίσης, ἐπιβίωσε καί συνεχίζει νά λειτουργεῖ διαρκῶς ἐπί ἕναν αἰῶνα.

Στά γραμματόσημα βλέπουμε ἀπό πάνω καί ἀριστερά:

1967 Laurence Olivier “The dance of the death”

2016 Glenda Jackson “King Lear”

1975 Albert Finney “Hamlet”

1970 Maggie Smith “Hedda Gabler”

1975 Sir John Gielgud & Sir Ralph Richardson “No man’s land”

1991 Sharon Benson “Carmen Jones”

1960 Dame Judi Dench & John Stride “Romeo & Juliet”

1955 Richard Burton “Henry V”

Τά Οὐγγρικά Ταχυδρομεῖα κυκλοφόρησαν τό 2016 αὐτό τό ἐντυπωσιακό πολύχρωμο φύλλο (φεγιέ) μέ ἀπεικονίσεις ἀπό κάθε χώρα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Διακρίνεται ὁ Παρθενώνας, ὁ Πύργος τοῦ Ἄιφελ, ἡ Πύλη τοῦ Βραδεμβούργου, ὁ κεκλιμένος Πύργος τῆς Πίζας καί πολλά ἄλλα. Ὁ ἐμπλουτισμός μέ στοιχεῖα κάθε χώρας καθιστᾷ τό σύνολο ἐντυπωσιακό.

Ἄλλη μία ἔκδοση τῶν Βρετανικῶν Ταχυδρομείων ἀφορᾷ τή σειρά ταινιῶν “Ὁ πόλεμος τῶν ἄστρων”. Ἡ πρώτη ὁμάδα ἀπεικονίζει δώδεκα ἀπό τούς ἥρωες ἐνῷ ἡ δεύτερη εἶναι ἕνα φύλλο μέ ἕξι γραμματόσημα μέ μαχητικά σκάφη.

Τέλος, μία ἐντελῶς πρωτότυπη ἔκδοση τῶν ταχυδρομείων τῆς Αὐστρίας. Τό γραμματόσημο μέ τήν Ἀποκαθήλωση εἶναι τυπωμένο σέ γυαλί. Τό γραμματόσημο μέ τό δέντρο εἶναι τυπωμένο σέ ξύλο τοῦ δέντρου (βελανιδιά).

 

 

Τάσος Γέροντας

Gerotasos


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
11049464_10153794481499523_4185608025578033362_n.jpg
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν;, του Χρήστου Χωμενίδη
Μια αλλιώτικη ευχή, του Αλέξανδρου Μπέμπη
Πόρτα Ανοιχτή, Σκέψη Ανοιχτή: όταν μεγαλώνει η σκέψη, του Κωστή Α. Μακρή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.