Ανοιχτή πόρτα ΕΥ ΖΗΝ

Άη Βασίλη μου… μπόλικο χιούμορ για ν’αντέχουμε, της Δέσποινας Κοντάκη

Γυρίζω στο σπίτι με ψώνια στα χέρια κουρασμένη και το μόνο που θέλω είναι να πετάξω τα παπούτσια από τα πόδια μου, να βολέψω τα ψώνια και να σωριαστώ στον καναπέ. Σκέφτομαι τη βραδιά της πρωτοχρονιάς. Τι θα μαγειρέψω κι έχω να κάνω και τη βασιλόπιτα.

Ο κύριος με τα κόκκινα έχει την τιμητική του αυτές τις ημέρες. Η σχέση μου μαζί του θα έλεγα πως είναι όπως όλες οι σχέσεις που δεν πρόλαβαν καλά καλά να γνωριστούν και ναυάγησαν. Σαν παιδί δεν του έγραψα ποτέ γράμμα. Σαν ενήλικη του έγραψα δυο φορές. Με αγνόησε κανονικά.

Νιώθει άραγε ποτέ τύψεις για όλα όσα δεν μπορεί να εκπληρώσει; Πού να ξέρω; Άραγε στέλνει δώρα σε όλα τα παιδιά στον πλανήτη; Από ρεπορτάζ που βλέπω μάλλον όχι.

Τέλος πάντων αποφάσισα μετά από προτροπή της Τζίνας μας να του ξαναγράψω. Αυτή τη φορά θα είμαι αλλιώς μαζί του. Πιο Δέσποινα και θα αφήσω κατά μέρος τους τύπους.

Λοιπόν:

Γεια σου Βασίλη. (Γεια σου κι εσένα βρε, μάλλον θα  μου απαντούσε)

Κοίτα γλυκέ μου, σου απευθύνομαι μόνο με το μικρό σου όνομα χωρίς τον τίτλο του Αγίου, μόνο και μόνο για να σπάσει ο πάγος. Ποιος πάγος; Ο πάγος στην κατάψυξη για να κάνω απόψυξη! Τι ποιος πάγος βρε Βασίλη; Μεταξύ μας λέω! Μήπως είσαι μπουμπούνας;

Τι έκανε λέει; Νόμιζες ο πάγος στη λίμνη που είναι στο χωριό σου; Γιατί βρε συ; Για να πας να ψαρέψεις από την τρύπα; Θα σπάσει όλη η επιφάνεια της λίμνης από το βάρος σου γι αυτό δεν στο συνιστώ.

Τέλος πάντων… συνεχίζω. Δεν θα αναφερθώ στα παλιά. Η σχέση μας δεν ήταν και η καλύτερη. Δεν σου περίσσεψε όμως αυτό το καρουζέλ με τη μουσική βρε Βασίλη; Ποτέ;

Τέλος πάντων ξανασυνεχίζω… Περίμενε μόνο να βάλω λίγο κρασί να πίνω. Εδώ όπως τα ξέρεις. Η κυβέρνηση μας έχει πιει το αίμα.

Αν θέλουμε αίμα να μας στείλεις; Σιγά μη θέλουμε και καινούριο συκώτι βρε συ να μας στείλεις! Άσε με να τελειώσω γιατί έχω να κάνω και δυο βασιλόπιτες. Μη μιλάς γλυκέ μου. Τώρα γράφω εγώ. Όταν πάρεις το γράμμα μου και θελήσεις να απαντήσεις τότε θα μιλήσεις εσύ.

Λοιπόν εδώ όπως τα βλέπεις στις ειδήσεις, στο fb, στο twitter κλπ. Μαύρα κι άραχνα όπως οι χήρες.

Τι θέλω; Κάτσε να σκεφτώ… μποτάκια πήρα. Πανωφόρι έχω. Βιβλία έχω. Κάτι λίγα χρήματα έχω μέχρι τέλος του Δεκέμβρη. Για τον καινούριο χρόνο κάποιος να βάλει το χέρι του. Μέχρι τέλος του Μάρτη θα ξεχρεώνουμε τα δανεικά.

Τι είναι αυτό που θέλω;  Μπορείς να μου φέρεις λίγο χιούμορ ακόμα να έχω;  Γιατί, βρε Βασίλη, έχω ανακαλύψει ότι αν σου στερέψει το χιούμορ στερεύει και η αντοχή να ζεις την κάθε μέρα με έμπνευση και χαμόγελο… Αυτό θέλω. Να ξεπερνάω τις δυσκολίες χωρίς απώλειες δύναμης. Να συνεχίζω να βάζω στόχους όποιοι κι αν είναι αυτοί. Να είμαι καλά για τους ανθρώπους που το αξίζουν να τους αγαπώ.

Λίγο χιούμορ ακόμα. Όσο για του χρόνου… ποιός ξέρει… αν…

Χρόνια πολλά γλυκέ μου με τα κόκκινα. Σε αφήνω τώρα, έχω να φτιάξω τις βασιλόπιτες.

* Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.   

The article expresses the views of the author      

iPorta.gr 


Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.
The article expresses the views of the author iPorta.gr

Βιβλίο: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΔΕΚΑ ΠΡΑΞΕΙΣ”, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΙΛΝΤΙΣΙ

SHARE
RELATED POSTS
_στεφανίδης.jpg
Αγαπητέ μου Γιαν, του Μάνου Στεφανίδη
Έλληνες Πατριώτες και Παλικαράδες, του Νίκου Σταθόπουλου
Το αλφαβητάρι του σεξ: απ’ το Α ως το Ω από τον Θάνο Ασκητή

Leave Your Reply

*
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.