setGenerator('iporta'); ?>

Εγγραφείτε στο Newsletter
29/12
2017
18:33

Ο χορός της Ειρήνης, του Γιάννη Στουραΐτη

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(148 ψήφοι)

 b5c927b0f77a27b81fd38b65df5f2fbf_L.jpg

 

 Γιάννης Στουραΐτης

 

 

 

 

 

1395860_1688801698068983_6512072518448750298_n.jpg 

 Για την Ειρήνη Βογιατζή-Χαραλάμπη

 

Με την αναγγελία της είδησης του θανάτου της σπουδαίας συμπατριώτισσάς μας, Ειρήνης Βογιατζή-Χαραλάμπη, ο νους μου πήγε αυτόματα στο Πάσχα του 2014.

 

Είχαμε προσκληθεί, μαζί με άλλους φίλους, από την κυρα-Λένη Γιακουμάκη, να γλεντήσουμε μαζί, στην φιλόξενη ταρατσούλα της, στην Παληά Πόλη!

 

Είχε γίνει πλέον θεσμός για μάς να γιορτάζουμε αυτήν την τόσο ιδιαίτερη μέρα, δεχόμενοι τις φροντίδες της γλυκειάς γειτόνισσας σ' αυτήν την μαγική ταρατσούλα!

 

Εκείνη η, εξ ορισμού, ιδιαίτερη μέρα, σημαδεύτηκε, θυμάμαι, μ' έναν εντελώς ξεχωριστό τρόπο από την αγέρωχη Ειρήνη, η οποία, τότε, είχε μόλις χάσει τον αγαπημένο σύντροφο της ζωής της.

 

Παραθέτω αυτούσιο το μήνυμα που έστειλα στις τρυφερές και στοργικές θυγατέρες της, Δανάη και Χρύσα, το βράδυ, μετά το γλέντι, τελών υπό την αύρα των όσων βίωσα στην διάρκεια της ημέρας.

 

Είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω για να τιμήσω την μνήμη της:

 

"...Η μητέρα σας, εχθές, μας έδωσε ένα συγκλονιστικό μάθημα ουσιαστικότητας:

 

Σηκώθηκε, ενώπιον μας, λίγες μέρες μετά την απώλεια του αγαπημένου της συντρόφου και χόρεψε, ανήμερα Πάσχα, παρασέρνοντάς μας, μέσα στο πένθος της, σε μια πνευματική ορθοπεταλιά, που σπάνια, (για να μην πω ποτέ), έχουν την τύχη να βιώσουν οι άνθρωποι στην διάρκεια της πεζής, εφήμερης ζωής τους.

 

Μας δίδαξε τι θα πει να κάνεις αυτό που πρέπει, έτσι όπως το νοιώθεις μέσα σου κι όχι έτσι όπως μας έχουν επιβάλει τα "πρέπει" ή τα "δεν πρέπει", οι "παιδαγωγοί" μας...

 

Παρακολουθήσαμε, μέσα από το ζεϊμπέκικό της, ένα Δράμα, που περιείχε συμπυκνωμένα όλα τα στοιχεία της Αρχαίας Τραγωδίας, συμπεριλαμβανομένης της Λύτρωσης!

 

Της λύτρωσης που βρήκε τον δρόμο της με μιαν έκρηξη τόσο δυνατή και συνάμα τόσο σιωπηλή, πνιγμένη μέσα στην οδύνη, μιαν έκρηξη που εκδηλώθηκε με Δωρική λιτότητα, χωρίς θεατρινισμούς και επιτηδευμένες κινήσεις!

 

Θα μου μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη, στο μυαλό και στην ψυχή μου, η εικόνα της μέθεξης αυτής της αγέρωχης γυναίκας που εκτέθηκε, ακολουθώντας μιαν αυστηρή τελετουργία, υπαγορευμένη από την ψυχάρα της και που, αποκαλυπτόμενη, δόθηκε με όλο της το "είναι" στην επικοινωνία της με τον αγαπημένο της...

 

Αυτή της η έκθεση, συνιστά ύψιστη τιμή για όλους εμάς, τους τυχερούς, εμβρόντητους, αυτόπτες μάρτυρες, κοινούς θνητούς.

 

Μόνον έτσι, διδάσκοντας ήθος στα ζόρια, αντιμετωπίζεις τον θάνατο στα ίσα.

 

Και τον νικάς..."

 

Αυτή η, τρομερού ψυχικού σθένους, γυναίκα νίκησε μια για πάντα τον θάνατο, πεθαίνοντας παλικαρίσια, χωρίς δράματα και παιδεμούς για τους αγαπημένους της !

 

Παλικαρίσια, όπως ακριβώς έζησε, παρέα όμως, με τα δράματά της και τους παιδεμούς της!

 

Κι έτσι όπως κέρδισε την Αθανασία μέσα στις ψυχές ημών, των κοινών θνητών...

 

 

Πληροφορία: Η Ειρήνη Βογιατζή -Χαραλάμπη ήταν λογοτέχνης που έδρασε κυρίως στη Δωδεκάνησο και Δασκάλα εξαιρετική. Η τελευταία της ποιητική συλλογή έχει τίτλο "Το ψύχος των ψυχών"

 

 

 

25590196_1731918726833039_1989584820_o.jpg

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια