Εγγραφείτε στο Newsletter
05/08
2015
01:00

Μέρυλιν Μονρόε: μια γατούλα σε ροζ δωμάτιο;, της Αλεξάνδρας Καρακοπούλου-Τσίσσερ

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(13 ψήφοι)

 

Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ

 

 

Για πολλούς άνδρες απωθημένο, για πολλές γυναίκες αντικείμενο ζήλειας, για την ίδια ένα μυστήριο που ούτε και η ίδια δεν κατάφερε να δαμάσει

 

Σύμβολο του σεξ, της αιώνιας θηλυκότητας, το απόλυτο νάζι, η μούσα, η ερωμένη, η τέλεια γυναίκα. Τόσα πρόσωπα, τόσοι χαρακτήρες και μια ζωή τόσο σύντομη, όπως ένας διάττοντας αστέρας. Γέννηση και πτώση ενός χαρακτήρα που δημιούργησε μετά από χρόνια τόσα ερωτηματικά. Ποια ήταν άραγε η πραγματική ψυχή πίσω από το ακαταμάχητο χαμόγελο και τα μισάνοιχτα μάτια...

 

Ήταν ήδη Τρίτη 9.30 το πρωί της πρώτης μέρας του Ιούνη, όταν η Νόρμα Τζίν άνοιξε τα μάτια της και αντίκρισε τον κόσμο στο ξακουστό Λος Άντζελες. Με τον ήλιο στο ζώδιο των Διδύμων ένα έξυπνο πλάσμα, περίεργο, πολύπλευρο και επικοινωνιακό είχε γεννηθεί. Το αστέρι της άρχιζε να λάμπει από τον πρώτο χτύπο της καρδιάς της. Ο 10ος Οίκος, το «σπίτι» της ολοκλήρωσης και του προορισμού στην ζωή έκανε την έντονη την επιθυμία και ανάγκη για αναγνώριση και δημοσιότητα από τα πρώτα της κιόλας βήματα. Με σελήνη στον Υδροχόο επιβεβαίωνε την ανεξάρτητη και ελεύθερη φύση της.

 

Ως παιδί ήταν μια πραγματική «μικρή πριγκίπισσα», χαριτωμένη αλλά και απόμακρη συνάμα, έτοιμη να ανοίξει τα φτερά της για νέες περιπέτειες μακριά από το σπίτι, που τόσο την πίκραινε. Με χαρισματική και επίκτητη ακτινοβολία, άρχιζε να ανακαλύπτει την δύναμή της απέναντι στο αντίθετο φύλο από πολύ νωρίς. Ο Ωροσκόπος της στο ζώδιο του Λέοντα της δημιουργούσε μια φυσική ανάγκη να βρίσκεται στο επίκεντρο, να την θαυμάζουν, να λέει και να ξαναλέει στον εαυτό της «είμαι τέλεια! Θαυμάστε με!». Δεν μπορούσε να ξεφύγει εύκολα από την μοίρα της που την οδηγούσε προς τα εκεί... στο επάγγελμα του ηθοποιού. Τελικά σπούδασε υποκριτική στο μυθικό Actor's Studio του Λι Στράσμπεργκ. Φυσική ανάγκη της να προσποιείται την χαζούλα με δραματικό ύφος, γεγονός που τρέλαινε τους άνδρες. Ο πλανήτης Ερμής επιβεβαίωνε με την παρουσία του στο ζώδιο των Διδύμων την ευστροφία, τον ετυμόλογο χαρακτήρα και την γρήγορη σκέψη αυτής της μοναδικής γυναίκας. Η Μέριλιν ήξερε να πουλάει τον εαυτό της καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Ισορροπούσε μεταξύ εξυπνάδας και χαζομάρας για να ρίξει «στάχτη στα μάτια». Ένα καλά οργανωμένο κόλπο... Μικρή Αναφορά σε αυτό το γεγονός, η απάντησή της σε ερώτηση των θαυμαστών της σχετικά με το τι φοράει όταν κοιμάται, που ήταν κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ...«Σανέλ Νο 5».

 

Ο 10ος Οίκος ήταν και εδώ παρόν κάνοντάς την ακόμη πιο δημοφιλή, αγαπητή σε όλους, πρότυπο. Ένοιωθε τι θέλει το κοινό και του το έδινε. Η ερωτική Αφροδίτη τόνιζε τα σωματικά της χαρακτηριστικά στο ζώδιο του Ταύρου. Της έδινε ακαταμάχητη γοητεία, καλλιτεχνικές ανησυχίες και την ωθούσε σε σχέσεις που γινόντουσαν γρήγορα σοβαρές με κύριο χαρακτηριστικό το έντονο πάθος. Πίστευε σε μια ανώτερη αγάπη, σχεδόν θεϊκή αναζητώντας την από απόσταση. Ο 9ος Οίκος, το σπίτι της πίστης, αναδείκνυε μέσα της τον πραγματικό της θεό, την Αγάπη. Μπροστά στον έρωτα τα ξεχνούσε όλα. Οι γάμοι της και οι σχέσεις της έμειναν στην ιστορία. Απέφευγε τις κόντρες και δήλωνε πως ήθελε να ζεί μια ευτυχισμένη ζωή, γεμάτη αισιοδοξία.

 

Ο Κρόνος, ο πλανήτης που μας «στέλνει» τα μαθήματα ζωής βρίσκονταν ήδη στο πλουτώνιο ζώδιο του Σκορπιού. Η Μέριλιν φαίνεται πως είχε να παλέψει με τα Ταμπού της εποχής, τα πραγματικά όρια, την σεξουαλικότητα, τον πνευματισμό και την εξουσία. Επίσης είχε να αντιμετωπίσει μέσα της μια δύσκολη παιδική ηλικία και το συναίσθημα του να «μην είχα γεννηθεί ποτέ καλύτερα». Πίσω από την ακαταμάχητη ακτινοβολία έκρυβε μια τρομερή ανασφάλεια. Παλιές πληγές. Προσπάθησε να τα βγάλει πέρα υπό πολύ δύσκολες συνθήκες στην αρχή της καριέρας της. Στην τελευταία της συνέντευξη που έδωσε στον Γάλλο δημοσιογράφο Ζόρζ Μπελμόν το 1960 αποκάλυψε πόσο δύσκολα περνούσε όταν άρχισε να γίνεται γνωστή. Περιέγραφε πως σπούδαζε τα βράδια στο UCLA (αμερικάνικη ιστορία και λογοτεχνία) και το πρωί έπαιζε σε μικρούς ρόλους. Βασανιστική καθημερινότητα με αγόρια, όπως έλεγε, που την κυνηγούσαν από το πρωί ως το βράδυ και η καθηγήτριά της να μην καταλαβαίνει το γιατί, αφού στα δικά της μάτια ἐμοιαζε με «καλόγρια».

 

Ο πλανήτης του πολέμου, ο Άρης, έβρισκε την πιο ειρηνική του όψη στο ζώδιο των Ιχθύων. Η Μέριλιν ήταν ένας πνευματικός μαχητής, ένας πραγματικός «σαμουράι» του συναισθηματικού κόσμου. Φαινομενικά παραδινόταν, αλλά εσωτερικά συνέχιζε να πολεμά για τον ιερό της σκοπό. Την ερωτική της απογοήτευσή είχε την τάση να την καταπολεμά μέσα από πολύωρο κολύμπι, μουσική και τραγούδι. Η όψη αυτή όμως έκρυβε και μια πολύ σκοτεινή πλευρά άκρως επικίνδυνη. Ο Άρης και ο Ουρανός στον 8ο Οίκο, το σπίτι της Ζωής και του Θανάτου, μαρτυρούσε μια τάση για εξαρτήσεις, αλκοόλ και κάθε είδους ναρκωτικών. Λες και είχε κερδίσει το κλειδί της αθανασίας, αψηφούσε τα πάντα. Σαν ένας αλχημιστής έψαχνε να βρει το ελιξίριο της ζωής, κάτι που προμήνυε ξαφνικό θάνατο. Αυτή η τόσο ποθητή γυναίκα, που είχε όλο τον κόσμο στα πόδια της, προκαλούσε συχνά τον θάνατο. Το Τετράγωνο Σελήνης με τον Κρόνο της προσέθετε αυτοκαταστροφικότητα και η αντίθεση με τον Ποσειδώνα της δημιουργούσε μελαγχολία και κατάθλιψη όταν ο κόσμος την «πίεζε». Ένοιωθε μια έντονη έλξη από ότι πιο σκοτεινό, μυστικό, βίαιο. Κλεινόταν στον εαυτό της για μέρες και μέσα από την έντονη σεξουαλικότητα ξεπερνούσε κάθε ταμπού. Δεν είναι τυχαίο πως τα πραγματικά αίτια του θανάτου της σχετίζονται με δολοφονία, λόγω της θυελλώδους σχέσης της με τον Τζόν και Μπόμπ Κέννεντυ... αυτοκτονία ήταν η επίσημη ανακοίνωση... επτασφράγιστο μυστικό ... ίσως...



 

2 σχόλια

  • Σύνδεσμος σχολίου Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2015 21:47 δημοσιεύθηκε από Αλεξάνδρα Καρακοπούλου-Τσίσσερ

    Ελπίδα μου, σε ευχαριστώ για τα τόσο καλά σου λόγια. Με τιμάς, να ξέρεις... σε φιλώ !

    Aναφορά
  • Σύνδεσμος σχολίου Ελπίδα Νούσα Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2015 10:20 δημοσιεύθηκε από Ελπίδα Νούσα

    Eξαιρετική ανάλυση της ψυχοσύνθεσης και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών μιας ξεχωριστής γυναίκας!
    Από το έξοχο κείμενό σου, Αλεξάνδρα, κρατώ τούτο: "Σαν ένας αλχημιστής έψαχνε να βρει το ελιξίριο της ζωής...", κάτι, που το βρήκε με τον πρόωρο θάνατό της.
    Ευχαριστούμε!

    Aναφορά
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια