Εγγραφείτε στο Newsletter
08/10
2017
03:02

Ένας παράδεισος στο κέντρο της Αθήνας και δυο έρωτες-15 φωτ. από την Μιχαήλ Βόδα, της Τζίνας Δαβιλά

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(111 ψήφοι)
 
 
 
 
 

Γεύσου τα Gia...giamas, γεύσου Ελλάδα


12919741_1587033611588443_9144923069936745196_n.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

13320007_10208533986459391_6577353764613928792_n.jpg

 

 

 

Ένα δίπατο σπίτι με όμορφη ιστορία.

 

Κάπου στη Μιχαήλ Βόδα.

 

Δυο έρωτες γεννήθηκαν. 

 

Δεκαετία 1950.

 

Πρώτα εκείνη στα 19 της έφυγε από το σπίτι της μετά το χαστούκι του πατέρα για το ψέμμα που έκρυβε τον έρωτά της.

 

Χτύπησε την πόρτα κατάμουτρα και πήγε να τον βρει. Εκείνος, άνδρας από τους λίγους, την ζήτησε από τον πατέρα της αυτοστιγμεί. Εκείνος αρνήθηκε. Την έκλεψε και παντρεύτηκαν κάπου στην Καρδίτσα. Ο χαμός... Μες τη νύχτα ζητούσε να ξυπνήσει ο παπάς για να κάνει το μυστήριο. Του είπε να ξημερώσει πρώτα . Μετά... του αρνήθηκε. Εβγαλε ένα όπλο το ακούμπησε στο τραπέζι και του είπε: "Ένα μυστήριο θα το κάνεις. Αποφάσισε ποιο. Ή μας παντρεύεις ή την σκοτώνω και θα σκοτωθώ"

 

Τους πάντρεψε. Έζησαν θαυμάσια. Γεννήθηκε ένα όμορφο, ψηλό, αρχοντικό κορίτσι, όπως ταιριάζει στους αληθινούς έρωτες.

 

Επέστρεψαν στο σπίτι της Μιχαήλ Βόδα. Στον ένα όροφο οι αντάρτες του έρωτα, στον άλλο μια άλλη οικογένεια που είχαν δυο παιδιά. Ένα γιο και μια κόρη. 

 

Έπαιζαν στην αυλή που βλέπεις. Στον κήπο που τώρα είναι η όαση μες στο κέντρο μιας φρικαρισμένης από την ασχήμια και το νέφος Αθήνας. Μιας τσιμεντοχτισμένης, πολυόροφης και θλιβερής Αθήνας

 

Η αρχοντοπούλα παντρεύτηκε, αλλά ο γιος που έπαιζαν μαζί, της επεφύλασε έκπληξη.

 

Σήμερα, η αντάρτισσα του 1950 ετοιμάζει γεύματα με κοτόπουλο και μπάμιες, με δροσερές σαλάτες, με ντολμαδάκια λαχταριστά που συνοδεύει με κόκκινο κρασί και λεμονάδα από τα δέντρα του κήπου της. Σπιτική και νοσταλγική.

 

Ο πιτσιρικάς ενοικιαστής παντρεύτηκε την αρχοντοπούλα της. 

 

Δεν θα σου πω ονόματα γιατί είναι όλοι τους γνωστοί. 

 

Αλλά κυρίως γιατί τιμώ την φιλία και την ζεστασιά τους που με αγκαλιάζει πάντα. 

 

Άλλωστε, τι σημασία έχουν τα ονόματα;

 

Η ομορφιά είναι ότι κάποιοι έρωτες είναι αληθινά παραμυθένιοι.

 

 

 

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια