setGenerator('iporta'); ?>

Εγγραφείτε στο Newsletter
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)
   Βαγγέλης Παυλίδης                 Επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου απο την Παλατινή Ανθολογία. Η όποια ομοιότης του πύκτη με γνωστό σύγχρονο Ροδίτη είναι απόλυτα τυχαία. TELL US WHO AND WHO’S ARE YOU OF WHICH COUNTRY AND WHAT HAVE YOU WON CASMYLOS OF EVAGORAS…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)
   Βαγγέλης Παυλίδης                   Η “Παλατινή Αθολογία” είναι ένα απο εκείνα τα βιβλία μου που μπορεί για πολύ καιρό να μαζεύουν σκόνη μα που κάποια στιγμή θα τα κατεβάσω απο το ράφι για να τα φυλλομετήσω άλλη μια φορά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)
     Βαγγέλης Παυλίδης                           Από τότε που ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και ιδιαίτερα της εκλογής “αρχηγού” περισσεύουν οι δηλώσεις πως το νέο κόμμα αφήνει πίσω το παρελθόν και στήνεται πάνω σε βάση…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
     Βαγγέλης Παυλίδης             Το θέμα αυτό θα ταίριαζε καλύτερα προχθες, 28 Οχτωβρίου. Μα προχθές ήταν μια άλλη επέτειος, πιο κοντινή σε μας. Όπως και νά ‘χει όμως, το θέμα δεν χάνει το ενδιαφέρον του:Όταν στις 19 Σεπτέμβρη 1521 έφτανε μετά απο περιπέτειες στη…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
   Βαγγέλης Παυλίδης               28 Οχτωβρίου. Ήταν μέρα γεμάτη σήμερα. Γεμάτη κόσμο, συζητήσεις, γνωριμίες, χειραψίες, αγκαλιές και φιλιά. Εκεί ο Πρόεδρος της Βουλής, εκεί ο περιφεριάρχης, ο δήμαρχος, βουλευτές, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων. Για μένα όμως ήταν ιδιαίτερα μια μέρα γεμάτη με αναμνήσεις, με…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
   Βαγγέλης Παυλίδης             Μια φορά κι έναν καιρό, στα τέλη του 19ου -αρχές του 20ου αιώνα, ήταν ένας δρόμος. Ξεκινούσε κάπου εκεί απο το τέμενος του Μουράτ Ρεϊς για να καταλήξει κατ’ ευθείαν στη Φραγκοκλησιά της Santa Maria della Vittoria, στο Νιοχώρι. Κανείς δε…
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)
   Βαγγέλης Παυλίδης               
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
   Βαγγέλης Παυλίδης                   Πότε δεν είδα κάποιον να κοιτάζειμε μάτια τόσο μελγχολικάεκείνο το μικρό γαλανό πανίπου ουρανό το λεν’ οι φυλακισμένοικι ούτε το κάθε σύννεφο που σέρνειτα ξέφτια του καθώς περνάειΔεν έτριβε τα χέρια κι ούτ’ έκλαιγε,κι ούτε θρυνούσε,μα τον αέρα…