Εγγραφείτε στο Newsletter

5 άσσοι για την πόρτα

06/09
2017
10:21

Η φίλη της διπλανής ξαπλώστρας, της Όλγας Παπαδιώτη

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Όλγα Παπαδιώτη

 

Όλγα Παπαδιώτη

  

 

 

 

brighton-2441383_960_720.jpg

 

 

 

 

 

Στην περσινή καλοκαιρινή μου απόδραση- ανάπαυλα - από την ετήσια εργασία μου, στην Βόρεια Εύβοια, στο εξωτερικό μέρος της πισίνας του κάμπινγκ που παραθέριζα με τον γιο μου, μετά από μια ακαριαία συνάντηση βλεμμάτων, γνώρισα την νέα μου φίλη. Γειτόνισσες στην διπλανή ξαπλώστρα.

 

Το χαμόγελο της ήταν τόσο λαμπερό, που φώτιζε τα μάτια της. Μετά από την τυπική σύσταση, και αφού τα παιδιά μας την ίδια κιόλλας στιγμή είχαν γίνει τυχαία «φίλοι», κατά την διάρκεια των πλατσουρισμάτων και παιχνιδιών τους μέσα στην πισίνα, σε σημείο ορατό αλλά όχι πλησίον μας, και χωρίς να έχουν την γνώση της γνωριμία μας, πολύ γρήγορα, αβίαστα, και εντελώς πηγαία και φυσιολογικά, έμαθα την ιστορία της, η οποία είχε δράκους και ναυάγια που πρώτη φορά τα άκουγα. Αυτή η ιστορία ξεκινούσε ανάποδα, από την ενηλικίωση στην ανηλικότητα και ύστερα στην βρεφική ηλικία.Έβλεπα το μετά και μάθαινα το πριν.

 


Η νέα μου φίλη, έχει ωραία φυσιογνωμία, και είναι μια εξαιρετική προσωπικότητα. Σπουδαία σύζυγος και καταπληκτική μητέρα. Μια όμορφη γυναίκα που χαίρεσαι να την κοιτάς και να την ακούς. Μάχεται για την προάσπιση δικαιωμάτων των ανηλίκων, μέσα από δράσεις που πραγματοποιεί με ιδιωτική πρωτοβουλία, και διατηρεί και διευθύνει τον δικό της βρεφονηπιακό σταθμό, προσφέροντας φροντίδα, δημιουργική απασχόληση αλλά και αγκαλιά και στα 60 της βρεφονηπιάκια, με περίσσια αγάπη. Βοηθάει ανήμπορες γυναίκες, προσφέροντας εργασία, ενώ ανοίγει το σπιτικό της και βρίσκει χρόνο για όποιον ζητάει την βοήθεια της.

 


Ως φοιτήτρια κλήθηκε, να αντιμετωπίσει μια απώλεια. Την μοναδική συνειδητή απώλεια. Τον θάνατο του μεγάλου μπαμπά: Του παππού! Μέσα στον πόνο που βίωνε, μετά από λίγο καιρό ήρθε και το επόμενο συναισθηματικό χτύπημα: η νόσος Αλτσχάιμερ για την μεγάλη μαμά-γιαγιά-, η οποία θα έπρεπε να φιλοξενηθεί σε, κάποιο ειδικό για την ασθένεια της, ίδρυμα, όπως και έγινε ενώ λίγο καιρό μετά απεβίωσε. Στην συνέχεια έμαθε ότι δεν έχει πια σπίτι, αφού ο «μεγάλος μπαμπάς» είχε δημιουργήσει τεράστια ακίνητη περιουσία η οποία είχε το όνομα του αδερφού του στα συμβόλαια. Σε αυτή την φάση λοιπόν της ζωής της, ο βιολογικός της πατέρας θυμήθηκε ότι υπήρχε και ένιωσε την υποχρέωση να την πάρει στο σπίτι του. Η ίδια άρχισε να νιώθει πως οι αγάπες είναι όλες δανεικές, και τίποτα δεδομένο και αυτονόητο στην ζωή. Η κατάσταση στην οικία του πατέρα δεν ήταν και η αναμενόμενη. Δεν ήταν ευπρόσδεκτη από την μητριά της! Έφυγε από το σπίτι και στηρίχτηκε στις δικές της δυνάμεις. Αυτές που εφεύρε για να επιβιώσει.

 


Από παιδί ένιωθε ότι ζούσε από τύχη, αφού η μητέρα της δεν προέβη στην παύση της εγκυμοσύνης της την τελευταία στιγμή, ωστόσο μόλις την γέννησε την εγκατέλειψε στον πατέρα της ο οποίος λόγω του φόρτου της εργασίας του, δήλωσε την αδυναμία ανάληψης της ανατροφής της, αφήνοντας την στους παππούδες της, ωστόσο σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα βρήκε χρόνο για την δημιουργία νέας οικογένειας, και την απόκτηση άλλου τέκνου.

 


Η φίλη της διπλανής ξαπλώστρας είναι σήμερα, μια γυναίκα 38 ετών, επιζήσασα από τα δικά της ναυάγια. Το μόνο που μπόρεσα να κάνω γι’αυτή ήταν να της δωρίσω, ένα από τα καλύτερα μέρη της καρδιάς μου, ες αεί. Για το κοριτσάκι που δεν πρόλαβα να εκπροσωπήσω.

 

 

Για εκείνη την μικρή, που πάλεψε με τα κύματα και έγινε η ηρωίδα μου!


Καθ’ολη την διάρκεια του χρόνου η φιλία αυτή, δυνάμωσε και διαπιστώσαμε ότι τα αναπάντεχα δεν είναι πάντα αμφιλεγόμενα. Έτσι ένα χρόνο μετά δώσαμε ραντεβού στις ίδιες ξαπλώστρες. Ήταν ένα reunion μοναδικό. Ανανεώσαμε τους όρκους φιλίας διαπιστώνοντας τελικά ότι εκεί που τελειώνουν οι εφιάλτες ξεκινάνε τα όνειρα.Και μέσα σε αυτά κάπου εκεί κατοικεί η μια δίπλα στην άλλη, όπως σε εκείνες τις ξαπλώστρες που γνωριστήκαμε.

 

 * Το άρθρο απηχεί τις απόψεις του συντάκτη του.  

The article expresses the views of the author

iPorta.gr

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια